INCASSO BUREAU JANS & CO

Toen ik de mevrouw van de woningstichting samen met de door haar uitgenodigde kanshebbers (mogelijk nieuwe bewoners) een rondleiding gaf, vonden alle gegadigden dat wat ik ter overname aanbood prachtig. Dat is ook niet zo raar, want drie jaar geleden is er nog veel aan het appartement vertimmerd. Nu ligt er dus een mooie laminaatvloer en heeft de keuken een luxe houten aanrechtblad met keramische kookplaat. In de slaapkamer ligt goede vloerbedekking en daar stond nog een bed + kastenwand die ik niet meer nodig heb. Voor en achter hangen er lamellen en de badkamer kan ook 'zo betrokken worden'. Afijn, ik kan nog wel een poosje doorgaan, maar kortom: alles zag er top uit en ik hoopte met degene die de nieuwe huurder zou worden tot een mooi overnameprijsje te komen.

Net als de anderen vond de eerste gegadigde, nummer 1 op de lijst, het ook allemaal erg mooi. Hij nam de flat, daar hoefde hij niet over na te denken. De andere geinteresseerden konden afdruipen en ik bleef met hem over want wij hadden dus nog die overnamekwestie te bespreken.

Het werd een lastige kwestie. Zo mooi als F. het allemaal vond, hij had geen rooie cent en zit om een of andere reden zwaar in de financiele problemen, want de sociale dienst betaald de huur. Rot voor hem, maar ook wel rot voor mij, want ik hoopte nog op wat geinvesteerde centen terug. Na een hoop geharrewar (over een paar dagen verspreid) ben ik een flink eind in prijs gezakt en vervolgens een afbetalingsregeling met F. overeengekomen. Alles staat netjes op papier en als het allemaal goed gaat dan zie ik in juni 2006 het laatste termijnbedrag op mijn girorekening verschijnen ( !!! ). Maar belangrijker eigenlijk; als het goed is zou ik in ieder geval de 29e van deze maand de éérste termijn moeten ontvangen. Vandaag dus.

Gisteren belde F., hij had een probleem. Nadat hij had uitgelegd wat er aan de hand was vroeg hij om "uitstel van betaling". Die eerste termijn ontvang ik dus een halve maand later....

Het zal mij benieuwen.

Misschien moeten Co en ik nog wel op deurwaarderspad.

TAG(-S): samenwonen

DAG HUIS

Twaalf jaar woonde ik er en drie jaar geleden knapte ik het nog helemaal op. In die twaalf jaren maakte ik van alles mee, maar mijn plekkie was altijd goed. Helemaal mijn eigen domein, 't veilige-haven-huisje van die 'longtermsingle'. "Er zou toch echt wel heel wat moeten gebeuren" zei ik altijd, "wil ik dat ooit nog eens 'voor iemand opgeven'".

Vriendinnen vragen mij: " Dat was zeker wel moeilijk? Toen je die dag daadwerkelijk de sleutel in moest leveren?" En ik antwoord naar waarheid; "Ik had er helemaal nix van."

Had ik zelf ook niet gedacht,
ik deed het fluitend...

Maar het was wel een bovenste best huisje, dat wel!

TAG(-S): liefde,samenwonen

ALS JIJ EN IK ER DAN NOG ALLEBEI ZIJN...

........ dan gaan we gewoon weer verder waar we gebleven waren.

Want ik was even afgeleid,
das toch logisch?

JAWEL, IK BEN ER NOG

En ik kan nog steeds typen en photoshoppen...
En aan pc's hier geen gebrek en internet doet het ook...
En ja... ik weet nog steeds dat ik een weblog heb.
En ik weet het inlog-wachtwoord ook nog.
Dus.....

....... was ben jij er ook nog?