EN BEDANKT NOG, VOOR DE KERSTKAARTJES!

TAG(-S): kerst

KERST 2007

Zoals altijd starten we op kerstavond met onze kerstborreltraditie!

Dan 1e kerstdag met de fam, deze keer in het Vennenbos.

En de tweede dag just me and Marcus. En wéér die rooie Vino!

TAG(-S): kerst

EN DAN WENS IK JULLIE HIER NATUURLIJK OOK

WITTE WERELD IN DE ZON

KERST? ONZE PRÉ-KERST WAS WITTER!

Dit laatste weekend vlak vóór de kerst zaten we met zijn zessen in een houten hutje in Duitsland. Het was helemaal "op z'n Wham's" want vrijdags en zaterdags was alles nog prachtig mooi wit. De kerstboom en versieringen waren mee en zo ook een hele wagen vol boodschappen. Op vrijdag alles opgetuigd, de kadootjes onder de boom gelegd en al het eten en drinken uitgeruimd. Daarna kon de party beginnen! We hebben dus héél lekker gegeten, gedronken ('s avonds sloten wijn en 's morgens sloten koffie!), gelachen, gekletst, geluierd, in de witte wereld gewandeld ÉN.... om de kadootjes gedobbeld!

Het was nét de kerst van Wham dus. Alleen heeft Marcus mijn hart niet weggegeven de volgende dag, hij heeft het gewoon gehouden.

TAG(-S): kerst

KERST-KAART-ZAAKJES

In tegenstelling tot alle andere jaren (zoals bijvoorbeeld hier te lezen) ben ik deze keer zo vlot als wat (ja toch?), want de laatste liggen klaar om vanmiddag op de post te gaan en dan zijn ze toch echt ruim voor de kerst bij iedereen binnen.

Marcus vind dat we eigenlijk moeten stoppen met 'die onzín'. Ik begrijp wel wat hij bedoelt, maar aan de andere kant vind ik het altijd toch wel weer leuk om een paar regeltjes te schrijven aan degenen die ik bijvoorbeeld niet zo vaak zie. Even laten weten dat ik aan ze denk en even kort vertellen hoe het met mij gaat.

Wat vinden jullie?
*vragenddealtijdmassaalreagerende&enormgrotescharelezersaankijkt*

TAG(-S): kerst

PINKELTJE ONDER HET MES

Vanmorgen mocht Pinkeltje niet eten. Om hem niet al te veel te narren, lieten we Kinky en Lucifer met hem mee vasten. Ohw ohw wat hadden onze poezebeesten het slecht. Maar Pinkeltje was de zieligste, want hij moest aan het eind van de ochtend mee naar een mevrouw die hem een spuitje gaf. En toen hij een poosje later wakker werd waren zijn balletjes kaal en voelden leeg aan. Het zal je maar gebeuren, vooral Marcus leeft erg met hem mee. Of Pinkeltje de strekking van de ingreep begrijpt weten we niet, hij klom vanmiddag gewoon weer bovenop Lucifer om haar te likken en in d'r nek te bijten en vanavond ging hij ook weer voor het raam zitten mauwen en kreunen. Misschien heeft hij wat tijdig nodig om a-sexueel te worden? Wij zijn blij dat het achter de rug is.... ons lieve schatje laten ontballen.... leuk is anders.

TAG(-S): poesjes

KERSTMANNEN INVASIE

Het is dat mijn conditie bij lange na niet zo goed is als toen en we buiten dat een weekendje weg zijn op dat tijdstip, maar anders was ik hier zeker bij geweest. Lijkt me een waanzinnig gezicht... een rennende kerstmannen invasie! Misschien wél wat voor jou? *KLIK!*

TIP VOOR M'N ZUS?

TAG(-S): filmpje

LIEVE CORA

Vandaag is het een jaar geleden. Een jaar geleden was die onverwachte en verschrikkelijke dag. Vandaag stonden wij in de stromende regen, te kijken naar jouw foto. Jouw foto op een steen. Vandaag is het al een jaar lang, dat we het zonder jou moeten doen hier. Vandaag weten we wat het is, om jou voor altijd te moeten missen.

En vandaag, maar ook gisteren en morgen hebben wij aan jou gedacht. Vandaag vonden wij het fijn bij elkaar te zijn en vandaag hebben we gezegd, wat jij nu 'vast gezegd zou hebben'. Vandaag zijn wij bijeen geweest om daardoor ook een beetje bij jou te zijn. Hebben wij zinnen van jou nagezegd, hebben wij gelachen om de dingen waar we met jou ook om hebben gelachen.

Vandaag hebben we weer eens gezegd, hoe fijn het is dat wij vriendinnen van jou zijn geweest. Vandaag zijn we blij dat wij al deze herinneringen hebben. Vandaag treuren we omdat er geen nieuwe meer bij kunnen komen. Vandaag was van alles wat; tranen, gelach, weemoed, boosheid en berusting. We zullen wel moeten. Vandaag was van dat alles veel, vandaag was het al een jaar.

Vandaag hoop ik zo, dat jij het fijn en vredig hebt.

Vandaag is het een jaar geleden
en net als toen, moeten we morgen allemaal weer verder
en in morgen leef jij voor altijd, een stukje met ieder van ons mee.

TAG(-S): vriendschap

VANDAAG OP MIJN 'iGOOGLE' PAGINA

Nog ffkes dus....

TAG(-S): vakantie

GREATEST ~ONDERBROEKENLOL~ TOUR

Gelachen om de laatste 'onderbroekenlol'? Wist je wel dat er hier in de loop der jaren nog veel meer van dat soort dijenkletsers zijn langsgekomen? Ik zou zeggen; neem even de tijd en doe de "Greatest Onderbroekenlol Tour" op Jannies.nl!

"Vrijdag de 13e in Afrika" (NATUURFILMPJE) in maart 2004 | "Waarom je nooit je eigen verjaardag moet vergeten" + "Close Shave" in november 2004 | "Intercomtalk" ook in november 2004 | "Smartcat" in december 2004 | "Hi-Jack!" in maart 2005 | "Get a Laptop!" in april 2005 | "Budje light?" en "Drie vraagjes, kan dat even?" in mei 2005 | "Kijk uit bij een hypnoseshow" in oktober 2005 | "Ohw how I fancy my car" en "Kom Kitty kom!" in februari 2006 | "Over het ketchup-effect" ook in februari 2006 | "Stop smoking!!!" in april 2006 | "3 filmpjes over hoe belangrijk opruimen is" in oktober 2006| "3 filmpjes over irritatie en stress op 't werk" nu net in november 2007

Enne.... heb jij ook nog wat onderbroekenlol op de plank?

Ik hou me aanbevolen!

TAG(-S): filmpje,onderbroekenlol

ONDER BROEKEN LOL - PART XV

Vanmorgen had ik weer eens post in mijn mailbox met een hoog gehalte aan 'onderbroekenlol'. Het is alweer een tijdje terug dat ik jullie daar van mee liet genieten. Dus genietse zou ik zeggen. It's all about stress and irritating colleges at work ghehehe......

TAG(-S): filmpje,onderbroekenlol

JUTJE EN JUL HOUDEN DE BUURT IN DE GATEN

TAG(-S): poesjes

MAGGIE MAY

Nog maar een uurtje terug in Nederland van het Altenahrse wijnfeestspektakel, kon ik me alweer optutten voor het volgende feestje: Rod Stewart in Ahoy!

Toen ik een aantal maanden geleden hoorde dat Rod Stewart hier een 'createst hits'-concert zou komen geven wist ik gelijk dat ik er naartoe wilde. Waarom? Omdat op 10 juni 1983, ruim 24 jaar geleden dus (oei oei oei wat word ik oud), ik mijn allereerste concert bezocht, en dat concert werd gegeven door, je raadt het al: Rod Stewart. Samen met mijn hartsvriendin naar de kuip. Leuk en spannend! Normaal met zijn 'oe-hoe-oe-oerendhard' in het voorprogramma en daarna Rodje als jonge blondie met rose legging en tijgerjasje, heen en weer rennend over een podium dat een fotomodelachtige vrouw voorstelde. GewÉLdig! En al die hits, we konden ze stuk voor stuk, woord voor woord meezingen.... zoals we dat toen met al die nummers van Top-pop en de Top 40 konden. Kortom: De naam "Rod Stewart" brings back good old memories en ik wilde er hoe dan ook naartoe.

Nou viel het trouwens nog niet mee om iemand mee te krijgen. Marcus heeft helemaal niets met Rodje, met hem nog zo wat mensen in mijn kenissenkring en mijn hartsvriendin van weleer zie ik vandaag de dag niet meer. Gelukkig had mijn 'oudste' en breedste vriend Peet er WÉL oren naar en zo stonden wij op zondagavond dus samen in Ahoy. En Rod is still rocking! Hij is inmiddels al 62 jaar (jaja!) maar zijn haar zit nog net zo hip. Zijn rose broekje is niet meer, maar de hits klonken nog even goed en het publiekskoor was fantastisch. Peet en ik hebben genoten van 'hot legs', 'tonight I'm yours', young turks', gasoline alley', 'stay with me' en 'Maggie May'.

Geen spijt, geen spijt, het was helemaal super.

artikel met filmpjes van het concert bij Skoeps.nl

TAG(-S): concert

VIER, FÜNF, SECHS...

4 uur rijden * witte wijn * koude nachten * tijgerAnnie Rote Rosen * Spiegelzaal * broodje VegaDeL * rode wijn  biertje? * lol * sportschool Annie & Popeye  nachtelijk Sinterklaasbezoek * droge wijn * dijenkletsers machtig prachtige ontbijtjes * hoog rollatorgehalte  kbenmeteut * zoete wijn * snurkende buurtjes * flessen wijn enge kabelbaanrit * mooi weer! * vieze wijn * wandelroute zoute schnitzel * Schlagers * leuk * leuk * leuk * & leuk

TAG(-S): weekendje_weg

OHWJA

*wakkerschrikt*
.... ik had heb een weblog.... *driftiggaatzittentikkenencompileren*

EIN, ZWEI, DREI...

TAG(-S): weekendje_weg

EN PINKELTJE?

Pinkeltje is ons lieffie. Hij lijkt enigszins te accepteren dat hij niet naar buiten mag, rent niet eens meer zo heel hard naar de deur als we die open doen voor de andere poezebeesten. Pinkeltje klimt steeds in onze twee tot het plafond reikende kamerplanten. Dat mag natuurlijk niet en dat weet hij inmiddels ook. Je ziet hem het risico bewust nemen, met de oortjes alvast naar achteren... roetsch (!!!) met een sneltreinvaart de stam in, wetende dat hij ieder moment in zijn nekvel kan worden gegrepen. Pinkeltje mag overal op, behalve op het aanrecht, dat is verboden gebied. Net als bij de kamerplanten; hij weet het, maar het is toch nog té leuk en spannend om het te laten. Pinkeltje graaft ook graag in aarde, dat was toen hij nog buiten kwam niet zo erg. Nu hebben we alle potten binnen maar van een laag hydrokorrels voorzien, die aarde geeft zo'n rotzooi op onze plavuisjes. Als ik aan tafel achter de laptop zit komt Pinkeltje iedere keer tussen mijn armen liggen, met zijn koppie op mijn hand. En Pinkeltje komt iedere ochtend vaste prik, om een uur of zes luid snorrend richting mijn kussen. Dan gaat ie tegen mijn gezicht aanliggen en likt mijn wang. Met dat ruwe tongetje is dat voor Jans zelf niet zo lekker... en tóch zo vreselijk, vreselijk lekker.

TAG(-S): poesjes

INHAALRACE II

En vanavond blikte ik al foto-compilerend ook nog maar even terug op augustus. Want toen hadden we op de 4e mijn verjaardagsfeestje ! En op de 11e gingen we de hele middag en avond vlug vooruit dansen ! Op de 16e werd Ebbe geboren! En op de 19e gingen we een dagje naar Snowworld in Landgraaf !

Zo, ik ben redelijk bij.... en jullie eindelijk ook!

TAG(-S): weblog

INHAALRACE I

Het loggen staat tot mijn grote spijt al heeeeeeeeeeel lang op een lage pit en tóch wil ik het logbijltje er absoluut niet bij neergooien! Gisteravond toch nog maar even een paar fotocompilaties gemaakt van de maand juli. Toen werd er niet gelogd, maar hadden we de 8e wél een bbq'tje bij ons thuis. Toen werd er niet gelogd, maar gingen we de 14e wél naar DanceValley en toen werd er niet gelogd, maar gingen we de 21e óók nog naar de Efteling.

Nog ff kijken?
BBQ AT OUR PLACE | DANCEVALLEY | EFTELING

TAG(-S): weblog

OOK GOEDEMORGEN

Vanmorgen lag ik nog even ernstig te snoozen, toen mijn mobiele telefoon ging. Het was tien over half zeven, dus ik keek vreemd op, want dat is niet een tijdstip waarop ik vaak word gebeld. Ik twijfelde nog even of ik hem zou laten bellen, maar het kon iemand van een project zijn dus ik nam toch maar op. Ik hoorde wat geroezemoes en toen, de stem van Giel Beelen....? What the fuck...? "Ja, hallo is dit Rotterdamse Jannie? Een hoog opgeleide jonge vrouw? En kan ik jou bestempelen als een webcamgirl?"

"Huh? Nou dat valt wel mee" zeg ik met een krakerige stem, "ik heb wel een webcam, maar die staat maar weinig aan". Ondertussen probeer ik een beetje bij mijn positieven te komen en vraag me af waar dit naartoe gaat. Moet ik soms 'begin de dag met een dansje' zingen? In de loop van het rare gesprek blijkt dat dit om Giel's uitzendbureau gaat, daar heb ik me ooit ingeschreven in de hoop dat ik nog eens 'prrrrrrrrrrrrrrijzen' zou gaan winnen. "Maar daar heb ik toch niets over webcams opgezet?" vraag ik me af, "hoe komt ie erbij?" Giel heeft het ondertussen over hoog opgeleide jonge vrouwen die los gaan voor de webcam zonder er bij stil te staan waar die beelden voor gebruikt kunnen worden. Haha... wat een grap. "Nou, nee hoor, zo stom ben ik nooit geweest." zeg ik een beetje sullig. Ondertussen gaat Giel maar door over mijn profieltje in zijn uitzendbureau en dat ik dat zeker heb aangemaakt toen ik nog single was. Dat er nu wel een vent naast me zou liggen en waar ik die dan heb leren kennen. Ik geef braaf en zo leuk mogelijk antwoord, want wakker Nederland luistert tenslotte mee. Zeg dat ik straks dat profieltje nog maar eens even na ga kijken, want ik vraag me af wat daar over webcams staat.

Giel vindt het goed, mits er nog even een geile goedemorgen tegenaan gegooid kan worden. Ook dat nog, welja. Braaf zeg ik; "goedemorgen Giel". Het resultaat was geloof ik niet zo geil als gewenst, but what the heck. Nog steeds een beetje verbaast hang ik op, wat een raar gesprekje. Ik hoop maar dat Nederland nog niet zo wakker was, dit was nog erger dan Juffrouw Jannie en nu niet eens prrrrrijzen gewonnen!

Als ik later op de dag naar mijn uitzendbureau-profiel ga kijken begrijp ik écht niet waar ik het hele telefoontje aan te danken heb. Profieltje maar wel gelijk weggehaald trouwens. Ik lig 's morgens vroeg liever ongestoord en ernstig te snoozen.

TAG(-S): @media,aagje

OVER PINKELTJE

"Pinkeltje is een leuke naam!" zei ik tegen mijn lief toen we aan het fantaseren waren over de komst van een kitten. We waren er eerst nog een beetje over aan het dubben. Wat zullen Kinky en Lucifer er van vinden? Wordt drie katten niet teveel? Moeten we het wel doen? "Ja" besloten we, "we gaan het gewoon doen!" We wilden het allebei graag en hakten de knoop maar door. We zouden op zoek gaan naar een kitten en dan het liefst een katertje, want die zijn vaak zo lekker eigenzinnig en ondernemend. En vanaf mijn uitroep tijdens dat kletsen over 'zullen we?' was al zeker dat onze nieuwe kitten, wanneer en waar die ook vandaan zou komen, Pinkeltje zou gaan heten. Ondertussen was Pinkeltje stiekumpjes al geboren, op 26 april, een eind verderop in Montfoort. Ik kwam via collega J. aan het adres van een nestje en toen de kittens 20 dagen oud waren gingen we kijken. Die middag kwamen er via de mail nog foto's van de drie te vergeven kittens binnen. Ik zag een koppie van een om op te vreten lief klein poezebeest, met een schattig zwart vlekje op zijn neus. "Oooooooh ik hoop zo dat dát dan een katertje is!" zei ik tegen Marcus, want dat stond er niet bij. In Montfoort aangekomen bleek er inderdaad sprake van ieniemienie-balletjes en konden we voor onze favoriet kiezen. Ik fluisterde tegen het dochtermeisje dat de door haar gedoopte 'Vlekje' bij ons 'Pinkeltje' zou gaan heten. Toen we weer weggingen zei ze dat ze hem ging laten wennen aan zijn naam en vanaf dat moment was Pinkeltje, een door één ieder erkend Pinkeltje. Op vrijdag 22 juni was de langverwachte grote dag, ik ging met een poezen-transport-bak naar mijn werk en haalde Pinkeltje aan het einde van de werkdag op. Ik vond het wel een lastig idee dat ik dat kleine beestje in één ruk bij zijn moeder vandaan haalde, maar Pinkeltje was zich nog nergens van bewust en kroop nieuwsgierig de poezenbak in. De hele weg van Montfoort naar Rotterdam in de spits kriebelde ik met mijn wijsvinger door de tralies heen op Pinkeltje zijn koppie. Hij was zo lief, klein en zacht, ik werd op slag verliefd. Nadat Pinkeltje die avond zijn eerste voorzichtige sluipstapjes door de woonkamer deed brak het "Pinkeltje-tijdperk" in volle glorie bij ons aan. Wat een lief innemend beestje bleken we uitgekozen te hebben. En zo bijdehand en ondeugend. Ja, ik klink als een moeder die haar eigen kind het aaaaallermooist vindt en zo is het ook. Ik was en ben helemaal verliefd op Pinkelmans en de moedergevoelens die bij mij nooit een rol hebben gespeeld, zijn er nu in één klap wél en worden met emmers vol op dat kleine pluizebolletje uitgestort. Naast vreugde en lol hadden bracht de nieuwe zorg voor dat kleine katje ook wel wat ongerustheid en roerigheid met zich mee. Pinkeltje was namelijk heel erg bijdehand voor zijn leeftijd. Na 1 nachtje slapen ging hij de twee trappen in ons huis al met groot gemak op en af en op dag 2 had hij het kattenluikje in de keukendeur ook al door. Daar waar hij de eerste week alleen nog maar een beetje door de tuin scharrelde, zat hij in de tweede week al constant bovenop de schutting. En in de derde week vond hij het interessanter om aan de andere kant van de schutting naar beneden te gaan.... Daar zaten we dan, met een katje van net 11 weken oud, die al over het pleintje bij ons achter heen en weer rende en alle tuinen eromheen bezocht. Ik ben zoveel mogelijk mensen langsgegaan om te vertellen dat dat kleine zwart-witje bij ons hoorde, want ik maakte me best veel zorgen dat iemand hem mee zou nemen. Bleef het nou ook maar bij ons pleintje en de tuinen daaromheen, maar nee hoor, Pinkelmans had 'no fear' en ging al heel snel veel verder dan dat. Ik was er niet gerust op, maar we zagen niet echt een mogelijkheid om hem binnen te houden met ons kattenluikje voor Kinky en Lucifer die toch al niet zo blij met onze nieuwe huisgenoot waren en het ons niet in dank af zouden nemen als we dat kattenluikje dicht zouden timmeren. Bovendien leek Pinkeltje zo verschrikkelijk te genieten van alles wat hij meemaakte, dat was ook wat waard. De volgende weken waren gevuld met toch wel hilarische situaties. Kwamen we een keer 's avonds laat thuis en keken terloops naar een groepje 'hangjongeren' bij ons in de straat. Maar toen we nog eens keken, wie stond er midden in het cirkeltje? Dat was onze Pinkeltje! Bleek dat hij al een vast lid van dat groepje was. Regelmatig stonden er mensen en/of kinderen aan de deur met Pinkeltje op hun arm. "Hoort die hier? Hij zat bij ons binnen!" We hoorden dat hij overdags volop over de straat (aan de voorkant dus brrrr) rende en in bomen klom. We zagen hem zelf, met zijn kleine lijfje en al zijn haartjes opgezet, een grote kat uit de tuin jagen. "Pinkeltje rules!" zeiden we en we moesten er vaak wel om lachen, alhoewel "moeten we dit nou wel zo doen?" en "moeten we hem niet binnenhouden?" ook vaak onderwerp van gesprek was. Ondertussen hadden we binnenshuis al heel veel vaste Pinkel-ritueeltjes en was onze stoere Pinkeltje ook een enorm aanhankelijk, snorrend en kirrend knuffelbeestje met liefdesaanvallen. "Pinkeltje" zei ik vaak "wat ben ik blij dat je er bent, ik hou van je". En toen.... toen ging Pinkeltje op maandag 20 augustus om een uur of tien nog door het kattenluikje heen de tuin in. Ik stond er toevallig naar te kijken en zei nog grappend: "Nee joh, Pinkeltje, blijf nou lekker binnen bij ons, ga nou niet weg!" Maar ik zag zijn eigenwijze kontje net als iedere keer door het luikje verdwijnen en wist dat hij met een uurtje wel weer terug zou zijn, zo ging dat iedere keer. Ik ging vast naar bed. De volgende ochtend ging de wekker en ik wist gelijk dat er iets helemaal niet pluis was. Alleen maar grote katten bij het bed, geen Pinkeltje te bekennen. Een rot-gevoel maakte zich van mij meester. Ik heb voordat ik naar mijn werk ging nog in de buurt gezocht, maar zonder resultaat. Ik hoopte nog dat hij in de loop van de ochtend wel weer zou verschijnen, misschien was hij de avond ervoor ergens binnen gesloten. Maar nee, Pinkeltje kwam in de loop van de dag niet terug en de dagen daarna ook niet. Vanaf de eerste avond hebben we huis aan huis geflyerd, biljetten in de buurt opgehangen en lopen zoeken natuurlijk. Wat voelde ik me verdrietig tijdens die tochten. Iedere keer als we weer thuiskwamen hoopte ik zo erg dat Pinkeltje weer binnen zou zitten, maar het mocht niet zo zijn. We gaven zijn vermissing op bij Amivedi en plaatsten advertenties op allerlei andere websites. We hebben een advertentie met foto in de Alexanderpost laten zetten. We hebben alle dierenartsen en asiels in Rotterdam en aangrenzende plaatsen aangeschreven, we hebben echt van alles gedaan. Maar wat we ook deden, er kwam geen Pinkeltje mee terug, hooguit een paar keer 'vals alarm'. Ik was er ziek van, ik miste hem heel erg en haalde me de verschrikkelijkste ideeen in mijn hoofd van een Pinkeltje in nood. Het heeft bijna vier weken geduurd. We waren op een punt van; 'we moeten verder met ons leven' en ik probeerde weer wat gezelliger voor mijn lief en voor mezelf te zijn. Ik probeerde wat minder aan Pinkeltje te denken en dat lukte af en toe. Ik had niet veel hoop meer dat ik hem ooit nog terug zou zien, of minstens zou weten wat er met hem was gebeurd. En toen... net toen ik mezelf had voorgenomen me maar bij het verschrikkelijke neer te leggen en te stoppen met 'zoeken'... toen kwam er ineens een jongen van een jaar of twintig bij ons aan de deur en deed ons een onwaarschijnlijke mededeling. Hij wist waar onze Pinkeltje was! De jongen en zijn vriend hadden Pinkeltje die bewuste maandagavond zien lopen en hem geroepen. Ze vonden het zielig dat hij daar liep en toen hij vrolijk op ze af huppelde hebben ze hem meegenomen, helemaal naar het huis van die vriend in Schollevaar (een wijk verder)! Sindsdien vertoefde onze Pinkel daar in een gallerijwoning op de derde etage en als het aan 'zijn nieuwe baasje' had gelegen was hij daar niet meer vandaan gekomen. De moeder van die ene, die het hele verhaal gehoord had, zag bij thuiskomst van een vakantie, een flyer van ons bij de patatzaak hangen. Nadat ze de flyer had meegenomen en bij haar zoon had nagevraagd of dit het katje bij zijn vriend in huis betrof, is ze druk uit gaan oefenen. Eerst bij 'het nieuwe baasje' en toen dat niet zo wilde vlotten, heeft ze haar zoon naar ons huis gestuurd. Het duurde al met al nog zo'n 36 uur eer we ons schatje weer bij ons thuis hadden. We hebben de avond erna (toen we eindelijk het adres hadden bemachtigd) als een stelletje under covers, in de auto voor het huis van de kattendief zitten posten tot hij thuis kwam. Daarna was het snel bekeken. Toen we boven aanbelden, deed hij open MET PINKELTJE OP ZIJN ARM! Wat een ongelofelijk raar moment was dat. Het was echt waar. Pinkeltje leefde nog, Pinkeltje ging weer mee naar huis, Pinkeltje was weer onze Pinkeltje, er was ineens een happy ending aan ons eigen 'klein (groot) leed' gekomen. We hebben de jongen nog wel proberen te vertellen wat hij bij ons veroorzaakt had door zijn actie, hij stond maar te knikken en leek het te begrijpen. Het was zelfs een beetje zielig om Pinkeltje zo weer bij hem weg te rukken, maar hij moest maar een eigen katje gaan halen zei ik tegen hem. Het asiel zit er vol van. En zo was Pinkeltje op 14 september plotseling weer in het huis waar hij hoort. Er zijn wel nieuwe regels, het kattenluikje is toch maar dichtgetimmerd. De grote katten mogen alleen nog naar buiten 'op aanvraag' en Pinkeltje blijft binnen tot ie groot is. En wij? Wij kunnen het nog steeds niet geloven en zijn zó BLIJ BLIJ BLIJ BLIJ BLIJ. Begrijp je?

TAG(-S): poesjes

PINKELTJE IS WEER THUIS

TAG(-S): poesjes

POST VOOR PINKELTJE

TAG(-S): poesjes,post

PLOTSELING MAAKT VERDRIET PLAATS VOOR VREUGDE!

Na VIERENTWINTIG DAGEN was Pinkeltje vanmorgen weer bij mijn badkamerritueel aanwezig. Ik had het nooit meer durven hopen of dromen. Ik vertel nog wel over hoe en wat, maar dat Pinkeltje hier vanmorgen weer uit de kraan dronk maakte mij onbeschrijfelijk blij. Ik voel me licht, ik voel me dronken, ik voel me gelukkig... van dat vreselijke stil en verdrietig is geen sprake meer!

TAG(-S): poesjes

STIL EN VERDRIETIG

Nou is het hier toch weer hartstikke stil.

I'm sorry
but I'm in pain
because my pussycat is gone...

Mijn kleine, stoere, zachte, knappe, lieve, ondeugende,
snorrende, pluizebolletje weg. Al 15 nachten en ik ben er kapot van.

TAG(-S): poesjes,verdriet

SNOWWORLD (LANDGRAAF) IS LEUK!

En daar krijg je de 'ski-zin' zeer zekers weer goed te pakken.
Op 26 januari 2008 gaan we dan ook voor het echie!

EBBE (NOG GEEN 24 UUR OUD)

TAG(-S): kids

VLUG VOORUIT DANSEN - EDITIE 2007 - PARTYPICS

EVERYBODY'S FREE (TO WEAR SUNSCREEN)

If I could offer you only one tip for the future,
sunscreen would be it.

The long-term benefits of sunscreen have been
proved by scientists, where as the rest of my advice has
no basis more reliable than my own meandering experience.
I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth.
Oh, never mind. You will not understand the power
and beauty of your youth until they've faded. But trust me,
in 20 years, you'll look back at photos of yourself and recall
in a way you can't grasp now how much possibility lay
before you and how fabulous you really looked.
You are not as fat as you imagine.

Don't worry about the future.
Or worry, but know that worrying is as effective as
trying to solve an algebra equation by chewing bubble gum.
The real troubles in your life are apt to be things
that never crossed your worried mind, the kind that
blindside you at 4 p.m. on some idle Tuesday.

Do one thing every day that scares you.

Sing.

Don't be reckless with other people's hearts.
Don't put up with people who are reckless with yours.

Floss.

Don't waste your time on jealousy.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
The race is long and, in the end, it's only with yourself.

Remember compliments you receive.
Forget the insults.
If you succeed in doing this, tell me how.

Keep your old love letters.
Throw away your old bank statements.

Stretch.

Don't feel guilty if you don't know what you want
to do with your life. The most interesting people I know didn't know
at 22 what they wanted to do with their lives. Some of the most
interesting 40-year-olds I know still don't.

Get plenty of calcium.
Be kind to your knees.
You'll miss them when they're gone.

Maybe you'll marry, maybe you won't. Maybe you'll have
children, maybe you won't. Maybe you'll divorce at 40, maybe
you'll dance the funky chicken on your 75th wedding anniversary.
Whatever you do, don't congratulate yourself too much,
or berate yourself either. Your choices are
half chance. So are everybody else's.

Enjoy your body. Use it every way you can.
Don't be afraid of it or of what other people think of it.
It's the greatest instrument you'll ever own.

Dance,
even if you have nowhere to do it
but your living room.

Read the directions, even if you don't follow them.

Do not read beauty magazines. They will only make you feel ugly.

Get to know your parents. You never know when they'll be
gone for good. Be nice to your siblings. They're your best link to
your past and the people most likely to
stick with you in the future.

Understand that friends come and go, but with a
precious few you should hold on. Work hard to bridge the gaps in
geography and lifestyle, because the older you get, the more
you need the people who knew you when you were young.

Live in New York City once, but leave before
it makes you hard. Live in Northern California once,
but leave before it makes you soft.

Travel.

Accept certain inalienable truths: Prices will rise.
Politicians will philander. You, too, will get old. And when you do,
you'll fantasize that when you were young, prices were
reasonable, politicians were noble and
children respected their elders.

Respect your elders.

Don't expect anyone else to support you.
Maybe you have a trust fund. Maybe you'll have a
wealthy spouse. But you never know when
either one might run out.

Don't mess too much with your hair or
by the time you're 40 it will look 85.

Be careful whose advice you buy, but be patient
with those who supply it. Advice is a form of nostalgia.
Dispensing it is a way of fishing the past from
the disposal, wiping it off, painting over
the ugly parts and recycling it for
more than it's worth.

But trust me on the sunscreen.

Mary Schmich

TAG(-S): lyric

DE LANGSTE MAN

Goh, nou ben ik wel wat lengte gewend. Mijn pa én mijn lief allebei twee meter en ik steek daar zelf niet eens zo heel erg bij af met mijn één meter drieentachtig. Maar als we naast deze meneer gaan staan dan lijken we ineens drie kleintjes pils.... Hij is namelijk twee meter zevenenvijftig lang! Zielig vind ik dat. Als ik vroeger op school mezelf al een slungel naast de rest voelde, hoe moet hij het dan wel niet (gehad) hebben? En pa en lief; niet meer zeuren over maat 46, waar 't lastig schoenen mee zoeken is hoor, als je maat 64 hebt is het nog veeeeeeeeel lastiger!

TAG(-S): gezien

VLUG VOORUIT DANSEN - EDITIE 2007

Nog zo'n
"Rotterdam-Traditie";
de Heineken
Fast Forward Dance
Parade!

Aanstaande zaterdag
moet 't allemaal
weer gaan gebeuren.
Als het goed is gaan we
het in ieder geval drooghouden!

Wij zijn erbij hoor!

(( voordat jullie
ons het etiket:
"gezapig stel"
opplakken!
))

TAG(-S): dansen

PINKEL-ZOEK-PLAATJE II

TAG(-S): poesjes

WNCH (WEDNESDAY NIGHT COUCH HANGING)

Het is weer WNS-seizoen in Rotterdam. Vier woensdagavondjes rollen ipv de gebruikelijke vijf. Gisteren was de derde keer en Marcus en ik waren er wéér niet bij. Alleen op avondje nummer één waren we van de partij en toen zijn we wegens brandende voetzolen (ja 16 kilometer rollen, als je een jaar lang die skates niet meer hebt aangehad valt niet mee!) voortijdig op de metro richting huis gestapt. Gister was er twijfel, 'gaan we wel of gaan we niet?' "Niet" heeft gewonnen, de bank en de dvd-speler hebben ons van enig latent aanwezige bewegingsdrift weerhouden. Volgende week is de laatste keer en dan zijn we écht van plan te gaan. Het was tenslotte altijd echt 'ons dingetje' (greepje WNS: 2004 | 2005 | 2006).

Maar nu hebben we wel eeeeeindelijk de Twin Peaks serie afgekeken.
Wat een einde, Dale Cooper is "be-bobt"
"How's Annie? How's Annie?"
..... *evillaugh*
we zullen het nooit weten....

TAG(-S): skaten,wns

EN ZO WAS 'T GISTERAVOND

Jawel, ik was er zelf ook.
Ik heb alleen tussen 't flitsen doorgelopen I guess...

ER IS ER ÉÉN...

Gisteravond hadden we hier dus een knal-tuin-fuif. Het was druk en gezellig, ik ben reuze verwend en om 12 uur is er lekker ouderwets 'er is er één' voor me gezongen. Een lekkere fles champie was één van m'n kadootjes. Noes bleef pitten en zodoende hadden wij hier vanmorgen een super-champagne-ontbijt-a-trois. Geen slecht begin van mijn 39e levensjaar dacht ik zo.... Proost!

TAG(-S): feestje

JULI OVERGESLAGEN!

Pfff... dat is in mijn weblogcarriere nog niet voorgekomen, ook al waren er soms 'magere tijden'. Een hele maand helemaal NIETS gepost! Juli 2007 gaat niet mee in de archieven, shame on me. En ik heb nu trouwens NOG niet eens wat te vertellen. Alleen dat ik druk ben met de voorbereidingen voor m'n feessie... eerst dat... en DAN ga ik weer loggen, ok?

TAG(-S): feestje,weblog

PINKEL-ZOEK-PLAATJE

TAG(-S): poesjes

EN IN JULI GINGEN WE OOK: NAAR DE EFTELING!

------------------------- 21 juli 2007 -------------------------

EN IN JULI GINGEN WE OOK: NAAR DANCEVALLEY!

------------------------- 14 juli 2007 -------------------------

MAAR IN JULI GINGEN WE WEL: BBQ'EN!

------------------------- 8 juli 2007 -------------------------

WE AT THE PARK WITH PEARL JAM

TAG(-S): concert

VERLIEFD OP PINKELTJE

TAG(-S): poesjes

NOOIT GRAPPIG

Om 23:25 uur van je werk vertrekken en dan nóg vast komen te staan op de A12, omdat ze zo nodig het wit van de pijlen op het wegdek met hun rolletje bij moeten werken.

Maar dan lees je nog ff terug bij 'nieuws van een dag' en dan weet je dat het altijd erger kan. Vandaag verder geen schokkend nieuws gehoord, naar huis begeleid door de Dire Straits en meer slow-moois. Nu lekker naar boven, tegen Marcus aankruipen.

En morgen? Morgen komt Pinkeltje !
En dat wordt vast héél grappig!

VAN EEN OUWE ROCKER

EEN OUWE ROCKER

TAG(-S): concert

NIEUWS VAN EEN DAG

Vandaag had ik een 'zware dag'. Het was berehectisch op mijn werk en na een zware bouwvergadering waarin al mijn hersencellen langdurig werden getergd, reed ik in twee uur tijd naar huis, al piekerend over hoe ik dat morgen allemaal moet gaan aanpakken. In de auto luisterde ik ondertussen naar radio I. Een bericht over een ver land, waar een fout weeshuis is ontdekt. Alle kinderen vastgebonden op de vloer, uitgemergeld, met vliegen in hun mond, oren en neus. Een bericht over een boot met vluchtelingen, die zonk in de Middelandse zee. Tweeentwintig mensen hoogstwaarschijnlijk verdronken, terwijl ze eigenlijk onderweg waren naar een beter bestaan. Een bericht over een dame in Iran. Haar wacht morgen de doodstraf. Zij zal worden gestenigd nadat ze elf jaar opgesloten heeft gezeten. Omdat ze een sexuele relatie had met een man, waar een kind uit is geboren terwijl ze niet met hem was getrouwd. Morgen is het voor haar voorbij. Het stenigen moet volgens de Iraanse wet met zeer pijnlijk resultaat worden uitgevoerd, ze mag niet te snel dood. Dat is haar straf.

Als ik mijn auto bij ons thuis voor de deur parkeer heb ik hoofdpijn van het piekeren over het werk en duizelt het me van de gedachten over allerlei leed, elders op deze wereld. Over mensen die zomaar de pineut zijn, de ene op een nog verschrikkelijker manier dan de andere.

Ik voel me raar.
Wat een rare wereld
en wat is de mens toch een raar soort.

ZURBERT

We zitten op een Schiermonnikoog's terrasje, het is zaterdagavond en 't is Marcus z'n verjaardag. We zitten een beetje te dollen en ik geef hem een lekkere, dikke zurbert*. Oei, dat geeft een raar geluid. Een tafel vol met mannen kijkt en er roept er één dat ie eerst dacht dat 't wat anders was, maar dat hij toen keek en zag dat 't goed was. "Ga maar lekker door hoor jongelui" roept ie verder. "Geniet er maar van, zolang het nog kan!"

Ik schrik terwijl ik naar ze opkijk. Komt er rectificatie?
Nee. Ze blijven lachen, knikken en kijken.

Een wijffie van 'bijna veertig' en met een grijze uitgroei van hier tot Tokio neemt nog maar een slokje van d'r rosé. Misschien loopt 't toch nog wel los met het aftakelingsproces...

AAIBAAR

VALT ER NOG WAT TE SNAAIEN OP DIE BOOT?

IN DE DUINEN

BOER, TIS AL WARM. WANNEER MAG MIJN JAS UIT?!

NOG 11 NACHTJES SLAPEN

DAN KUNNEN WIJ HELE DAGEN KROELEN MET PINKELTJE!

TAG(-S): poesjes

MET MIJN BAAN KOM JE NOG EENS ERGENS

OP Z'N ITALIAANS

TWIN PEAKS ADDICTS

We zijn inmiddels bij aflevering negen. Leland's haar is net in één nacht wit geworden, Ronette Pulaski begint te ontwaken, de molen is afgebrand en de Giant Man is aan Dale Cooper's bed verschenen en heeft hem verteld dat de uilen niet zijn wat ze lijken te zijn...

... en wij komen nergens anders meer aan toe!

NOG TWEE DAGEN

Vanmiddag rinkelt mijn mobiele telefoon.
"Hallo, met Jannie."
"Goedemiddag mevrouw, u spreekt met *KRAAK* van *KRAAK*"
"Met wie?"
"Met hupeldepup *KRAAK* van Orange *KRAAK*, uw provider!"
"Ach, mijn provider, goedemiddag"
"Ik wilde u iets vragen maar ik zie ondertussen *KRAAK*
op mijn scherm dat u bij ons weggaat. Mag ik vragen waarom dat is?"
"U moest net uw naam toch twee keer herhalen door al dat gekraak? Dat is precies de reden waarom, zo gaat dat namelijk de hele tijd."
"Ohw *KRAAK*, dus u heeft niet zo'n goed bereik in Rotterdam?"
"Nee en ook niet aan mijn bureau in omgeving Utrecht, etc. etc."
"Ok mevrouw, dat is duidelijk, ik zal een
aantekening maken dat u niet meer wordt gebeld."
"Nou, vanaf aanstaande vrijdag heb ik weer ontvangst!"
"Ja, ik zie het *KRAAK*, u stapt over naar Vodafone."

Een lachje ontsnapt, hij begrijpt het.... en ik lach ook, want aanstaande vrijdag zit mijn Orange-uitstapje* erop. Aan de verdere oranje-service ligt het niet hoor, maar wat zal ik na vrijdag weer
een stuk lekkerder telefoneren, I'm sure of it.

(*Eerder over mijn jaartje bij Orange:
Orange (-bereik) Zuigt | aan de (mobiele) telefoon
nog acht maanden | nog eventjes )

TAG(-S): gsm,orange

LEKKER-LANG-PINKSTER-LUIER-DAGEN

We waren gister dus op Dunya, maar verder deden we dit lange Pinksterweekend helemaal NIX en 't was heeeeeeeeeeeeeeeeerlijk!

TEGEN ALLE VERWACHTING IN: DROOG! (+LEUK!)

TAG(-S): festival

FESTIVAL IN AANTOCHT

Vorig jaar had ik natuurlijk mijn 3-minutes-of-fame bij 3FM en gingen we daardoor gratis en voor nix naar Extrema Outdoor, dit jaar dokten we gewoon 65 euri p.p. en gaan we op 14 juli eens kijken hoe Dance Valley is. Toffe site in ieder geval, krijg je ZIN van!

TAG(-S): dansen,festival

AAN DE BUIS GEKLUISTERD

't Was hier denk ik zo'n beetje in 1992 op TV. Ik heb het destijds wel gezien en vond 't bijzonder intrigerend. Toch weet ik niet meer 'hoe het afloopt'. Vergeten, of het op 't laatst niet meer gekeken, dat weet ik dus niet meer. Marcus heeft 't nooit gevolgd, maar had er natuurlijk wel van gehoord, zo'n hype als 't toen was. Nu hebben we de complete serie dus op DVD en zijn we, vijftien jaar na dato, sinds een paar dagen helemaal into Laura Palmer, agent Cooper, Sheriff Harry S. Truman, Lucy, Donna, Audrey, Bobby, Leo, James, Benjamin, Bob, Mike en 'fire walk with me.'

Bizarre wendingen, cult-achtig muziekje, vreemde karakters...
... wij zitten aan de buis gekluisterd!

TE VROEG

Gistermiddag waren we op zijn begrafenis. Het was druk. We luisterden naar zijn stem en gitaarspel, want één van zijn eigen nummers werd gedraaid in het zaaltje. Dat is heftig, tranen vloeien. Later staan we met een grote groep aan zijn graf en nemen stilte in acht, een zee van bloemen rond zijn kist die half boven het graf getakeld staat. De zon schijnt, het lijkt net een mooie dag...

Gisteravond waren we met zijn allen bij onze vriendin. Twee kopieën van hem in de kamer, één van twee en half en één van acht maanden. Zij begrijpen helemaal niet wat er die dag heeft plaatsgevonden, die van twee dartelt vrolijk door de kamer en lijdt ons allemaal af van 'het'. We drinken bier en wijn en we kletsen. Er wordt niet eens gehuild, maar iedereen voelt 'het'. Hij hoort hier ook te zijn, hier in deze kamer, hier in het leven van onze vriendin en haar kids. We blijven lang hangen, best lang ja, maar uiteindelijk moeten we toch naar huis en laten we haar alleen...

Het was gisteren helemaal geen mooie dag.
Het was de dag van het einde van een jonge man,
het veel te vroege einde.

Een fucking klotedag, dat was het.

TAG(-S): verdriet,vriendschap

MEET PINKELTJE

Op 26 april werden er in Montfoort een paar kittens geboren....

Gisteren zijn wij er op bezoek geweest en hebben kennisgemaakt met twee kleine katertjes en een poesje. Poesje en katertje 1 zijn overwegend zwart en katertje 2 is dit gevlekte priegelkoppie...

..... en dit "om op te vreten" priegelkoppie heet nu Pinkeltje en verhuisd half juni naar Rotterdam!

TAG(-S): poesjes

AANRADERTJE...

TAG(-S): weekendje_weg

QUEENSDAY 2007 - ROTTERDAM VAGEBOND

TAG(-S): oranje

UHM....

...ik ben een weekendje weg. Dat jullie niet ongerust worden dat er ineens geen verhaaltjes zijn. *grijnz* Nee, het is echt erg, er zijn hier al een maand geen verhaaltjes... ik ben zo druk druk druk. Zo druk druk druk met leven. Zó druk druk druk, dat ik niet eens tijd heb en/of maak om er af en toe verslag van te doen. Maar dit weekend ging dat dus sowieso niet lukken, want ik ben met As naar Dusseldorf. ;o) ......Toedeloe!

TAG(-S): weekendje_weg

PASEN 2007: GOODMORING

Ook zo'n PaasFAN???

TAG(-S): filmpje,pasen

OEF!

Het sporten zat bij mij al zo lang in het slob. 'Sportmoe' noemen ze dat denk ik; eerst jarenlang niet uit de sportschool weg te slaan, gemiddeld zo'n vier keer per week present en dan inene 'beng'; geen zin, geen zin, geen zin... Ik moest me er gewoon heenslepen, maar ook dát deed ik eigenlijk al een hele poos niet meer. Ik zegde mijn sportschool uiteindelijk maar op, met het plan om naar een andere te gaan; eentje heel dicht bij mijn nieuwe huis. Misschien is dat het, heb ik een nieuwe impuls nodig, nieuwe sportleraren, nieuwe medesporters én maar vijf minuutjes lopen er naartoe.

En nu zit ik met trillende armen en benen voor de computer, net terug van mijn eerste les op die 'nieuwe' sportschool. Erg hoe een sportmens na een paar maanden verzaken, weer helemaal terug is bij af.

Maar Jans gaat er dus weer voor.
Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Will keep you posted.

TAG(-S): sporty_jans

IN THE PRIVATE DININGROOM...

TAG(-S): liefde

MARCUS EN JANS

En vandaag precies twee jaar gelee wist ik ineens hoe het was om met Marcus te zoenen... en dat dat heel goed beviel, dat weet iedereen.

En vanavond gaan mijn sKatje en ik 't ook vieren natuurlijk.
Met een kimono en slippertjes aan, op onze knietjes aan een lage
tafel. Met stokjes en kruikjes warme sake...
in een PRIVATE DININGROOM!
Wieeeeehoe!!!

TAG(-S): liefde

PA EN MOES

En nou zijn pa en moes samen 120.
Gefeliciteerd moesje!

TAG(-S): fam

OP DE NACHT VAN 3 OP 4 MAART

NA HET GEVELD ZIJN....

En als je dan geveld bent geweest door zo'n soort van griepvirus en daardoor de hele week dag én nacht op bed hebt gelegen. Dan kan het dus gebeuren, dat als je weer wat op gaat knappen, je op zaterdagmorgen om half zeven klaarwakker beneden in je woonkamer zit. And that's where I am right now..... ehhh goodmorning!

NOG EVENTJES...

Er blijven maar reacties binnenkomen op mijn "orange-(bereik)-zuigt" verhaaltje van ruim een half jaar gelee. Allemaal mensen die zitten te googelen op iets als: 'orange-bereik' (dan snap je wel waarom) en vervolgens hun frustraties bij me neerpennen. Ik ben inmiddels al helemaal gewend aan het kraak-en-wegval-gedoe, wind me er amper nog over op (nou, ok, af en toe dan) en tel rustig steeds verder af tot het leed geleden is. De opzegbrieven zijn de deur uit en door de Orangeclub bevestigd. Nog een kleine drie maanden en dan kunnen mijn schatje en ik weer rustig overstappen naar een kraakvrije provider. Denk jij nog steeds dat Orange 'de wereld voor je opent'? Niet doen...

TAG(-S): gsm,orange

DE LAMA'S

We kwamen 10 minuten te laat binnen. Gelukkig zaten we bovenin en viel dat niet zo bij ze op. Na ons kwamen er nog twee mensen binnen. Zij zaten voorin, werden dus wel opgemerkt en de volgende 5 improvisatiestukjes speelden zij de glansrijke hoofdrol.... Wij waren gisteravond dus bij de Lama's in het Luxor. Vooraf wist ik niet zeker of het aan mij besteed zou zijn want ik kende ze niet echt en het korte stukje dat ik een keer op tv zag sprak me toen niet zo aan. Maar ze hebben me nu toch echt vaak aan het lachen gekregen. En dat was een opluchting, na het laatste Van-Houten-en-de-Ket-fiasco en het Arie-en-Sylvester-inslaapval-spectacel eindelijk een LEUK theater-avondje uit!!!

Trouwens, voor de kenners: die nieuwe Lama Jeroen
(Ja, ik heb me er nu natuurlijk even in verdiept!) is errug grappig!

TAG(-S): theater

VA LEN TIJN S DAG

Het wordt een hele drukke avondspits hoor ik net op 3FM.
Is dat omdat iedereen zijn hartje ruim op tijd,
bij zijn lief moet zien te krijgen? ...... ~*jasaantrekt*~ .....

WEBLOG-VERJAARDAG

Vandaag precies drie jaar geleden, plaatste ik mijn eerste postje bij web-streepje-log. Een kleine twee weken ervoor gooide ik mijn eerste web-pagina's online. In Word gemaakt en met een eigenhandig gedownload ftp-programmaatje op mijn planet serverruimte geplaatst. Ik was me trots! Kort daarna ging ik naar een cursus Webdesign van SKVR, waar ik het webdesignen wat beter onder de knie kreeg. In de maanden die daarop volgden werd mijn website steeds mooier en ik verhuisde in juni 2004 alles naar mijn eigen domeinnaam www.jannies.nl. Ondertussen had ik de weblog-smaak echt goed te pakken, precies 1 jaar na mijn eerste logje, installeerde ik Pivot en nadat ik met behulp van Yodeho (dat was nog een hele klus!) de pivot-web-log-pagina helemaal in tune had weten te krijgen met de rest van mijn website-pagina's logde ik verder op mijn eigen serverruimte. Beter! Er waren tijden van veel logjes en tijden dat er niet veel op gebeurde, maar ik bleef hoe dan ook toch altijd 'bezig met mijn weblog'. Laatst heb ik mijn eerste weblogjaar van web-streepje-log overgezet naar pivot en toen nam ik me, enthousiast door het bezig zijn met de oude logjes en reacties, voor om weer eens lekker veel en vaak te gaan posten. Dus ÓP naar het vierde weblogjaar!

Even rondsnuffelen in drie jaar log?
Dat kan nu ook makkelijk door te 'bladeren' via de tags:
@media | AAgje | abseilen | bijgeloof | blingbling | cambodja
concert | dansen | diner review | egypte | fam | feestje | festival
filmpje | gelezen | gemoed | gestel | gezien | gsm | halloween | kerst
kids | klussen | lente | lief | liefde | lulu | lyric | movie review
nieuwjaar | onderbroekenlol | orange | oranje | parachutesprong
pasen | pc | peugje | pimpen | pivot | poesjes | post
reizen | rotterdam | samenwonen | sinterklaas | skaten | sneeuw
spam | sportyjans | stokje | tafereeltje
theater | trots | turkije | vakantie | verdriet
vliegen | vriendschap | vroeger | webdesignen | weblog
weekendje weg | wns | work | www
Graag tot ziens!

TAG(-S): weblog

DAY AFTER

En dat was het dan?
Vanmorgen nog maar één zielig wit hoopje naast de voordeur. De sneeuwpoppen zijn ingestort, de aarde is weer bruin en het gras weer groen. Onze ééndagswinter is
alweer voorbij...
Kom maar op met die lente dan.

TAG(-S): sneeuw

SLIKKEN

"En toen" zegt ze, "toen had ik ineens heel erg de gedachte:
ik wil Cora bellen, ik wil d'r sms'en..." En ik begrijp zo goed hoe ze dat bedoelt. We kijken elkaar aan met branderige ogen.

We praten weer verder. We slikken. We praten weer verder,
snijden een ander onderwerp aan en twee paar ogen drogen weer op.

Het gaat verder, alles gaat verder.

Maar soms moet er even geslikt worden,
voor we weer verder kunnen gaan.

TAG(-S): verdriet,vriendschap

LATE BESLISSER

En dit gele gevaarte sloeg zijn stuur ineens om en kwam met een rotgang naar rechts, nét voor de vangrail de sneeuwerige vierbaansweg in tweeen splitste. Één van de auto's die op die baan reed moest snel uitwijken om niet door hem geschept te worden. Het ging 'goed' maar het had echt op een verschrikkelijk ongeluk uit kunnen draaien.... Sukkel!

TAG(-S): peugje,sneeuw

WEER-ALARM

Ik had dus een afspraak in Emmen en wel om acht uur vanmorgen moest ik er zijn. De planner van het bedrijf waar ik mee afsprak belde nog met de vraag of we er geen tien uur van konden maken. Dat leek mij niet zo'n fijn idee, je kunt beter om acht uur in Emmen moeten zijn dan om tien uur, dan rij je veel lekkerder door op de weg en dan heb je het maar gehad. Dus we bleven bij ons oorspronkelijke plan.

"Moet je wel gaan?" smste collega D. gistermiddag "Er is voor morgen een weer-alarm afgegeven!" Ik had zelf helemaal geen radio gehoord of tv meer gezien, het zal wel meevallen toch? Meestal overdrijven ze zo! Marcus daarintegen dacht er ook niet zo licht over, "het wordt een drama op de weg hoor!" en "pas alsjeblieft op, want met sneeuw heb je een lange remweg!" Toen ik vanmorgen om kwart over vijf uit bed stapte keek hij snel uit het raam of het wel verantwoord was me te laten gaan. Geen sneeuw. "Neem een boek mee en een dekentje. En zorg dat je tank vol is!" Ik vond het lief dat hij zich zo om me bekommerde en met mijn wagentje vol voorzorgsmaatregelen vertrok ik om kwart voor zes richting Emmen.

Kwart over acht stapte ik er binnen. Het is een hele afstand, maar geen centje pijn onderweg. Ik reed er in het donker, maar zonder oponthoud naartoe. En op de radio hoorde ik dat het juist in de loop van de dag van Zuid naar Noord over Nederland zou trekken, het noodweer. Heb ik daar even een vooruitziende blik gehad! ;o). Om half elf was ik klaar met mijn bezigheden aldaar en startte peugje voor de terugreis. Het eerste stuk, was alles nog groen en droog, maar al snel kwam ik het vanuit Zuid optrekkende noodweer tegen. Bij strand Mulder de eerste spatjes en van daaruit werd 't steeds een beetje witter...

Steeds een beetje witter ja.... en op de radio alsmaar die waarschuwingen... en er stonden ook al files, het was inmiddels half twaalf. Het leek me al met al maar het beste om naar huis te rijden ipv naar de zaak (halverwege). Als ik de radio nieuwslezers moest geloven dan kwam ik 's middags nooit meer thuis, zo'n toestand ging het worden. Dus ik reed de hele weg van Emmen naar Rotterdam in één ruk en het was best grappig om zo van groen naar wit te rijden.

Tegen enen reed ik ons buurtje in en daar was het een wondere witte wereld. Lulu stond ingesneeuwd voor de deur, dus 't was lekker warm in huis. Ik was blij dat ik er was! De rest van de middag lekker aan mijn eigen tafel zitten werken, met de wetenschap dat hoe gek 't ook zou worden op de weg, ik er geen last van zou krijgen. Beter!

Achteraf is het geloof ik nogal meegevallen met het drama, maar 's middags stonden er toch aardig wat kilometertjes met mensjes in auto's vast. En Jansie dus lekker niet *tonguitsteek* !!

TAG(-S): peugje,sneeuw

TÉCHNO-PEOPLETJES OPGELET!

Hier is't heel leuk, maar nog veulste stillekes! Dus hup, ernaartoe!

TAG(-S): dansen

PEARL JAM II (HET BLEEK EEN EITJE!)

Vanmorgen om 9:00 uur heel benieuwd naar het postkantoor gereden en er stond nog NIEMAND! Dus om 10:00 uur sharp rolden ze uit de printer en wij zijn erbij de 28e, wiehoe!!!

TAG(-S): concert

PEARL JAM

Jaaaaaaaaaaa, wij willen héél graag naar het Nijmeegse Goffertpark op 28 juni, om daar op de Pearl Jam Sound te zwieren en daarbij Incubes (fijn bandje) ook nog even mee te pakken. Ik sms me al de hele week suf naar 3FM, hopende op een herhaling van dit extreme mazzeltje. Maar nog zonder resultaat! Het gaat waarschijnlijk van morgenochtend 10:00 uur afhangen. Ik ben er nu al zenuwelappig van! Wat zullen we doen? Ticketservice of naar het postkantoor?

Jullei nog goeie suggesties?
Leest er wellicht een kruiwagen *winkwink* mee?

BETELNUT

Wij zagen er gisteren de film "Betelnut". De helft van de bezoekers van het kleine bioscoopzaaltje Cinerama 7 is voortijdig vertrokken en wij (Fokke, Sukke, M. en ik) zaten eigenlijk ook maar de hele tijd te wachten op 'het begin van de film'. Dat zou je toch niet gezegd hebben als je de aankondiging zo las...

Ehh... goodmorning everybody,
u ziet, ik begin echt serieus te pogen,
hier weer wat meer (dagelijks) vertier te tonen *grijnz*.

TAG(-S): movie_review

(OVER EN)
VAN JANUARI NAAR DE REST VAN HET JAAR

Precies één jaar geleden, op 31 januari 2006 pochte ik hier over mijn goede, gezonde gedrag in die net afgelopen maand. Nu is het 31 januari 2007 en kijk ik terug op een hele andere, een hele rustige maand. Niet speciaal in het teken van sport (in tegendeel, ik leverde vorige week mijn opzegbrief in bij de sportschool waar ik twaalf (!!!) jaar zat), niet speciaal in het teken van 'gezonde dingen eten en drinken', niet speciaal in het teken van 'de slanke lijn'. Als er uberhaubt een 'speciaal teken' in deze maand stond dan was het dat van 'gewoon adem blijven halen en rustig doorleven' en van het 'weer een beetje terugkomen in het normale', op 't werk is 't natuurlijk allang weer van druk-druk-druk, maar daar hebben we het nu niet over...

Hier in de weblog-etalage-kast was er de afgelopen weken al helemáál niets te beleven. Nadat ik in december aan het Cambodja-verslag had gewerkt is er in januari niet veel meer uit mijn toetsenbord gekomen. Geen inspiratie whatsoever. Wat ik wel nog aan mijn weblog deed, was achter de schermen: Ik deed een Pivot-update waardoor ik er een tag-zoek-mogelijkheid bijkreeg en toen moesten de oude logjes achteraf natuurlijk ook van tags worden voorzien. Daarnaast klopte ik mijn eerste web-streepje-weblog-jaar (van feb 2004 t/m jan 2005) nóg een keer helemaal over... Dat was (gelukkig en zeker weten) wel voor de allerlaatste keer nu, want alle stukjes zijn er nu (compleet met alle oude reacties aldaar) in de Pivot-database bijgezet. Bij web-streepje-log is alles echt gewist en hier ben ik helemaal compleet. Verklaar me maar voor gek (veel werk!) maar ik hou ervan als alles klopt *grijnz*. Je kunt nu met de zoekfunctie of via de tags ook in de oudste stukjes terechtkomen en geloof me die zijn vaak hartstikke leuk en de moeite waard om nog eens te zien/lezen *uitsloverigkijkt*.

Aankomende maand bestaat mijn weblog drie jaar en wat was het in het eerste jaar druk in mijn weblog-etalage-kast! Er kwamen ladingen (trouwe) bezoekers en ze reageerden in grote getalen! Ze kwamen natuurlijk vooral doordat ik bij iedere update op de portal van web-streepje-log kwam te staan, maar er waren ook een paar hele trouwe, die kwamen gewoon echt voor mij (ja toch he? *winkwink*). Nu ik met die oude stukjes en reacties bezig ben geweest, staan ze weer vers in mijn geheugen. KeessieSees bijvoorbeeld, kwam toch iedere dag met een paar reacties over de brug. En wat te denken van Evert-Jan, Edwin (bonzo), Meisje, Eamel, Louche, Laantje, Pleeborstel, 'aMan' en Marieke (gekleurde wind)... Ik zie ze hier niet meer en sommigen kan ik niet eens meer vinden op het www. En dan Ollie (waarom kom je nooit meer buurten?) en Pollie (waarom ben ik toch uit je linkelijstje gezet? *sniksnik*) die waren altijd in voor een leuk commentaartje op het een of ander. Wendy kwam ook al in het begin van 2004 om de bocht zetten zag ik en zij is er nog immer (kijk, het kan dus wel ;o)), maar sinds ik only-the-lonely op mijn Pivotje post is het een stuk moeilijker om de boel hier echt levend(ig) te houden.

Ik vond het in ieder geval heel grappig om het allemaal weer te lezen en ik MIS ze best! Misschien moet ik ook gewoon weer eens proberen wat vaker iets leuks te posten? En zelf ook weer wat meer in de rondte surfen en bij mijn medeloggers op het reageerknopje klikken? Ik ga mijn weblog-best maar weer eens doen. Morgen is het februari en wieweet neemt die nieuwfrisse maand wat inspiratie voor Jans mee. En inspiratie is zeer welkom...

Zometeen eerst met Fokke en Sukke naar 't Rotterdamse Filmfestival. Hopelijk hebben ze hun stoeipakjes thuisgelaten!

TAG(-S): weblog

HUH?

En toen was het alweer de 18e januari, de dag van de storm en het weer-alarm. Ik had mazzel, was om 13:00 uur al terug in Rotterdam, dus tijdens de (nu wel héééééééél erg) lange spitsfile zat Jans eens een keertje lekker thuis ipv er middenin. Én het is de dag van de vreemde post...

En nu zit ik maar te denken en te denken...
wie schreef dat "guess who?"
en wáár gaan Marcus en ik binnenkort
'n spannend koppie thee drinken?

TAG(-S): post

2007

En aan ieder die hier altijd of wel eens leest en kiekt:
Een gezond en gezellig 2007!

TAG(-S): nieuwjaar