IN NOVEMBER 2006 WAREN WE DUS IN CAMBODJA!
Hier vind je ons complete
reisverslag in woord en beeld.
Onderaan beginnen
voor de juiste volgorde!
PS: door de vele foto's die in het verslag zijn geplaatst
duurt het een tijdje eer alles correct is ingeladen. Dus ga even iets te drinken pakken en als je terug komt is de pagina klaar
om naar beneden te scrollen! ;o)
.
TAG(-S): cambodja,reizen
DAT WAS 'M DAN...
onze Cambodja-trip;
onze allereerste vakantie samen,
mijn allereerste rugzak-guesthouse-rondtrek-ervaring,
onze allereerste aanraking met Azië,
mijn allereerste verre vlucht,
ons allereerste 'samen te delen' reis-herinneringen...
Wij vonden 'm zeer bijzonder.
Marco & Jannie @ Cambodia * 5 november - 1 december 2006
Onze route:
Amsterdam - Kuala Lumpur - Phnom Penh * by airplane
Phnom Penh - Battambang * by bus
Battambang - Siem Reap * by boat
Siem Reap - Kompong Cham * by bus
Kompong Cham - Sen Monorom * by bus
Sen Monorom - Phnom Penh * by bus
Phnom Penh - Sihanoukville * by bus
Sihanoukville - Koh Ru * by boat
Koh Ru - Sihanoukville * by boat
Sihanoukville - Phnom Penh * by bus
Phnom Penh - Kuala Lumpur - Amsterdam * by airplane
En?
Het mooiste plekkie? Ohwwwjee zoveel! De tempels in Angkor waren super, al vonden we Siem Reap nu al veel te toeristisch. In Sen Monorom was het landschap hartstikke mooi en zaten we heerlijk samen (er was verder niemand) bij een mooie waterval. De bootreis van Battambang naar Siem Reap bracht ons de prachtigste boot- en paalhut-tafereeltjes. En dan het Bamboo Island... misschien was dat het mooiste plekkie? Ik denk dat we héél Cambodja een mooi (vakantie-) plekkie vinden! Grootste verbazing? Uhm... dat de halve maan hier op zijn rug aan de hemel blijkt te liggen? (ipv rechtop aan de Hollandse lucht) Lekkerste eten? Amok met vis of Lok Lak! Engste beest? Uhm.. de schorpioen die op ons kussen is blijven slapen?! Mooiste moment? Misschien wel onze aankomst in Azie; in vogelvlucht achterop twee brommertjes, met grote ogen om ons heen kijkend naar ÁL die mensen met mondkapjes op ÁL die verschillende soorten voertuigen en de stoffige straten met al die handel aan de zijkant, ondertussen naar adem happend in verband met stof/zand en uitlaatgassen. In één klap in Azie, met de hele reis nog voor ons.
Leukste vakantie-stopwoordjes en uitspraken:
- Ja, maar die kans is maar zóóó klein!
- Wel leuk hoor zo'n airco, maar...
- Do you have a cronicle noseproblem? Jenny?
- Love you longtime!
- Fuck this shit, where's the bamboo?
Meest uitgesproken zinnetje?
- No thank you.
Nog eens?
Backpacken? Ja! Azië? Ja, zeker. We willen na Cambodja nog wel eens vergelijken met buurlanden. Seempies op vakantie? Jaaaaaaaaa, we blijken ook nog eens primo-vakantie-competable! *turfstreepjezet* ;o)
Jullie nog vragen?
TAG(-S): cambodja,reizen
VAN CAMBODJA TERUG NAAR NEDERLAND;
IS DUUR EN DUURT LANG!
We zijn heel erg goed uitgekomen met ons 'reisbudget'. Omdat we vooraf lazen dat het lastig pinnen en visakaarten was in Cambodja hadden we ons hele vooraf ingeschatte vakantiebudget contant in dollars meegenomen. De pinpas en creditcard gingen alleen voor de zekerheid mee. De vakantie zit er op en we hebben nog 85 dollar in de pocket. Die gaan we lekker 'verbrassen' tijdens de wachturen op Phnom Phen en Kuala Lumpur is het plan. Maar ze gaan harder dan verwacht want tijdens het inchecken komen we er achter dat we 25 dollar 'vertrekbelasting' per persoon moeten betalen. Kassa! Toen hadden we er dus nog 35....
Het vliegveld van Phnom Penh stelt niet zoveel voor. We internetten nog even wat en hangen wat rond bij een koffiebarretje, alvorens het tijd is om te gaan boarden. De eerste vlucht is maar een korte en voor we het weten staan we op het vliegveld van Kuala Lumpur. Hier moeten we een stuk langer wachten, zo'n zes en een half uur. We zullen om 23:45 uur weer opstijgen. Tijd zat dus, we beginnen eerst maar eens met een lekkere koffie plus muffin bij Starbucks. Als die op is gaan we een rondje wandelen, daarna nog een rondje en nog een ;o). Dan zien we dat ze bij 'cafe Cheers' ook een pooltafel hebben. Leuk! We hebben wel zin in een potje. Als Marcus met twee grote pints bier en een muntje voor de pooltafel van de bar terugkomt "ziet hij witjes om de neus". "Hij had ze al getapt en ik wil er niet over praten en anders mag je niet boos worden." zegt hij. Ik moet al lachen, dat zal wel met de prijs te maken hebben, al had ik het niet verwacht want bij Starbucks was het hartstikke meegevallen. Maar het bier hier dus niet! 10 dollar per glas! Dat hakt er lekker in. Nu hebben we er ineens nog maar 3...
Nou ja, laten we er dan maar goed van genieten. We openen de handbagage waar de vanmorgen in de supermarkt gekochte snoepvoorraad in zit en trekken grote zak chips open. We nippen aan de pintglazen, graaien in de chipszak en spelen ondertussen het partijtje pool. Hmmmm.... de biertjes zijn heerlijk.
Een uurtje of twee later gaan we met 3 dollar en nog wat wissel RM (Maleisies geld) naar de noodlebar. "Hebben we nog genoeg?" vragen we de gastvrouw terwijl we de poet laten zien. We hebben nog genoeg voor één noodlesoep. We komen een beetje 'landloperig' over, maar wat kan ons het schelen. We smikkelen samen uit de grote soepkop, hebben meer dan genoeg snacks in de tas EN.... we zijn met ons budget van 1500 dollar precies uitgekomen en hebben tijdens de vakantie eigenlijk best luxe geleefd. Very Good!!!
Even over twaalven kunnen we eindelijk gaan boarden. We zijn helemaal sleepy. Het duurt nog best een tijdje eer het vliegtuig naar de startbaan gaat taxien, maar uiteindelijk hangen we dan hoog in de lucht boven Kuala Lumpur en gaat de laatste (lange) ruk van onze thuisreis beginnen. De volgende 11 uur is het eten, lezen, snoepen, film kijken, spelletjes doen, kletsen en proberen wat te slapen. Dat laatste lukt niet zo goed deze keer. Het is sowieso veel minder confortabel dan de heenreis, toen we bij de nooduitgang zaten en onze benen konden strekken. Nu zitten we 'gewoon' en dat bevalt echt stukken minder.
Maar aan alles komt een eind, zelfs aan een ellenlange, onconfortabele vliegreis van Azie naar Nederland en om even over twaalf uur 's middags (maar om even over zessen's morgens, terug in de Nederlandse tijd) raken de wielen de landingsbaan. We zijn er. 'T zit erop. Dat was 'm dan....
TAG(-S): cambodja,reizen
DONDERDAG (30-11); TERUG NAAR HUIS
Vandaag is het dan zover, we gaan naar huis. Na een lekker ontbijtje (thee en sandwiches met gesmolten kaas en kip) beneden bij het restaurant van Royal Guesthouse, wandelen we naar het onderkomen van de dokter om het formulier van de bloedtest op te halen. Het is leuk om de dokter en zijn assistente-meisje weer te zien. Hij vraagt naar onze dagen in Sihanoukville en wij vertellen over onze heerlijke dagen op het Bamboe Eiland. Als hij het formulier pakt, zien we dat de waarden die eerder te laag waren nu inderdaad allemaal binnen de aangegeven normale norm liggen. We nemen afscheid en vervolgen onze weg. Met een tuk-tuk naar de Russische Markt om nog wat souvenirs te kopen. We hebben een beetje medelijden met onze tuk-tuk-driver want zijn brommer klinkt alsof dit zijn laatste ritje wel eens zou kunnen zijn en we gaan heel langzaam. Tot overmaat van ramp hebben we ook nog bijna een botsing met brommer. Ik gil er zelfs van, het gaat ook maar nét goed. Gelukkig halen we de markt heelhuids, we stappen gauw uit want we hebben niet zoveel tijd. We gaan de markt op, of 'in' beter gezegd en hebben binnen de kortste keren wat we nodig hebben binnen. Hup, weer een tuk-tuk in en op naar de supermarkt. Wat lekkere dingetjes inslaan voor in het vliegtuig. Dan rijden we weer terug naar het guesthouse waar we op de kamer alle gekochte in de rugzakken stoppen en uitchecken.
We hebben een taxirit naar het vliegveld besteld en om 11:30 uur stappen we in het busje van het Royal Guesthouse. Dag Phnom Penh! Het zit er echt op nu en een beetje weemoedig kijken we tijdens de rit nog eens goed naar alle Cambodjaanse (stads-)tafereeltjes die aan ons voorbijtrekken. We zullen straks om half drie de lucht in gaan en ik denk terug aan de heenreis. Aan het lekkere gevoel van toen, nieuwsgierig naar hoe het zou zijn in dat verre Azie. Het lijkt zo lang geleden. Nu weten we hoe het is en hebben we het allemaal beleefd. Een hele ervaring rijker gaan we weer terug naar huis. Aan de ene kant hebben we zin en aan de andere kant helemaal niet. Gaan we nog een keer terugkomen in deze hoek? We denken van wel...
TAG(-S): cambodja,reizen
WOENSDAG (29-11);
VIA SIHANOUKVILLE WEER TERUG NAAR PHNOM PENH
Vandaag zijn we weer vroeg wakker (gaat automatisch hier) en weten we dat onze 'eiland-van-niets-dan-genieten-dagen' erop zitten. We pakken de rugzakken weer in en nemen ze mee naar de bar. Vandaag zal het bootje om 12:00 uur terug naar Sihanoukville varen, zodat we daar de bus naar Phnom Penh nog kunnen halen. De kaartjes zijn al voor ons gereserveerd, dat konden we hier allemaal via de bar regelen. Erg handig. We genieten nog uitgebreid van de ochtend; zwemmen, zonnen, lezen en eten. Dan is het twaalf uur en zeggen we iedereen gedag. Het bodempje wiskey gaat naar de Australische krullenbol, die hier met zijn vriendin nog wat langer blijft en wij stappen aan boord van het leuke bootje voor de trip naar Sihanoukville. Het einde van ons Cambodja-avontuur nadert met rasse schreden...
In Sihanoukville loopt alles gesmeerd. We worden bij het bootje opgepikt en met brommers eerst naar bar Ru gebracht. De buskaartjes liggen daar voor ons klaar en we hebben nog ruim een half uur voordat de bus vertrekt. Vervolgens worden we weer keurig bij het busstation afgeleverd en is het wachten op het vertrek van de bus naar Phnom Penh. Die vertrekt om twee uur. Mijn boek is inmiddels zo spannend (Insomnia van Stephen King) dat ik me voor het eerst sinds de reis ga wagen aan 'lezen in de bus', hopende dat ik er niet misselijk van zal worden. Ik wissel lezen met naar buiten kijken af (tenslotte zijn dit de laatste blikken op Azie/Cambodja) en op de achtergrond klinkt de 'autentieke' karaoke-muziek. Ik ben er al helemaal aan gewend ;o). In Phnom Penh aangekomen hebben we wéér last van een verkeersopstopping. Wat nu weer? Blijkt dat er deze keer een minister president van Srilanka op bezoek is. Wat een giller, het blijft feest hier. Om zeven uur arriveren we bij het Royal Guesthouse. Ons laatste avondje Phnom Penh en ook Cambodja gaat in.
Na een douche lopen we hand in hand langs de Tonle Sap rivier. De maan, die rare maan die hier een kwartslag gedraaid tov in Nederland staat, staat hoog aan de hemel, hij is bijna weer rond. We gaan eten bij het restaurant aan de waterkant waar we de allereerste avond in Phnom Penh, toen met het Waterfestival, ook hebben gegeten. Dat blijkt een goede keuze. We eten echt hartstikke lekker, met stokjes en Angkor bier erbij. Helemaal in stijl. We kijken terug op een echt hartstikke leuke vakantie. Als we zijn uitgegeten wandelen we naar het terras van de Jungle Bar om daar nog even lekker op ons gemak een paar drankjes te drinken (rum-cola's hmmm), tafereeltjes te bekijken (soms disgusting) en te internetten. Om een uur of twaalf gaan we terug naar 't guesthouse, waar iedereen alweer in bed ligt en alles potdicht zit, zodat de bewaker heel lang moet kloppen en bellen voor onze sleutel. Uiteindelijk wordt deze door een slaperig hoofd door het rolluik gestoken en kunnen we naar boven om lekker te gaan slapen. Morgen vroeg op want we hebben nog heel wat te doen!
TAG(-S): cambodja,reizen
ZO (26-11) T/M WOE (29-11);
GENIETEN OP KOH RU, THE BAMBOO ISLAND
Als we die zondag onze spullen in de hut hebben gelegd en onze zwemkleding aantrekken begint er een deel van onze trip waarin we eigenlijk alleen nog maar GENIETEN (met hoofdletters ja!). De zee is net zo warm en mooi helder als in Sihanoukville en op de grote bar-veranda is het heerlijk relaxed vertoeven. Naast de veranda liggen of staan koeien te grazen en daar omheen dartelen wat kippen en kuikentjes. Op de veranda zijn er een hartvervoverende zwarte moederpoes met twee even zo leuke schidpad-kat-kinders en een jong hondje, die met je komen kroelen en bij je komen bietsen. 's Avonds blijven we na het eten lekker hangen aan een van de loungetafels, het sfeertje is prima en er is niet eens muziek. Alleen wat licht (tussen 17:30 en 00:00 uur), eten, drinken en relaxte mensen.
We slapen drie nachten in het houten hutje en dit is, zeker de eerste nacht best spannend. We controleren het bed heel zorgvuldig alvorens we de klamboe aan alle kanten onder het matras stoppen. Als één van ons 's nachts naar het toilet moet dan gaat de ander mee. Dat is meer mijn wens dan die van Marcus trouwens hoor, maar ik moet er niet aan denken om in mijn eentje door het donker, met een lantarentje helemaal naar dat toilethokje te lopen en Joost mag weten wat voor enge beesten tegen te komen! In praktijk blijkt dat trouwens nogal mee te vallen. Het engste beest dat we op onze weg naar de plee zijn tegengekomen was een grote, bruine, vliegende tor. Het slapen en wakkerworden in het hutje is super. We horen de zee constant ruisen en klotsen en als het 's morgens licht wordt zien we hem door het 'raam' bij het voeteneind. We poetsen onze tanden met een fles water op de veranda en daarna duiken we de zee in voor een alternatieve douche-partij. Free as a couple of birds, dat zijn wij...
We proberen alles van de kaart, zelfs een gefrituurde Mars wat een Engelse snack blijkt te zijn (beetje vreemd en redelijk lekker). Het eten is allemaal hartstikke lekker, vooral de Maracuja-schotel hmmmm.... Twee keer blijven we de hele avond bij de bar hangen maar we gaan ook een keer op de veranda van ons eigen hutje zitten. We hebben in Sihanoukville een fles wiskey gekocht, die we mixen met wat bij de bar gekochte cola's en zo hebben we ons eigen baco-feestje. Hoe meer we nippen van de baco's hoe grappiger we worden. Ik kan het allemaal niet precies meer navertellen maar het had te maken met lichtjes van bootjes en seinen met de lantaren van Marcus. En met Jenny with the cronicle noseproblem die dat ging voorkomen. We zijn rollend van het lachen onder onze klamboe gekropen en heerlijk gaan slapen.
We wandelen ook een keer naar de andere kant van het eiland, een kwartiertje door het oerwoud (er is een pad) lopen (wel helemaal ingesmeerd met Deet want anders word je opgevreten!) en je bent er. Daar ook een barretje en een paar hutjes. We drinken er een vruchtenshake, maar dan gaan we gauw weer terug naar onze eigen en veeeeeeeeel leukere ;o) kant van het eiland.
Het is gewoon helemaal leuk deze dagen op Koh Ru, we worden nog hartstikke bruin en raken helemaal uitgerust. En had ik al verteld dat de krabbetjes hier voor je voeten wegschieten als je door de branding loopt? En dat er 's morgens vroeg honderden kleine visjes in het water zwemmen? Het leven bestaat alleen nog maar uit lezen, slapen, soezen, zonnen, zwemmen en relaxen. En een beetje kletsen met elkaar of met de andere tijdelijke eilandbewoners. We maken niet veel mee, maar het zijn qua genieten de lekkerste dagen van de hele vakantie. We zeggen tegen elkaar dat we voortaan altijd wel zoiets willen na een trek-vakantie, het is wat ons betreft een ideale combinatie. En dat we dus nog wel eens een trek-vakantie gaan doen staat ook vast. Het is goed bevallen, Jannie is om, ik ga die sandalen houden ;o).
TAG(-S): cambodja,reizen
ZONDAG (26-11); AANKOMST OP KOH RU
Nadat we bij bar Ru hebben ontbeten worden we met brommertjes naar het strand gebracht. Er ligt al een bootje voor ons klaar en na nog wat grappenmakerij met de verkoopkinderen en de bedelaars, stappen we in en begint onze boottocht naar Koh Ru, het Bamboe eiland.
Het is ongeveer een uur varen eer we bij het eiland aankomen. We zien de hutjes al op een rijtje langs het strand staan! We springen één voor één van boord en lopen het strandje op. Er is een grote barruimte, wat tevens de receptie van de hutjes is. De barruimte bestaat uit een grote rond/hoekige veranda waar je vanuit verschillende kanten via een houten trappetje op kunt komen. Bij ieder trappetje staat een teiltje water. Het is de bedoeling dat je je voeten even schoonspoelt alvorens je blootvoets de veranda betreedt. Leuk. Op de veranda staan, behalve de bar, allemaal langwerpige, houten salontafels met grote kussens er omheen. Ziet er onwijs cosey en relaxed uit. Er lopen een paar katten rond en ook een jong hondje, we hebben het er eigenlijk gelijk naar onze zin daar. De hele sfeer die rond die bar (midden op het strandje dus) hangt is een fijne, waar je je meteen in thuisvoelt. We krijgen de sleutel van hutje nummer 6 en in schriftje nummer 6 komen onze namen te staan. Alles wat je van de bar gebruikt wordt genoteerd, zodat je niet de hele tijd met geld hoeft te lopen. Alle belangrijke zaken zoals de voorraad geld, paspoorten en dergelijke kunnen we inleveren en deze worden in een kluis opgeborgen. Vanaf dit moment hoeven we nergens meer op te letten, Marcus kan zijn de hele reis zwaarbewaakte 'geld- en papierenholster' even een paar dagen vergeten. Het lijkt wel vakantie!
De hutjes staan dus op een rijtje vanaf de linkerkant van de bar-veranda, allemaal direct naast de strandlijn opgesteld. Wij moeten het zesde hutje in lijn hebben. Het is een hutje op palen met een veranda aan de voorzijde en ook hier staat er een teiltje met water naast het trappetje. Rechts van de deur hangt een hangmat, relaxed! De deur zit zit met een hangslotje. Als we de deur openen en het hutje binnengaan zien we links en rechts een verhoging van de vloer met dezelfde planken als waar het hele hutje van is gemaakt, met daarop een matras van het twijfelaarsformaat. Een klein looppad tussenin en aan de voorzijde. Boven de bedden hangen grote vierkante klamboes aan de stijlen, het zijn net een soort hemelbedden eigenlijk. Aan de voor- en achterzijde van de hut zitten ramen, dwz; gaten in de houten wand waar je een houten paneel voor of vandaan kunt schuiven. Het raamgat bij het hoofdeind van het bed kijkt op het groen van het oerwoud achter ons en die aan het voeteneind kijkt zo de zee op. Als we van het veranda'tje afstappen lopen we in vijf stappen het water in. Helemaal geweldig. Marcus kijkt me aan en ziet er helemaal gelukkig uit en dat is precies hoe ik me zelf ook voel. Dit gaat leuk worden, dat weten we nu al zeker.
TAG(-S): cambodja,reizen
ZATERDAG (25-11); EINDELIJK NAAR SIHANOUKVILLE!
Om half zeven gaat de wekker. Dat valt even tegen na ons redelijke doorzakavondje, maar gelukkig hebben we gisteravond alles al zover mogelijk ingepakt dus we zijn snel klaar. Daardoor hebben we de tijd om beneden nog een lekker potje thee en twee sandwiches te bestellen. Jammie! Om even over achten worden we met het busje van het Royal Guesthouse naar het busstation gebracht. Daar staat de touringcar al te wachten. Het is een busreis van vier uur, één van de kortste die we hier hebben maar deze keer duurt de rit voor mijn gevoel erg lang. Misschien omdat ik zo'n zin heb en zo benieuwd ben hoe het zal zijn in Sihanoukville.
Als we om een uur of één op plaats van bestemming arriveren stormen de moto-taxi-drivers weer op ons af. We willen naar het guesthouse 'Orchidee', dat schijnt van Nederlanders te zijn. De moto-driver vindt het niet de beste keuze maar vooruit, voor drie dollar totaal (2 brommers) willen ze ons er wel heen brengen. Als we na een ritje van zo'n tien minuten bij het guesthouse aankomen blijken ze nog maar één kamer vrij te hebben. Van 25 dollar! Dat vinden we veel te duur dus nu mogen de drivers ons toch naar een ander guesthouse (van hun keuze) brengen. Ze brengen ons naar het GST Guesthouse, vlakbij het strand; het Ochheuteal Beach. Daar blijken de kamers 8 dollar te zijn en dat klinkt ons een stuk beter in de oren. Voor het eerst hebben we een kamer waarvan de deur gewoon buiten is. Met een voorportaaltje met twee stoeltjes en een tafeltje. Zo'n motel-idee, ziet er hartstikke leuk uit.
We zijn helemaal opgetogen. We zijn vlakbij de zee! We kleden ons snel om en gaan even later gehuld in bikini met sarong plus in zwembroek met t-shirt de deur weer uit. Het is maar een klein stukje lopen en we staan op het strand. De blauwe zee bruist ons tegemoed. Dit is lekker! We gaan gelijk zwemmen, het water is heerlijk. Helemaal niet koud, eigenlijk gewoon warm! Met Marcus zwemmen in de zee. Zalig! Ik krijg inene dat sub-tropische-vakantie-gevoel over me. We gaan op de sarong op 't zand liggen. De zon staat hoog aan de hemel. Wie weet gaan we deze laatste dagen nog even bruin worden ook! ;o) Er komen wel heel veel verkopers (vrouwen en kinderen) en bedelaars langs. Massage? Pedicure? Manicure? Zonnebril? Armband? Ketting? Snack? Alles is in overvloede verkrijgbaar en we moeten de hele middag "no thank you" zeggen. Marcus brengt ze soms in verwarring door te vragen of ze door hem willen worden gemasseerd. Voor één dollar. Dat is wel lachen. Aan het eind van de middag schuiven we een terrasje aan het strand op en zitten we tot zonsondergang biertjes te drinken en vliespinda's te eten. Zalig is het. Er zit ook een internetcafe aan het terras en Marcus belt van daaruit op naar de dokter in Phnom Penh. Die heeft hele goede berichten. Het bloed en de waarden zijn "normal" zegt hij en hij wenst ons veel plezier in Sihanoukville. Niets staat ons meer in de weg om naar het Bamboo Island te gaan, we besluiten de trip gelijk voor de volgende ochtend te regelen.
Die avond gaan we naar Bar Ru, waar je een hutje op het eiland kan reserveren. De man achter de bar neemt via een bakkie contact op met het eiland en regelt ons verblijf en de boottocht er naartoe. Morgenochtend moeten we om 9:00 uur bij de bar zijn en van daaruit vertrekken we naar Koh Ru, de echte naam van het eiland. Er staan 1 bar en 10 hutjes op het eiland. De hutjes hebben alleen bedden en klamboes, douche en toilet moeten we delen en stroom (alleen voor een lamp) is er van 17:30 tot 00:00 uur via een aggregaat. We zijn echt benieuwd. Maar eerst moeten we vanavond nog eten. De man achter de bar raadt ons het restaurant van de Nederlanders Pim en Wilma aan. Één van de medewerkers kan ons er wel even op de brommer naartoe brengen. Zo gezegd zo gedaan. Het is wel leuk (en vreemd) om ineens met twee van die mensen Nederlands te praten. Een paar jaar geleden hebben ze samen voor het eerst door Azië gereisd en een jaar later (nu twee jaar geleden) zijn ze dus dat restaurant met guesthouse in Sihanoukville begonnen. Bijzonder.... Ze missen Nederland helemaal niet zeggen ze. Wij kunnen ons er niet zoveel bij voorstellen want in heel Sihanoukville en met name in hun restaurant kun je een kanon afschieten. Er zit geen kip! Het eten is redelijk lekker en ze hadden een mooie toilet *grijnz* dat wel. Als we alles op hebben wandelen we helemaal terug naar GST (een heel eind!). Sihanoukville lijkt een beetje een spookstadje, geen gezellig centrum ofzo en bijna geen mensen op de been. Dat hadden we niet verwacht! We proberen de maan, die hier dus haaks tov in Nederland aan de hemel staat, op de foto te zetten. Marcus is echter zo lang aan het pielen met het statief en de zelfontspanner dat als hij er eindelijk klaar voor is, de maan achter de wolken is verdwenen. Lachen weer. Dan proberen we het morgen wel vanaf het Bamboo Island, maar eerst slapen!
TAG(-S): cambodja,reizen
MOONVIEW
We vlogen naar Cambodja met volle Maan, de eerste avond (die van het Waterfestival) stond de volle Maan hoog aan de hemel boven de Tonlé Sap. De rest van onze trip heeft de Maan onze aandacht. De halve en kwartManen zien er hier namelijk héél anders uit. Ze liggen op de rug! Best logisch achteraf, want we zijn hier veel meer aan de onderkant van de Aarde en kijken dus vanuit een andere hoek. Maar een vreemd gezicht is het wel! Ik heb het nog uit proberen te leggen aan een Cambodjaanse boy, die de Maan waarschijnlijk nooit van zijn leven rechtop gaat zien zoals wij dat doen. Helaas snapte hij er geen sikkepit van, hoe ik ook naar de Maan wees en het verschil met 'hoe ie is in Holland' uitbeelde... Misschien vind die boy dat ook helemaal niet zo interessant, net als jullie nu wellicht denken 'lekker belangrijk?'.
Maar ik vond 't erg fascinerend
dus...
TAG(-S): cambodja,reizen
DI (22-11) T/M VR ( 24-11);
RELAXEN IN PHNOM PENH
Liever gingen we natuurlijk gewoon kiplekker door naar een volgende bestemming, maar als het dan moet, dan is het Royal Guesthouse in Phnom Penh niet de slechtste plek om een paar dagen noodgedwongen te verblijven. Naast de behoorlijk goede kamers met een warme douche, airco, televisie en een koelkast hebben ze ook een restaurant en een internetvoorziening bij de receptie. Vooral dat laatste is erg handig. Marcus heeft toen we van de dokter terugkwamen een tuk-tuk naar een grote supermarkt genomen en is teruggekomen met twee grote tassen boodschappen. Zodoende ontbreekt het ons aan niets, terwijl we net als Yoko en John, de hele dag op het hotelkamerbed liggen.
Dinsdagmiddag gaan we terug naar de dokter. De uitslag is binnen en wijst uit dat ik géén malaria heb (pfffjiew) maar wel een tekort aan witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes. Dat en de rest van mijn klachten zijn verschijnselen van Denque Fever en dat is dan ook de diagnose die hij stelt. Hij zegt dat de rode uitslag binnen een dag of twee moet verdwijnen en dat het zou kunnen dat ik dan nog een keer koorts krijg. Dat laatste is echter niet zeker. Wat wel zeker is, is dat ik veel moet slapen, veel moet drinken, goed moet eten en niet reizen dus. De Dengue Fever moet daarmee vanzelf over gaan, ze hebben er verder geen medicijnen of behandeling voor.
En zo spenderen we dus een aantal van onze vakantiedagen in een hotelkamer. We lezen, kijken naar BBC en Discovery Channel, doen kaartspelletjes en gaan naar beneden om iets te eten. Ik slaap veel, Marcus gaat nog een keer in zijn eentje naar de Russische Markt. Het is allemaal een beetje onwerkelijk, maar niet echt vervelend. Zo lang ik mijn gemak hou (lees: op bed lig) voel ik me eigenlijk prima en we hebben samen best veel lol. Ondertussen zorgt Marcus echt supergoed voor me. Hij geeft me constant eten, drinken en voedingssupplementen ÉN liefde natuurlijk, dat is nog het lekkerst.
Na twee dagen volledige rust en niet verder komen dan het restaurant beneden, voel ik me echt een stuk beter en gaan we er ook af en toe weer samen op uit. 's Avonds eten in het centrum en overdags een keertje naar een markt, we nemen een lekkere fullbody-massage (1 uur voor 5 dollar!) én gaan ook een keer naar een schietbaan waar we met een M16 en een Colt 45 schieten (best eng!)!
Op vrijdagochtend vinden we dat het tijd wordt om te kijken of we door kunnen reizen naar Sihanoukville. We hebben nog zes dagen Cambodja voordat we weer terugvliegen. Als we de volgende dag vertrekken kunnen we misschien ook nog naar het geplande Bamboo Island, al is het maar voor één nachtje. We hadden eigenlijk voor zaterdags een afspraak met de dokter, maar we besluiten nu al te gaan. We worden hartelijk verwelkomd door de dokter en zijn assistente. We vertellen wat ons plan is terwijl hij mijn benen bekijkt. Hij zegt dat de uitslag wel wat lang aanhoudt maar dat het op zeker zal verdwijnen. Mijn bloeddruk blijkt alweer een stuk hoger te zijn en hij ziet geen probleem in onze plannen om morgen richting Sihanoukville te vertrekken. Hij zal nog een bloedmonster nemen en dan kunnen we morgenmiddag opbellen voor de uitslag. Het rapport zelf kunnen we op komen halen als we weer in Phnom Penh zijn voor de terugreis naar Nederland. Goeie deal! Met een blij gevoel nemen we afscheid.
's Avonds regelen we buskaartjes voor de volgende ochtend en blijven we na het eten lang hangen in de bar van de Amerikaan. Er staat daar een computer op de bar en daar heb ik wel weer eens zin in (weblog bijwerken!), Marcus kletst ondertussen met de Amerikaan en zijn vrienden. Het is echt een leuke avond. Als we een paar uur later naar het hotel 'terugwaggelen' zeg ik tegen Marcus: "ik heb vanavond ineens alleen maar wiskey-cola en bier op!" (staat haaks tegenover al die alcoholvrije hotelkamerdag- en avondjes) Hij antwoordt: "ik ben trots op je".
Grappig...
Ik voel me super btw
en morgen vertrekken we lekker naar Sihanoukville.
TAG(-S): cambodja,reizen
