VOOR MIJN VERKERING
BTW; ik ben vandaag precies VIJF jaar samen met mijn verkeringen hij heeft ook recht op mijn energiebom
Dus kom op bom, sla in!
TAG(-S): liefde
TOTDAT DE BOM INSLAAT
"Nee, Supradine verkopen we hier niet" zegt de mevrouw van het Maastrichtse vitaminewinkeltje. "Dat doet bijna niets!" gaat ze verder. "Wij hebben hier vitaminepreparaten van veel hogere doseringen, voor betere resultaten". Nadat ze nog even verder heeft doorgevraagd over de reden van mijn behoefte aan een preparaat, komt ze met een potje met megagrote, gelige pillen aan. 30 stuks. "Deze kunt u een maandje innemen" vervolgt ze haar verhaal "1 per dag, voor een energiebom. Daarna kunt u eventueel overgaan naar een lagere dosering."
En nu vraag ik me dus af, wanneer de energiebom zal inslaan. Want ik voel me momenteel toch echt, dat hele kleine Supradine-mevrouwtje op dat hele grote bed. Met veel te weinig puf, voor alles in die hele grote wereld om haar heen...
TAG(-S): gestel
NOG EVEN OVER DE SMARTLAPPEN
"Weet je nou wat dat was, dat liedje met dat jongetje wiens lichtje uitging?" zegt mijn moeder. We zitten bij de Hema koffie te drinken en hebben het nog even over het smartlappenfestival en over het gezang van mijn moeder van vroeger. "Dat was het lied: ik ga pappie tegemoet" gaat ze verder. "Ik heb de hele week zitten verzinnen in welke tekst dat zat en je vader en ik hebben er op internet naar gezocht." "Hoe ging het dan?" vraag Ik. Ze zingt een paar regels van het lied. Ohja... inderdaad, dat is het liedje dat ik bedoel. Wat een verschrikkelijke smartlap.
Als ik thuiskom ga ik zelf eens even zitten googelen op songteksten van de zangeres zonder naam en zie hier het lied:
"In een hutje in de duinen
Lag een knaapje voor het raam
Turend naar de ranke scheepjes
Langs de wijde waterbaan
Het kon door ziekte niet naar school toe
Het was sinds lang niet sterk genoeg
Mammie oog schoot steeds vol tranen
Als het smekend aan haar vroeg
Mammie laat me toch gaan varen
Kom doe nu mijn schoentjes aan
Laat me roeien in ons schuitje
Laat me toch naar pappie gaan
Mammie durfde niet te zeggen
Dat zijn pappie nooit meer kwam
Dat een storm zijn schip deed zinken
En de wrede dood hem nam
Maar toen het kindje in een koortsdroom
Steeds maar om zijn pappie riep
Nam ze het snikkend in haar armen
En herhaalde tot het sliep
Morgen zal je pappie komen
Koek en speelgoed brengt hij mee
En dan mag je schuitje varen
Met je pappie op de zee
Morgen zei het ventje zachtjes
Maar er brak geen morgen aan
Want het kleine levenslampje
Is die nacht stil uitgegaan
Het was als had de dood gefluisterd
Wat zijn mams verzwegen had
Nog hoort zij de laatste woorden
Van haar lieve kleine schat
Mammie, mammie toe niet huilen
Alles komt nu immers goed
Ik ga roeien in ons schuitje
Ik ga pappie tegemoet..."
Nou? Heb ik als kind overdreven, toen ik mijn moeder de mond probeerde te snoeren?
Ik dacht het niet.
(meer smartlapteksten van Mary Servaes lezen? >>> *klik!*)
TAG(-S): fam,vroeger
SMARTLAPPEN
Een tijdje terug kreeg ik een telefoontje van zus; "Zullen we kaarten kopen voor een "JohnnyHoes-meezing-smartlappen-festival?" Nadat ze me even had uitgelegd hoe ze daar zo bij kwam (plakkaat bij koffiemachine op het werk) en wat ik me daar bij voor moest stellen (een koor dat smartlappen van een aantal artiesten vertolkt en waar het de bedoeling is dat het publiek zo hard mogelijk meezingt) ging ik overstag. Niet dat die ouwerwetse smartlappen nu mijn favoriete genre is, maar wél dat van ons moesje. Het idee om haar samen te verrassen met kaartjes voor zo'n meezingmiddag was natuurlijk hartstikke leuk.
In de ouwe tijd, toen wij nog klein waren (100 jaar gelee) stond zij namelijk altijd in de keuken te zingen. En ja, vaak waren dat smartlappen. Meestal smartlappen van Mary Serveas.... de zangeres zonder naam.
Afgelopen zondag was het dan zover. We troonden moesje mee naar theater Zuidplein en daar aangekomen ontdekte ze pas wat we gingen doen; een hele zaal vol hoofden met grijze 'permanent wave', een 
koor op het podium en allemaal een programmaboekje met de songteksten in de hand. Kom op ma, zing en geniet!
Het was leuk. Ene Dave van der Wal (erg grappig!) kletste van de ene smartlap naar de andere en tijdens de liederen klapte en zong het publiek enorm enthousiast mee. De tijd van weleer herleefde of zoiets, ik voelde me er een beetje door ontroerd eigenlijk. Ook omdat het me terug bracht naar een herinnering / een gevoel vanuit mijn eigen kindertijd; het gezang van mijn moeder vanuit de keuken. Als ik opzij keek zag ik ma uit volle borst meezingen, zij had het boekje met songteksten niet nodig, de liedjes zaten er nog helemaal in. Ja, het "Rotterdamse Smartlappen Meezing Festival" was leuk. Een aanradertje voor één ieder die er van houdt of die zijn vader of moeder er mee wil verrassen.
Als we later gezellig met zijn drieen bij La Borsa zitten zegt mijn moeder: "Ja, maar jij wou vroeger altijd dat ik stopte met zingen." En hoe leuk ik de herinnering aan een zingende moeder ook vind, dat klopt. "Ja, dat snap je toch wel" zeg ik. "Het ging er altijd over dat vadertje lief bleef drinken of over een jongetje die zijn lichtje 's nachts was uitgegaan... Das toch niet gek dat je dat als kind niet trekt!" We moeten er om lachen, drinken wijn en eten een pizza. Leuk zo'n moeder - dochters middagje. Dat moeten we vaker doen.
TAG(-S): fam
EN HOE NU VERDER?
Wekenlang zat het in mijn hoofd; "Ik ga weer op mijn weblog schrijven, ik begin in de maand december en dan ga ik over alle maanden van 2009 nog een stukje schrijven en fotocompilaties maken! Dan heb ik een leuke terugblik op het jaar en zit ik er weer helemaal in, om in 2010 weer echt wat van mijn site te gaan maken!"
En al die wekenlang bleef het er alleen maar zitten,
daar in mijn hoofd.
Geen woorden maar daden, daar maakte ik daden zonder woorden van. Het lukte me gewoon niet om daadwerkelijk achter de mac (jaja) te kruipen, photoshop op te starten, in te loggen in Pivot en ermee aan de slag te gaan.
En nu is het zaterdagochtend en doe ik inene wat daden.
Photoshop is opgestart, de Pivot-login is gelukt. Mijn iPhone (jaja) knipte een winterviewtje en ik plaatste mijn eerste 'hello'.
Een raar gevoel zeg. Hoe deed ik dat nou al die jaren? Hoe kwam ik op de onderwerpen en hoe kwamen die woorden zo in me op? Kan ik het eigenijk nog wel?
Ik zit inmiddels al twee uur door mijn weblog te neuzen. Verdwaald in al die leuke weblogmaanden, het eneleuke stukje na het andere. Ik weet niet of ik het nog kan hoor.... maar ik ga het in ieder geval proberen.
*artikel plaatsen-klik!*
HELLO 2010
Zaterdagochtend. De gordijnen opengetrokken en alwéér een wondere witte wereld. Het kan niet op deze winter.
En nu ga ik het dan gewoon doen, maar het is zelfs éng (!).
Want ik ben het nu wel heel erg ontwend... Dat schrijven op het web.
EN?
Heerlijk genoten met Pinksteren.VROLIJK PASEN
Alle leuke paasweekend-ingredienten waren aanwezig. Zaterdag's gezellig winkelen met mijn zussielief en daarna uit eten met haar en mijn eigenste schatje. Gisteren met zijn zessen gebruncht bij pa en moes, alwaar mijn moesje een fantastisch mooie en boordevolle tafel had gedekt. Al dat lekkers, het was genieten. Het zonnetje heeft overwegend geschenen, ook nu trouwens nog. We hoefden verder helemaal niets, alleen maar luieren (huishoudelijke klussen zat op de loer, maar ach) en genieten van onze vrije tijd. Alle Paas-advertenties met eieren, hazen, bloemetjes, chocolade en brood roepen al weken: "vrolijk Pasen, vrolijk Pasen!" En toch... toch heb ik er met de beste wil van de wereld geen vrolijk Pasen van kunnen maken. Ik kreeg het er 'van binnen' gewoon niet door. Stom he?
Nu vestig ik mijn vrolijke hoop dan maar op Pinksteren,
want ze zijn ook dit jaar gelukkig wéér niet op één dag gevallen.
TAG(-S): gemoed,pasen
SAMEN DELEN?
- gezien op internet - brutale rat!
TAG(-S): gezien
BERETROTS OP MIJN ZWAGERT
3:54:59
In oktober begonnen met trainen en nu zijn allereerste marathon op zo'n tijd binnenkomen. Is dat knap en cool of niet? WIJ; "zijn gevolg van vandaag" (ook een zware dag gehad, maar daar vertel ik nog wel over) ZIJN in ieder geval BERETROTS!
TAG(-S): fam
