DAS NOU ZO LEUK AAN DAT THUISWERKEN
GEWOON BEGINNEN IN JE OCHTENDKLOFFIE
TAG(-S): work
OOK LEUK
TAG(-S): fam
BIJTANKEN
TAG(-S): vakantie
EN?
Heerlijk genoten met Pinksteren.MY LOVER AND MY FRIENDS
TAG(-S): vriendschap
FAMILIE - ZONDAG - GEZELLIG
TAG(-S): fam
MIJN TWEE ZWARTWITTE CHILL-KONINGEN (M+V)
TAG(-S): poesjes
DOOR-DE-WEEKSE-ZOMERZIN
EN ROSÉPORT IS ME LÉKKER !!!
TULPEN PRACHT
Als je met je telefoontje in de hand
langs een gemeente bloembak loopt... ff knippen toch?
MOOI WEER > LEKKER BBQ'EN IN HET VROESENPARK!
VROLIJK PASEN
Alle leuke paasweekend-ingredienten waren aanwezig. Zaterdag's gezellig winkelen met mijn zussielief en daarna uit eten met haar en mijn eigenste schatje. Gisteren met zijn zessen gebruncht bij pa en moes, alwaar mijn moesje een fantastisch mooie en boordevolle tafel had gedekt. Al dat lekkers, het was genieten. Het zonnetje heeft overwegend geschenen, ook nu trouwens nog. We hoefden verder helemaal niets, alleen maar luieren (huishoudelijke klussen zat op de loer, maar ach) en genieten van onze vrije tijd. Alle Paas-advertenties met eieren, hazen, bloemetjes, chocolade en brood roepen al weken: "vrolijk Pasen, vrolijk Pasen!" En toch... toch heb ik er met de beste wil van de wereld geen vrolijk Pasen van kunnen maken. Ik kreeg het er 'van binnen' gewoon niet door. Stom he?
Nu vestig ik mijn vrolijke hoop dan maar op Pinksteren,
want ze zijn ook dit jaar gelukkig wéér niet op één dag gevallen.
TAG(-S): gemoed,pasen
PAASBRUNCH @ MOM & DAD'S
TAG(-S): pasen
RIJSTTAFELEN IN A'DAM BIJ INDRAPURA (JAMMIE)
SAMEN DELEN?
- gezien op internet - brutale rat!
TAG(-S): gezien
BERETROTS OP MIJN ZWAGERT
3:54:59
In oktober begonnen met trainen en nu zijn allereerste marathon op zo'n tijd binnenkomen. Is dat knap en cool of niet? WIJ; "zijn gevolg van vandaag" (ook een zware dag gehad, maar daar vertel ik nog wel over) ZIJN in ieder geval BERETROTS!
TAG(-S): fam
MARATHON IN AANTOCHT
Aanstaande zondag is "de Rotterdamse marathon" weer. Normaal gesproken hou ik daar niet zo'n rekening mee. Als we toevallig niets te doen hebben en het weer is lekker, dan willen we wel eens de stad in gaan. Maar ook dan bemoeien we ons maar weinig met de lopers die met uitgeputte gezichten over het parcour door Rotterdam Centrum lopen te zwoegen. Zelf heb ik ook al lang geen inspiraties meer om zélfs maar een keer de 5 kilometerloop te proberen. Al was ik een paar jaar geleden toch aardig op loopdreef, de toen opgebouwde loopconditie is al lang weer heel ver te zoeken...
Maar aanstaande zondag is Jans dus ineens wel helemaal Marathon-minded! Zwager Sander gaat 'm namelijk lopen!
Volgens mij was het na de zomer van afgelopen jaar dat hij vond dat hij eens iets aan sport moest gaan doen en begon hij met hardlopen. Dat ging lekker, het ging hem wel makkelijk af geloof ik. Toen bedacht hij dat hij zich het best een doel kon stellen om het lopen beter vol te kunnen houden, et voila: hij dacht aan de marathon. Hij heeft zich vanaf dat moment in het lopen vastgebeten en nu is het bijna zover. Nog twee nachtjes slapen, dan is de grote dag.
Nou is het niets dat Sander een missie heeft aanstaande zondag, maar wij (his family & co) nu dus inene ook! We hebben marathon-metro-kaarten gekocht plus een kaart van het parcour en we gaan proberen hem de hele route te volgen, cq op allerlei punten voor te zijn, zodat we hem kunnen aanmoedigen, water en/of bananen aanreiken, foto's van hem maken, etc. etc., om hem hopelijk, uiteindelijk binnen te halen met bloemen en zoenen bij de finish...
Dus sta je ook langs de kant of bij de finish zondag? Zwaai ff naar Sander of naar zijn gevolg met water, bananen en bloemen.
Zouden we allemáál heel leuk vinden ;o)
JA, ALS IK DAN EEN JAARTJE NIET ZOVEEL B~LOG...
DAN WETEN JULLIE OOK HELEMAAL NIET DAT...Ik na al die jaren in peugjes gezeten te hebben,
tegenwoordig een Opel-Girl (van 40 dan, dat wel) ben!
TAG(-S): opel,peugje
JA, ALS IK DAN EEN JAARTJE NIET ZOVEEL B~LOG...
DAN WETEN JULLIE NIET EENS DAT... mijn oude-laptop-besje, waarop ik al die eerste schreden op het net maakte, inmiddels naar mijn moesje verhuist is en ik tegenwoordig achter een heuse macbook pro zit!
Het was even wennen, maar nu ben
ik toch heus wel een echte AppleFan!
pc
NOG STEEDS LIEF
Want wat hebben die Peet en Syl ons verwend met hun 12,5 jarig huwelijksfeest! Op vrijdagmiddag kregen we een adres op in Limburg en bij aankomst bleek dat we het hele weekend met zesentwintig man in een kasteel in Baarlo zouden doorbrengen. We hebben die vrijdag een "de dertiende" - spookdiner gehad, met aansluitend een speurtocht door de donkere omliggende bossen. Daarna een feestje in onze eigen ruimte met bar en muziek. Zaterdags hebben de mannen hebben een solex-tocht gemaakt (helemaal in stijl met leren jassen en capjes!) en gevist. De vrouwen hebben ge-high-tea'd en een workshop schilderen gedaan. Aansluitend hadden we weer een lekker diner en daarna feestje II en zondags sloten we het af met een gezellig ontbijt.
De feestjes waren super, er zijn mooie woorden gezegd, liedjes gezongen en er is een hoop 'gek gedaan'. Het samenzijn was super, lekker eens uitgebreid de tijd om met al die mensen bij te kletsen, die je ondertussen al zoveel jaren kent. Het kijken was super, kijken naar Peet en Syl met hun familie en al die mensen die ze in de loop der jaren in hun leven hebben gekregen. Kijken naar hoe leuk ze het vonden om die mensen bij zich te hebben en ze te kunnen verwennen met zo'n leuk weekend.
En we zijn niet eens in de maling genomen... ;o)
Peet en Syl zijn lief.
Fijn dat ze mijn onze vrienden zijn.
TAG(-S): vriendschap,weekendje_weg
WEEKENDJE WEG
Peet en Syl. Ik ken ze al 23 1/2 jaar en zij kennen elkaar NOG langer. Morgen zijn ze 12 1/2 jaar getrouwd en wonen ze al 25 jaar samen. En nu moeten we met 26 man, om 12:00 uur bij ze aantreden... Dan gaan we met ze weg en we komen zondag aan het eind van de middag pas weer thuis. We krijgen al maanden brieven van ze met zogenaamde hints over dit weekend, maar geen mens weet wat ze nou eigenlijk voor ons in petto hebben.
Al denk ik dat ze ons dit weekend flink 'in de maling gaan nemen', want zo zijn Pepie en Syllie wel, vind ik ze heel erg lief en nu ook weer super dat ze dit organiseren voor zo'n grote groep. Maar wat we dus geen doen over anderhalf uur tot aan zondagmiddag, we weten het niet....
Na het weekend weten we het wel,
kijken of ik ze dan ook nog steeds lief vind ;o).
TAG(-S): weekendje_weg
VANDAAG ...
...
loop ik al VIER JAAR (weg) met mijn lieffie.Love you forever Marcus!
TAG(-S): liefde
MOESJE 62
TAG(-S): fam
LEKKER LANG (RIJST-)TAFELEN BIJ INDONESIA
Een hele avond genieten van een tafel vol rijst en heerlijke toebehoren, mijn lief, zus, zwagert, pa en moesje die die dag 62 is geworden. Heel fijn. In alle opzichten RIJK~e~lijk getafeld!
TAG(-S): diner_review,fam
EN TOEN WAS ER DE PETPORTE
Twee weken geleden hebben wij er weer eens een klusmiddagje tegenaan gegooid en sindsdien is onze keukendeur voorzien van een naar ons idee, geniale uitvinding; "de Petporte".
Ons huis was namelijk al enige tijd een populair onderkomen van een stuk meer, dan de drie rechtmatige kattenbewoners. Een kattenluikje is ideaal om je katten op een makkelijke manier een vrij leven te gunnen, maar helaas ook een toegangspoort voor allen die met hen, door een luikje van 20 bij 20 passen. Een groot nadeel zo'n toegangspoort, zeker als er veel stoere katers in je buurt wonen, die dan bij jou binnen hun territorium eens eventjes af komen bakenen. Onze drie kattenkinders schijnen ze niet buiten te kunnen houden en worden er alleen maar heel zenuwachtig van, dus het werd tijd dat wij als huisbazen van het pand, eens met afdoende maatregelen op de proppen kwamen.
En afdoende is het! En zo simpel: Men neme 3 gechipte poezen en een Petporte. Terwijl men op een paar knoppen drukt, houdt men de poezen 1 voor 1 onder het luifeltje, zodat de chip-barcode wordt geprogrammeerd. Men zet de Petporte in de keukendeur leidt het kabeltje naar een stopcontact. Men doet de stekker in het stopcontact en is vanaf dat moment vreemde-kat-in-huis-vrij! Het luikje wordt namelijk slechts ontgrendeld als er een kat met een geprogrammeerde chip onder het luifeltje doorkomt, voor alle andere ongechipte én gechipte verschijningen blijft het stijf dicht.
Geniaal toch? Nog wel even moeten oefenen met onze eigen kattenkindjes, die al die piepjes en klikjes in het begin maar eng vonden. Maar dat is inmiddels al aardig gewend, dus wij vinden het een doorslaand succes. Zeker omdat we vanuit ons slaapkamerraam, de eerste avond al, een vreemde kater vergeefs met zijn kop tegen het luikje aan hebben zien tikken.
We lachten hem zachtjes uit. "Voortaan weer een luikje verder hunk. Dit is ONS territorium!"
TAG(-S): poesjes
DARJEELING MARKET
Vanmorgen ging de wekker om zes uur. Normaal is het dan altijd mijn startsein, maar deze keer kon ik me nog eens lekker omdraaien en Marcus aansporen ons warme bed te verlaten (ja even genieten van het moment hoor, dat overkomt me niet vaak). Marcus heeft vandaag namelijk een missie; hij staat met mijn moesje op de Darjeeling Market.
Je kunt daar een kraam huren om te proberen je overtollige zaken (of wat je maar wilt natuurlijk) nog voor een paar stuivers te verkopen. En overtolligheid is bij ons meer dan aanwezig! Toen wij van twee huishoudens naar één gingen, was er van alles (drie-)dubbel. Koffiezetapparaten, tosti-ijzers, citruspersen, geluidsinstallaties, schalen, borden, glazen, etc. etc. Zelfs het feit dat we van alles lieten staan voor onze debiteur heeft niet kunnen voorkomen dat de zolder met van alles werd volgestouwd. We zouden dat nog wel eens allemaal op marktplaats zetten, maar je begrijpt; drie jaar na dato staat alles nog net zo als dat we het er neer hebben gezet. Neem hierbij de rommel die een mens sowieso verzameld in zijn leven en je hebt zo een kraam vol op de Darjeeling Market.
Mijn moeder kwam een paar weken geleden met het verhaal dat ze dat ze daar wel eens zou willen staan, Marcus vond dat ook wel een geinig idee. Voor hij het wist had ma het geregeld en hadden ze een date, voor vandaag dus.
De hele week zijn we al aan het ruimen op de zolder en in de schuur en hebben alle overtollige inboedel in dozen gedaan. Toch best wel een lastig karwei, want het zijn allemaal mooie spullen (nou ja, bijna allemaal dan). Voor je het weet zit je met je oude elpees en singeltjes, midden in de rommel aan de danspasjes in je jeugd te denken en 'mogen die toch maar niet weg' en 'nee, die pick-up dus ook niet'. Sommige dingen zijn in de doos gegaan en twee dagen later toch maar weer eruit. Want 'nee, die Siemens telefoon met antwoordapparaat, die is toch echt wel goed, zonde om weg te doen'. De door mij ingepakte bloempotjes, bracht Marcus gisteren toch maar weer terug naar de schuur. Want 'ze zijn zo leuk, van de zomer kunnen we er weer leuk plantjes in doen'. Zo ging dat ja, maar gelukkig bleef er nog ruimschoots voldoende over voor de verkoop...
Net belde ik Marcus. "Hoe gaat het schat?". "ja goed hoor, we hebben al wat verkocht! (mijn grote-beer-espresso-machine, voor 5 euri, slik). Terwijl ik hem aan de telefoon heb wordt hij aansproken over de prijs van zijn cassettedeck. Zeven euro vijftig, hoor ik hem zeggen. De koper vind het teveel. Tevéél voor Marcus zijn mooie, dure, Kenwood cassettedeck waar hij van de week nog zo respectvol over stond te vertellen....
Ik ga maar gauw ophangen, Marcus heeft al zijn aandacht bij het onderhandelen nodig en ik hoor het allemaal maar liever niet aan. Ben benieuwd wat de buit vanavond is, past in een heel klein portemonneetje denk ik. Maar onze zolder is mooi een stuk leger en we weten weer wat we hebben. Dat was het hele idee.
FOTO-COMPILATIES MAKEN BLIJFT LEUK
*ouwehobbyweeroppakt*
((we proberen er dan maar "stuiptrekkingen
op regelmatige basis" van te maken heer Suf!))
* LATE VAKANTIEDAGEN IN HOEK VAN HOLLAND *
* PRÉKERSTEN BLIJFT OOK LEUK *
zie ook de losse plaatjes bij 'plaatjes kijken'
Heb ik weer wat om terug te (laten) kijken.
JANS IS EEN PART-TIMERT
Zestien jaar was ik, toen ik full time ging werken en ik heb het vierentwintig jaar volgehouden. Veertig uurtjes per week, de nodige overuurtjes (want ja, dat hoort er bij en vaak moet het allemaal toch nog even 'af') en dan ook nog een uurtje of tien a vijftien aan reistijd, maakt dat Jans per week dus wel een uurtje of vijfenvijftig (!) van huis is. Tot aan week één van dit nieuwe jaar dan, want toen maakte ik mijn beste carrière move sinds tijden. De move naar een vierdaagse werkweek that is.... Jans is nu nog maar vier dagen 'van de baas'. De vijfde dag zit aan het weekend geplakt, een weekend-upgrade van jewelste is dat. Ik kan het iedereen aanraden.
TAG(-S): work
SKI KRIEBELS
Vorig jaar zijn Marcus en ik voor het eerst samen op wintersport geweest. We hadden allebei vroeger wel geskied. Ik over 7 jaar verspreid 3 keer 1 weekje, waarvan 1 keer in het gips teruggekomen, ben dus nog een redelijke beginner. Marcus ging in zijn kindertijd en jeugd, vele jaren achter elkaar, dus in mijn ogen behoorlijk gevorderd. Maaaaar, het was voor ons allebei zo'n twaalf/dertien jaar geleden, dus spannend was het sowieso.
Toen we na de lange autorit, het huren van de ski's, de eerste (illegale) après-ski, een goeie nachtrust en een lekker stevig ontbijt, 's morgens voor het eerst sinds al die jaren weer bovenop een berg en op de lange latten stonden wisten we het weer. Een ski-vakantie; wat een heerlijkheid is dat. De 'stilte' boven, het vroege ochtendzonnetje, het knisperende geluid van de sneeuw onder je ski's, de mooie vergezichten, het vrije gevoel van 'buiten zijn', de warme chocolademelk met rum en slagroom (!), de lol met elkaar, de uitgebreide warme lunches. Het gevoel van 'de hele dag mogen spelen' en verder nergens aan te hoeven denken en iedere dag afsluiten met 'onderbroekenlol' tijdens de apres-ski, een Vodkaatjs Feig en nóg een, 's avonds teut naar de eetzaal en daarna lekker vroeg naar bed. Zó was een wintersport. Heerlijk.
Ik moest natuurlijk wel behoorlijk ploeteren om Marcus (die het dus niet bepaald was verleerd) en de andere profi's (;o)) te volgen op weg naar benee en ik heb zo mijn angstige momentjes gehad, maar in de loop van de week ging het steeds beter. Met dank aan iedereen en vooral aan vriend Peet, die zich ontpopte als een ware schi-lehrer en waar ik, als hij maar voor ging, overal achteraan naar beneden durfde.
En doordat het dus allemaal zo leuk was en lekker ging vorig jaar, gingen we drie weken geleden weer.... En het was zo mogelijk nóg leuker dan vorig jaar. Supergezellig en superlekker geskied. Ik vroeg mezelf vooraf af hoe het zou gaan ("zou het weer eng zijn?" "begin ik weer bij 'af'?") en ik stond de eerste dag dan toch ook wel weer even zenuwachtig in mijn skischoenen. Maar ik heb mezelf overtroffen, ik had de slag helemaal te pakken en heb samen met de 'profi's', zelfs zwarte pistes getrotseerd *trots*.
Marcus en ik hebben de ski-kriebels allebei terug,
volgend jaar weer graag.
TAG(-S): sneeuw,vakantie
IN 2009 DAN?
Jawel... het 'meisje' vanachter dit blog is er nog. Ze leeft nog altijd hetzelfde leven, is nog altijd smoor op de leukste jongen van Rotterdam (en omstreken!) plus megablij dat hij 'ut ook nog altijd op haar' is. En ondertussen en inmiddels vliegen de jaren voorbij...
Jaartje 2008 is heel erg druk geweest... We waren voor het tweede jaar met ons eigen bedrijf bezig; mijn lief inmiddels fulltime en ik (+hij dan ook weer) in de avond- en weekenduurtjes. We zijn de boel hier gaan verbouwen; boven hebben we van twee kamers een heeeeeeel mooi kantoor en een inloopkast (jajaja!) gemaakt en daarnaast vonden we het dan ook meteen nodig om de hele bovenboel te gaan witten, sausen, etc. Mijn lieve zussie en zwagert zijn getrouwd en naast het gebruikelijke mee-met-bruidsjurken-passen, vrijgezellenavondjes organiseren, etc. hebben wij daar ook de hele bruidsreportage en een professioneel trouwalbum van gemaakt. Verder zijn we in januari 2008 voor het eerst sinds jaren weer eens wezen wintersporten en dat was zo leuk dat we daar dan ook weer een gewoonte van willen gaan maken (we zijn nu dan ook net 1 weekje terug van onze wintersport van dit jaar!). Verdere vakantie is er in 2008 bij ingeschoten, alhoewel we in oktober wel even zijn gaan uitblazen in Hoek van Holland. Gelukkig maar dat dat nog even kon, we waren er toen inmiddels ook wel aan toe.
Ja en waar blijft dan dat bloggen he... Mijn site en weblog gaan in 2009 het vijfde jaar in, maar in het voorgaande 2008 heb ik er maar weer een potje van gemaakt. Het kan ook eigenlijk niet anders, gezien de drukte die ik net beschreef. Tegenwoordig zit ik achter mijn computer meestal iets te doen dat met werk te maken heeft ipv met webloggen en het weblog lezen van anderen. Daarbij zitten er toch maar een beperkt aantal uurtjes in een week of maand en er moet toch ook af en toe geslapen en/of op de bank gehangen worden. Bloggen? Blogjes schrijven? Fotocompilaties maken? Hou op, daar komt een Jans in bovenbeschreven jaar met daarbij haar fulltime en drukke verwegbaan, plus haar rijtjeshuisonderkomen met 3 katten én de was én de strijk, enzovooooooort, toch gewoon niet meer aan toe?! Logisch toch?
Maar toch... nee, toch wil ik er niet mee stoppen. Ik heb zoveel lol beleefd aan het maken van de site, het schrijven van de stukjes, het fotoshoppen aan alle fotootjes en fotocompilaties en de web-contacten die ik erdoor had. Nog steeds vind ik het zo verschrikkelijk leuk om door mijn archieven heen te spitten, mijn oude stukjes te lezen en oude foto's te bekijken, want dat brengt me dan weer even terug naar dat stukje van mijn leven. Mijn eigen online-archief. Ik wil het niet kwijt en ik wil dat het zich de komende jaren verder blijft uitbreiden... zodat ik weer lol kan beleven aan het schrijven (want dat is toch een van mijn hobby's) en... aan het later terugbladeren in.
2009, mijn vijfde weblogjaar;
en ik ga weer proberen er tijd voor te maken.
2009: januari is al voorbij maar mag ik toch nog even proosten?
Ik wens iedereen een gezond, gelukkig en liefdevol 2009, vol met mooie momenten. En een speciaal groetje gaat uit naar Paul, die mijn allertrouwste bezoekert is en af en toe laat weten dat ie zelfs na het stille 2008, nog niet voor altijd is afgehaakt.
Happy newyear Paulus!
TAG(-S): nieuwjaar
WINTERSPORTVIEW
TAG(-S): sneeuw,vakantie
