READY TO GO!

*toverspreukievoorleukeavonddoet*

TAG(-S): halloween

PARTYPOOPER

we hebben al één afbeller...

TAG(-S): halloween

KNIBBEL KNABBEL KNUISJE

Vanavond ben ik ontboden in het griezelhuis van P&S
om daar op mijn heksbest mijn intrede te doen.

Inderdaad ja, omdat het morgen HaLLoWeeN is of zoiets...

Ben net even met mijn zus naar Frans Moret geweest voor de broodnodige accesoires, maar ik kan niet zeggen dat die missie echt geslaagd is... vele wannabeheksjes waren me voor en hebben het tandenzwart en wrattenspul voor mijn heksenneus weggekaapt. Het bitje met een gehavend onder- en bovengebit dat ik heb gekocht blijkt gewoon NIET in te houden te zijn *halsjekokt* en van de wratten die we dan wel hebben gevonden ligt de helft in het glijrailsysteem van mijn autostoel, waar ik het niet meer tussenuit gepield krijg. *grumble* ik ga eerst maar een dutje doen nu, wellicht hebben mijn mede-opdraaf-heksen straks wat meer bruikbaars in hun ketel gebrouwen... ehh... uit hun puntmuts getoverd... offuh... zijn zij langs een betere feestneuzenwinkel ge-bezem-vlogen. Latersss! ~hihihihiha~ (/sevillaugh)

TAG(-S): halloween

175

afgelopen zondagavond:
trajectje Leidschendam - Rotterdam

stevig muziekje op de boxen en de fotograaf op mijn hielen...
.... Uhm.... ja ok dan...., sóms zat ie ook voor me...
*grijnz*

bij 175 vind ie het wel welletjes, mijn PeuGje
dan weet ik dat

TAG(-S): peugje

AL 24 JAAR

We waren 12/13 en zaten op de Mavo. Als we vrij waren dan 'hingen we rond' bij het muurtje in onze wijk en probeerden we de dingen die eigenlijk niet mochten. We hadden zo onze eigen belangrijke gespreksonderwerpen en daar hadden we onze eigen speciale woorden voor; het zoenen met jongens noemden we 'nakken', vraag me niet meer waarom en vraag me ook maar niet naar de rest van ons repertoire alhoewel ik het dus nog wÉL precies weet.

Ik kwam tien dagen te vroeg op haar verjaardag en toen ik dat in de tuin ineens doorhad liep ik achteruit weer terug met het cadeautje achter mijn rug, haar verbaasd achterlatend na mijn vreemde bliksembezoekje. Wat een lol hebben we daar achteraf om gehad... Het songfestival kwam op TV, wij keken samen bij haar thuis en dat was feest. We gingen in onze pyama's naar de frietkraam en geloofden inene in de Hollandse overwinning toen we elkaar aankeken tijdens de performance van Bil van Dijk. Toen we te oud waren voor een zaterdagavond songfestival, gingen we natuurlijk 'uit'. Met zijn vieren naar Fenix in Schollevaar bijvoorbeeld en in New Orleans in het centrum hebben we ook aardig wat 'eerste stapschreden' gezet.

In de jaren erna gingen we in het dagelijks leven meer onze eigen weg. Maar we bleven wel aan elkaar verbonden, het ene jaar zagen we elkaar 1 keer en het andere jaar weer veel meer. Zo ging dat gewoon bij ons. We zeiden rustig 'we bellen volgende week' om er vervolgens 3 maanden tussen te laten zitten. Ik stuurde haar eens 2 jaar achter elkaar een adreswijziging in een Kerstkaart zonder elkaar daar tussendoor 'live' gesproken te hebben. En als we elkaar dan spraken dan lagen we juist daarom in een deuk, het was helemaal geen probleem, we pakten de draad gewoon weer op en kletsten vijf kwartier in een uur om elkaar weer helemaal van ons wel en wee op de hoogte te brengen. Zij met haar ondertussen gekregen twee kinderen en met de vriend die ze al die jaren al had en ik met mijn leefstijl weer zo heel anders, konden urenlang lachen om elkaars grote verhalen over het wel en wee van de werkende "vrouw van" en "huismoeder" en de werkende "longterm single".

De laatste jaren doen we dat bijkletsen veelal op de vrijdagavond, ergens in een restaurantje dat we om de beurt uitzoeken. Soms gaan we daarna nog ergens wat drinken en soms kletsen we nog twee uur door in de auto, voor de deur bij degene die afgezet moet worden. Ons laatste etentje was drie maanden geleden.

Lachen...
dat is wat we op die avond, net als altijd, veel hebben gedaan...

Aanstaande vrijdag is het vijf weken geleden, dat ze ineens niet goed is geworden en met de ambulance naar het ziekenhuis is gebracht. Zaterdags word ik gebeld door een van haar andere vriendinnen. Ze heeft een hersenbloeding gehad. Het is heel ernstig. Zondags heb ik haar even gezien, op de IC, ze slaapt.

Huilen...
dat is wat je dan even wilt doen....

Sinds die tijd denk ik meer aan haar dan ik alle jaren deed. Herinneringen komen continue voorbij. Ze gaan terug naar die tijd dat we jong waren en 'nakten' en ze gaan terug naar het laatste etentje. En alles daar tussenin. Zinnen die gezegd zijn, dingen waarom gelachen is, het is een bizar gevoel. Ondertussen bellen we iedere dag met elkaar, die andere vriendin en ik. We hebben het over die herinneringen en over 'hoe het nu met d'r is'.

Ze slaapt niet meer nu, ze is wakker. We mogen sinds vorige week weer bij haar op bezoek. De eerste keer was het schrikken. Alle woorden door de war. We hadden wel gehoord dat dat zo was, maar toch weet je het dan nog niet echt, hoe het echt is. De tweede keer was dat minder, die schrik, en er waren meer heldere woorden en zinnen. Ik zeg haar hoe fijn dat is en hoeveel rotter het met haar is geweest. Ze kijkt me aan en zegt; 'dat schijnt'. Ik zeg haar dat het alleen maar beter kan worden vanaf nu, ze zegt; 'ik hoop het'.

Verdrietig...
dat is wat ik er dan toch weer van word...

Vandaag ging het weer een stukje beter lijkt het, ik zie steeds meer glimpen van haar. We hebben een beetje gelachen zelfs. De oude 'zij' is daar, ze heeft al heel veel overwonnen en moet nog veel meer gaan overwinnen. Maar ze is daar.

Blij...
dat is wat ik daar dan weer van word.
Heel voorzichtig wel,
maar toch.

TAG(-S): verdriet,vriendschap

OVER FOTO'S GESPROKEN

TAG(-S): www

NUMMERTJE 7

de creator heeft ook een leuk fotoLoG

TAG(-S): www

MAAR IK ROOK NIET!

Vandaag is het 21 oktober en vandaag denk ik terug aan vijf jaar geleden. 21 oktober 1999... dat was de dag dat ik ophield met roken. Het was op zich een hele vreemde timing. Ik zat in een crisis dat wil je niet weten. Mijn relatie van toen was giga op de klippen aan het lopen en in en rondom dat feit gebeurden er een hoop stressvolle dingen die maakten dat ik een wandelende stoomboot was. Nou was ik dat toch wel, al jarenlang, maar op dat moment zat ik Écht dag en nacht aan die overheerlijke Camels te lurken.

De avond voor de 21e zat ik hier thuis op de bank en zwaar paffend sprak ik mezelf toe: "Jans, d'r moet wat gebeuren. Althans "wat" er moet "zat" gebeuren, maar ten eerste rook je jezelf kapot en daar moet je nu echt mee stoppen."

En zo heb ik het gedaan.... Cold Turkey, geen Kameeltje meer aangeraakt. Midden in die woelige tijd begon ik doodleuk, ook nog eens met een zwaar wilskrachtprojectje en het is me nog gelukt ook.

Vijf jaren hectisch "jannie-leven" met de gebruikelijke UP- en DOWN-momenten voorbij. Ik deed heel veel dingen, óók domme dingen... MAAR IK ROOKTE NIET.... hahaha

Daar neem ik nu dan toch echt even een neut op... *hips*...

*grijnz*

TAG(-S): trots

SPIEKZONNETJE

... Nog maar 9 kilometertjes file tot RotterdaM

en het zonnetje spiekt voorzichtig vanachter de wolken...

JaweL

TAG(-S): gemoed

FF NIET PINK NEE

TAG(-S): gemoed

HET LEVEN IS...

Vanmorgen...
was ik een klein beetje blij,
want het gaat iets beter met As,
ietsjes ja, na 18 dagen IC.

Vanavond...
ben ik een beetje verdrietig,
want dat kleine, dappere mannetje,
waar ik het hier al eerder
over heb gehad.
Die is er niet meer.

Soms is het leven
helemaal niet eerlijk.
Zo'n kleine jongen, het hoort niet.

HIGH IN THE SKY

DE EUROMAST
voor wat fijn uitzicht Én
een lekker bakkie kof in Jan des Bouvrie-sferen

En dan kun je er ook nog van ABSEILEN (!!!).

Ga ik dat ook een keertje durven?
Ik heb de winter bedenktijd...

TAG(-S): abseilen

OVERVIEW

En zometeen ga ik met hem wéér een koppie koffie drinken....

.... bovenin in de EuroMast.
op een loungebank
want die schijnen daar tegenwoordig te staan
om 'de weggetjes benee' eens rustig via overview te bekieken...
das dan weer een van de leuke dingetjes
in this life.

en.... ehhh.... Edje, we nemen geen gebak hoor!! *grijnz*

ZIJ WEER

Ja, het was en is in een aantal opzichten gewoon ff een mindere periode hier at Jannie's. I quess we all have it once in a while... TE veel dingen aan mijn hoofd, TE druk (trouwens ook met leuke dingen hoor, die zijn er ook gaande, laat ik dat niet vergeten), TE veel afspraken en stressss en TE veel nare berichten en op dit moment nog steeds veel bezorgheid om mijn vriendin die nog steeds op de IC ligt en waar ik iedere dag wel tien kilo kaarsen voor wil aansteken.

Maar ondertussen staat 'mijn stoplichtje op rood'. Ken je dat? Dan weet je gewoon dat je wel keihard aan het rijden bent en zie je al die mensen, verhalen, werk, gebeurtenissen, lolletjes en verdrietjes op je weg "voorbijzoeven" maar voor je, zie je dat HET LICHT OP ROOD STAAT en dat je eigenlijk even moet stoppen. Dat je een paar van die dingen voorbij moet laten gaan, even pas op de plaats moet houden en daarna in een lagere versnelling weer verder... Zo'n periode is het nu. Maar ik ben altijd zoooooo eigenwijs, rij gewoon keihard door, dwars door rood, of ik nou een bekeuring krijg of niet. Die stop ik in mijn achterzak en ik rij een paar seconden later weer in de vijfde versnelling.

In dat soort periodes komt "zij" ook altijd weer op visite. Zij belt aan, terwijl ik druk druk druk ben en zij gaat gewoon bij me op de bank zitten. En zij wil de hele dag gebakjes eten. En zij zegt me dat ik te druk ben. En ondertussen stopt zij weer een hap gebak naar binnen. En zij zegt me dat ik mezelf in acht zou kunnen nemen. En zij neemt haar volgende happie. Zij zegt dat ik een paar afspraken moet afzeggen. Een goed boek zou kunnen gaan lezen. Lekker he, dat gebakkie. En een keertje vroeg naar bed. En aan mezelf moet denken. Maar ik kan ondertussen voor troost, altijd bij haar terecht. En dan krijg ik nog een gebakkie.

En ik scheld haar verrot. En zet 'm nog ff in z'n vijfde versnelling. Maar zij gaat niet weg. Zij is koppig en standvastig. En zij blijft gewoon bij me op de bank zitten. Net zo lang tot ik mijn eigen koppigheid overboord gooi.

En dat zit er alweer aan te komen hoor.
En dan kick ik haar zo, zonder pardon de deur weer uit.
Dat gaat tegenwoordig gelukkig heel wat vlotter dan voorheen.....

.

TAG(-S): gemoed

BIJ ROOD IST OPPASSENGEBLAZEN

en rOOd is het...

TAG(-S): gemoed

BRUG-GE-LOOP

vanmorgen 9:00 uur
57 minuten

TAG(-S): sporty_jans

VERDER TERUGKIJKEN IN HET LIFELOG?
DOE DIT VIA DE MAANDARCHIEVEN AAN DE LINKERZIJKANT