DE AFDALING IN WOORD

En toen was het zover... Ik had (j)A gezegd dus moest ik ook (g)aan B(eginnen). Zaterdagmiddag om een uurtje of drie arriveerden M. en ik onderaan de mast. Ik was de hele week al ietwat angstig *grijnz* maar toen ik bij aankomst naar boven keek en het daarbij al ernstig hevig duizelde, vroeg ik me echt af wat me in godsnaam bezielde om deze stunt uit te gaan halen. Maar ja, je bent een vrouw en je hebt je eer hoog te houden, dus we stapten na het ondertekenen van de nodige paperassen (ook lekker opwekkend overigens) natuurlijk gewoon in de lift omhoog.

Abseilcollega Eamel had in al zijn optimisme zelfs 2 afdalingen achterelkaar geboekt en die ging als eerste met zijn maat R. naar benee, dus ik had nog iets langer de tijd om me mentaal voor te bereiden (lees: mijn zenuwen op te laten laaien). Ik moet zeggen dat het toen ook allemaal nog wel grappig was, die lolletjes van de instructieboys over oude equipment en dergelijke. Ik kon er best om lachen, ook om het grapje dat ik met een stagaire te maken had. Hahaha...

Mijn been over de hoge railing. Niet naar beneden kijken! Rustig mijn andere been er bij en mijn voeten laten zakken totdat ik een richel voel. Ik kijk de jongen aan de andere kant van de railing aan en hij verteld mij dat ik nu rustig het touw kan gaan laten vieren. Ohw, ohw, ohw, de zenuwen gieren door mijn keel. Ik laat het touw stukje voor stukje vieren (zÓ eng om het los te laten!) en mijn lijf begint naar achteren te hellen. Wat voelt dat touw eigenlijk ruw... hé! .. met een zo mogelijk nog verschrikter gezicht kijk ik de jongen aan: "Moet ik geen handschoenen aan ofzo?!". Hij verblikt of verbloost niet en zegt: "Dat is een goed idee, kom maar even terug." maar ik weet dat hij geschrokken is van zijn behoorlijk slordige foutje. 100 meter touw door je blote handen laten glijden is niet echt lekker denk ik, dit doet zijn stage geen goed (;o)). Ik druk mezelf weer tegen de railing aan en zo sta ik dan mijn handschoenen aan te trekken. Boemboemerdeboemboem doet mijn hart.

Nadat ik mijn lijf weer enigzins haaks op de richel heb gemanouvreerd moet ik er echt aan geloven. "Ja, doe maar een stap, en nog één, en nog één." Ik kom met mijn voeten op het glas van de restaurant-ramen. De stage-jongen roept "veel plezier!" en verdwijnt uit het zicht. In de weerspiegeling van het raam zie ik een lijkwit gezicht dat heel moeilijk kijkt. Goh, wat leuk dat abseilen. De mensen achter het glas kan ik slechts vaag onderscheiden, maar die hebben wel lol denk ik. Het is echter niet waarschijnlijk dat ze bij het observeren van mijn panische gedoe, worden verleid tot het boeken van een abseil-ritje. Na nog een klein beetje vieren komen mijn voeten los van de ruiten en ik hoor de instructieboy die in het midden mee naar beneden gaat, zeggen dat mijn benen over elkaar moeten. En dan is het alleen nog maar het touw, de stem van de instructieboy en soms die van Eamel nog wat verderop, waar ik het de komende 100 meter mee moet doen.

Ik was heel blij met de geruststellende aanwezigheid van de instructieboy, die me verzekerde dat ik het goed deed, dat ik écht niet de langzaamste was en dat er écht mensen waren die het er slechter vanaf brachten. Ik heb onderweg op zijn aanraden zelfs ook nog van het uitzicht weten te genieten en we hebben veel grapjes met elkaar gemaakt. Maar constant was er dat 'enge gevoel'. Het waaide bijvoorbeeld best hard en dan voelde ik mezelf naar rechts gaan en dan golfde mijn angst weer op. "ik zal toch niet kiepen?!", "gaat het nog wel goed?", "ik zit nog steeds hartstikke hoog", "wat een eind!", "wat duurt dat lang!". Kortom, ik vond het van boven tot beneden een hele heftige onderneming.

Als ik nog maar een kwart heb te gaan, wordt het ineens beter. Ik ben er bijna, ik durf zelfs naar beneden te kijken en ik zie M. en nog meer lieve, bekende en belangstellende abseil-supporters. Een zucht van verlichting ontsnapt me. Als mijn voeten de grond raken giert de opwinding door mijn lijf en dat heeft daarna nog een hele poos geduurd. Ik vertel iedereen die het wil horen hoe eng het was en hoe het allemaal is gegaan. Ik ben zo trots als een aap dat ik het heb gedaan en ik zal er nog heel lang over blijven opscheppen.

Maarre, of ik het binnenkort weer eens doe?

Dacht het niet.

EN DE AFDALING IN BEELD

EN DE COMPLETE SET (KLEUREN-)FOTO'S
STAAT BIJ FLICKRRRR

TAG(-S): abseilen

I'VE DONE IT !!!!!

TAG(-S): abseilen

FINGERS CROSSED

Ok dan, nog een uurtje of twee en dan gaat HET gebeuren.... Ik heb hem pas eenmaal eerder ontmoet en toen gingen we nog heel relaxed een rondje rollen. Zometeen zie ik hem voor de tweede keer (ruim een jaar later) bovenop die f*** hoge EuroTower, om daar vervolgens met zijn tweeen via een touwtje vanaf te dalen. Hmmm... benieuwd wat we tijdens onze volgende meeting gaan ondernemen.

Maar eerst dit maar even zien te overleven.
Fingers crossed ok?!!

TAG(-S): abseilen

OHWJEE II

TAG(-S): abseilen

DRUK MET JE WEBLOG

Ik ben zelf een beetje aan het verzaken momenteel,
maar je kunt het er goed druk mee hebben, met zo'n weblog.

Vraag maar aan Fokke en Sukke! (gezien bij savage)

TAG(-S): weblog

GISTER DACHT IK AAN EEN DUIF

Zijn lied klinkt dof van uit de hoge linden.
Het lijkt wel of hij iets met nadruk vraagt,
of iemand roept; "hij kan de rust niet vinden".
Dichters beweren dat de tortel klaagt.

De dieren die de tere tortel horen,
maken zich om dit schor gezang niet druk
en zoeken niet in het eenzelvig koeren
een zin van heimwee naar vergaan geluk.

Alleen de mens wil weten en begrijpen,
zoekt steeds naar reden, oorzaak of begin.
De zomer bloeit en de eerste vruchten rijpen,
het is zo stil; misschien heeft niets een zin.

Jan van Nijlen (1884-1965)

OHWJEE

TAG(-S): abseilen

PASSENGER

I am a passenger
And I ride and I ride
I ride through the city's backside
I see the stars come out of the sky
Yeah, they're bright in a hollow sky
You know it looks so good tonight

I am a passenger
I stay under glass
I look through my window so bright
I see the stars come out tonight
I see the bright and hollow sky
Over the city's a rip in the sky
And everything looks good tonight

Singin' la la la la la-la-la la
La la la la la-la-la la
La la la la la-la-la la la-la

Get into the car
We'll be the passenger
We'll ride through the city tonight
See the city's ripped insides
We'll see the bright and hollow sky
We'll see the stars that shine so bright
The sky was made for us tonight

Oh the passenger
How how he rides
Oh the passenger
He rides and he rides
He looks through his window
What does he see?
He sees the sided hollow sky
He see the stars come out tonight
He sees the city's ripped backsides
He sees the winding ocean drive
And everything was made for you and me
All of it was made for you and me
'cause it just belongs to you and me
So let's take a ride and
see what's mine

Singing...

Oh, the passenger
He rides and he rides
He sees things from under glass
He looks through his window's eye
He sees the things he knows are his
He sees the bright and hollow sky
He sees the city asleep at night
He sees the stars are out tonight
And all of it is yours and mine
And all of it is yours and mine
Oh, let's ride and ride
and ride and ride...

TAG(-S): lyric

OEPS...

Gezien bij een zeverzeiker en hier kun jij het zien.

TAG(-S): www

VRIJDAG DE 13E

En uitgerekend vandaag loopt project Spoorwegmuseum naar het hoogtepunt. Koffie- Postmix-, vaatwasdoseer- en nog wat meer van deze apparatuur gaat worden geplaatst. Dat het misgaat weet ik al op voorhand want de bouw loopt achter en de water- en electravoorzieningen zijn nog niet gereed, maar om allerlei redenen kon ik de plaatsingen toch niet verder doorschuiven. Dus we gaan het maar gewoon doen en ter plekke moet de boel dan maar 'aan elkaar gelijmd worden'. En dat terwijl ik normaal een snipperdag neem en in bed blijf op zo'n dag als vandaag! Pffff.... wel ff opletten dat ik dan ook niet nog eens onder 1 van de talloos aanwezige ladders doorloop!

TAG(-S): bijgeloof,work

ON LINE MEETING

Nog maar anderhalve week dan is de denTOOM-reuni daar en het feestcommitee heeft nog wel wat te doen. Vanavond zouden we eigenlijk weer vergaderen bij mij thuis, maar op het laatste moment kwam dat toch iedereen niet even lekker uit. En zodoende zitten we nu allemaal in ons eigen huis, met zijn zessen te vergaderen, via MSN.... Waar zouden we toch zijn zonder onze pc'tjes en ADSL!!!

TAG(-S): pc,www

SHALL I ???

Een half jaar gelee zat ik er op zijn Jan des Bouvrie's koffie te drinken en toen bedacht ik me dat ik het wel eens zou willen en of ik het zou durven. Nu heeft hij (SuperStoer) al gereserveerd voor de 28e mei. En hij vraagt of ik meedoe....

En ik wik en ik weeg......... shall I ??? *bibbibberdebibbibrrrr*

TAG(-S): abseilen

3D KRIJTEN

DUS HELEMAAL VERGETEN BLOEMEN TE PLUKKEN

Sorry, sorry moesjes! Volgend jaar herkansing???

TAG(-S): fam

TIME FLIES

Nou vloog mijn tijd altijd al veel te snel voorbij, maar sinds een paar weekjes is er helemaal geen houden meer aan. Voor ik het wist waren ze om, vier heerlijke vrije daagjes vol fun. En toen ik er gisteravond om tien voor elf, samen met mijn lief (jawel, dé medeveroorzaker van al die sinds een paar weken continue aanvliegende fun!) pas achterkwam dat 't die dag dus moederdag was geweest, toen wist ik het zeker.... wij lopen écht met ons hoofd in de wolken.

En het is heerlijk.

TAG(-S): fam,liefde

FREEDOM

Vandaag veel te lang geluiertreuzeld at 'casa Jannie' om erg lang van bevrijdingsfestivals te kunnen genieten. Maar dat urenlang kunnen luiertreuzelen op een doordeweekse donderdag is dan toch eigenlijk ook weer hét ultieme vrijheidsgevoel en dat past prima op vijf mei, al heeft het niet zo heel veel met de wereldvrede te maken. Het beviel M. en mij in ieder geval goed.

Daarna toch nog heel even langs het bevrijdingsfestival-podium bij Prachtig aan de Maas gewipt en toen naar de nieuwe Wok & Go op de Coolsingel. Je ziet het.... Onze recensie: echt niks an....

TAG(-S): diner_review

POM PTIE DOMP TIE DOM

QUEENSDAY II

TAG(-S): oranje

QUEENSDAY I

Koninginnedag was gewoon weer helemaal goed,
morgen ga ik wel ff compileren.

TAG(-S): oranje