IK ZIT VERKEERD!
Want waar hoort een 9/5 meid te zijn op vrijdagavond om 5 over 7 ?!? Juistem! Op de bank, of een stoel, of in bed, of in welke confortabele houding dan ook. In ieder geval in haar gezellige huisje, met een heerlijke neut, haar lekkere lief (indien voorhanden natuurlijk en YES ik heb ze vol!) en een pruttelend maaltje op het vuur. Ja toch? Of in een kroeg, even pitstoppend terwijl onderweg naar een restaurantje, dat kan natuurlijk ook. Maar niet waar ik nu ben! Ik zit namelijk nog helemaal ver weg gestopt, achter mijn bureau op een IJsselsteins industrieterrein, door te werken, ondertussen luisterend naar de radio over 800 kilometer file, sneeuw, autopech, onderkoelde mensen, vallende takken, afgesloten wegen en 'blijf waar je bent'-adviezen'.
Wat lijkt mijn huis nu ineens VER weg! En des te meer zin heb ik om er te zijn. Maar het is nog zo druk op die lange weg, dus ik werk nog maar ff door (fijn he boss??! heb jij ut soms besteld?!!).
UPDATE 21:45 uur:
Ik ben waar ik moet wezen; in mijn warme huis, met een glas wijn achter de pc en mijn schatje staat te kokkerellen. Wachten was beter btw, ik kon nu zo doorrijden!
JAWEL, IK BEN WIJ ZIJN ER NOG
Maar waar is mijn knip-schrijf-en-plak-INSPIRATIE naar toe??? En nog belangrijker: wanneer komt ie weer thuis???!
gaan jullie dÁÁr anders maar ff in zitten teruglezen hoor!
KORTSTONDIGE DIAMONDGIRL
Ik ging dus dat weekje naar Turkije afgelopen september en één uur voor mijn vertrek richting Schiphol bedacht ik me ineens dat Turkije natuurlijk het 'koop-hier-al-je-bling-bling-land' bij uitstek is. Ik nam op de valreep mijn sieradenblikje onder de loep en propte al mijn 'oude goud' met uitzondering van een paar bijzonderheden in een klein etuitje. Stel je van mijn 'al mijn goud' niet al te veel voor, het was een bakje met een kapotte armbandjes, een oude beschadigde bedelarmband, een paar ringen, waaronder twee van mijn ex-geruimd-staat-netjes en een ketting plus een hanger of twee. Maar het was al met al toch een heel bosje bling bling, dat in het etuitje verdween. En nee ma; jouw ring en oorbellen en nee collega's; die jubilaris-armband die mochten natuurlijk niet mee, die bleven lekker thuis.
In de loop van de vakantie kwam ik erachter dat mijn oude goud maarliefst een bedrag van € 480,00 (!!!) vertegenwoordigde en dat opende normaal-onbereikbare-perspectieven in de juwelierswinkel! Ik zal jullie besparen wat je uiteindelijk allemaal moet doen om tot de koop van een mooie, passende en goedgeprijsde (lees; minstens tot de helft van de oorspronkelijke prijs afgedongen) ring te komen, maar het viel niet mee vond ik (lees; ik heb een hekel aan dat geslijm en gedraai wat er blijkbaar allemaal voor nodig is). Gaandeweg het proces heb ik me ook nog eens laten verleiden om er een te kiezen waarvoor ik buiten mijn oude goud zelfs nog € 150,00 moest bijbetalen. Maar voila.... uiteindelijk zat Jans in het vliegtuig naar Ollanda met een witgouden pronkstuk met 40 diamantpuntjes aan haar vinger.
En afgelopen zondag zat ik ergens in een kroeg en keek ik er nog eens vergenoegd naar. En afgelopen zondag, na nog een paar Metz dansuurtjes, zat ik in de auto terug naar huis en wilde ik dat nog eens doen. En toen was ie kaal, mijn vinger... En toen was ik ineens diamondgirl-af.
Misschien voelden de glimmertjes dat zij en ik niet echt bij elkaar pasten en rolden ze ongezien over de Metz-vloer richting een betere partij.
En al wat ik over heb is een fotootje
en het is nog een wazige ook.
TAG(-S): blingbling
WITGOED HANDEL JANS & CO IV
Eindelijk..... alles is verkocht! En zo kwam er (toch nog) een (happy) end aan onze witgoedhandel. Yieeeeehoe!!!
TAG(-S): samenwonen
WITGOED HANDEL JANS & CO III
"Het staat er nu al ruim twee maanden en ik wil er eigenlijk zelf wat spullen kwijt." zei mijn zus vorige week, "kan je er misschien wat meer werk van maken?" Oei... schuldbewust kroop ik die avond achter mijn pc. Het was met de verhuizing inderdaad heel makkelijk geweest, het overtallige witgoed in de bergruimte van mijn zus te zetten, die aan de overkant van mijn oude adres woont. In die periode daarna plaatste ik weliswaar een keer wat advertenties op supermarkt-borden, op mijn eigen log en bij marktplaats, maar echt mijn best had ik nog niet gedaan en het liep dus alles behalve storm met mijn handeltje. Nu zuslief me even op mijn laksheid attendeerde wilde ik er verder geen gras meer over laten groeien. Zodoende zat ik die avond dus achter mijn pc om de overgebleven koelkast en vaatwasser op iedere verkoopsite die ik maar kon bedenken te plempen.
Zo ook bij Ebay dus. Daar ging het wel wat lastiger, ik moest mijn adres en alles opgeven om een account te maken en ze stelden veel meer vragen. Nou ja, vooruit; *klik*klik*klik* algemene voorwaarden akkoord? zonder te kijken *klik*. Hup die artikelen erop, ohw een minimaal bedrag opgeven, maar niet te hoog? nou pfff ok, 75 euro voor de koelkast, veilingduur? ehh... 5 dagen *klik*.
De volgende dagen was ik druk bezig met marktplaats, viavia, enz. er werd aardig gereageerd en uiteindelijk verkocht ik de koelkast afgelopen maandagavond voor een mooi bedrag via Marktplaats.nl. Ondertussen had ik ook wel eens bij Ebay gespiekt, maar daar werd helemaal never nooit nix geboden op mijn twee advertenties. Toen de koelkast weg was, haalde ik die advertentie bij alle sites weg en probeerde ik dat ook bij Ebay maar dat ging dus niet, die verdomde-niets-opleverende-zogenaamde-veiling liep nog 2 dagen door. Nou ja, dan niet.... ze bieden toch niet.
Dinsdagavond, kleine schrik; er werd ineens €75,00 geboden voor de koelkast die inmiddels dus al tevreden stond te snorren bij de nieuwe eigenaar. En een uurtje later €76,50 door een ander. Die koelkast en vaatwasser stonden nu ineens ook helemaal bovenin de lijst van "huishoudelijke apparatuur" He shit, wat moest ik daar nu weer mee? Even lezen in de voorwaarden (waarom had je dat nu niet vóóraf gedaan Jans?!) leverde me de tip op, contact te zoeken met de bieder om zodoende "negatieve feedback" te voorkomen. Ik klikte op de profielen van beide personen en deed ze via hun reageer-knopje uitgebreid mijn excuses en legde ze uit dat ik 'een beetje dom was geweest'. Gelukkig werd er verder niet meer opgeboden en een halve dag later zou de veiling godzijdank aflopen.
Woensdagmiddag, grote schrik; Twee mailtjes in mijn mailbox. Één van Ebay om me met de verkoop te feliciteren en een rekening van €3,46 provisie te presenteren en de ander van de €76,50-bieder! Of ik haar even kon bellen om te bespreken hoe we zouden gaan doen met afhalen... Ohjee, ohjee, ohjee... ik belde gelijk naar het nummer en begon de mevrouw heel nederig mijn relaas te doen. Weer excuses en uitleg en bla en "ik had nog bij haar profiel gereageerd, voordat de "hamer had geslagen", had ze dat dan niet gelezen?" bla, bla, bla.
Maar de 76,50-mevrouw was bOOs!! Dit mocht helemaal niet en ze zou contact gaan zoeken met Ebay, om te zien welke stappen ze kon ondernemen. Ze was net zo blij met deze aankoop, dit ging ze gewoon niet pikken, etc. etc. etc. Nadat ik mijn lieve, uitleggerige gedrag een poosje had volgehouden, maar ze, wat ik ook zei, totaal geen begrip voor me op kon brengen begon ik zelf ook pissig te worden en ontaarde ons gesprek in een tweezijdig bozig geruzie, waarin haar laatste woorden waren dat "ze nog wel even ging kijken wat ze precies ging doen".
En zodoende zit ik hier bibberend op een Ebay-dagvaarding te wachten en kan mijn schatje misschien nooit meer een leuk computerdingetje kopen met zijn op hetzelfde adres geregistreerde account aldaar.
Maar de koelkast is eruit.
Vaatwassertje veilen?
TAG(-S): samenwonen
