NOG EVEN TERUGBLIKKEN OP IETS LEUKS II
Het was onze eerste Pinkpop en verrek, 't was de eerste droge sinds vele jaren. Dat maakte het meteen drie heerlijk relaxte 'kleedjesdagen'. En als je zin had ging je ergens vooraan staan en had je dat niet, dan bleef je lekker op het kleedje liggen en hoorde je het daar wel. Op de camping stonden de tentjes zij aan zij en dat was best heel grappig. De Dixie's waren erg, maar niet eens zo erg als we hadden verwacht. Zelfs een keertje kunnen douchen en voor de overige dagen hadden we onze verfrissingsdoekjes *grijnz*. En er waren heeeeeeeeeeeel veel leuke bandjes en zij waren minstens zo leuk als 10 jaar gelee op Werchter.
't Was dag twee denk ik en ik was erg teus. Marcus liep al het hele festival met ons tasje; het tasje met de poet en het fototoestel en zo nog wat dingetjes, maar nu had ik het ineens even beet. Marcus was naar de wc en ik dacht 'laat ik toch ook maar weer even gaan en daarbij alle Dixie-Ellende trotseren'. De Dixie binnenkomend hang ik het tasje even aan een haakje en ik denk daarbij van alles: 'Volgens mij weet Marcus niet meer dat ik het tasje even had en misschien schrikt hij zich op dit moment dood dat ie het niet meer heeft en laat ik het nou ook zometeen niet vergeten want oh wat zou dat erg zijn, ik zie het helemaal voor me, dat zou verschrikkelijk zijn. Let op zometeen hoor Jans, dat je het niet vergeet!'. 'Ondertussen je broek naar beneden, zorgen dat je pijpen niet in het nat hangen, beenspieren aanspannen want nee, met je billen die bril aanraken dat wil je niet. Hup, broek omhoog, doortrekken gaat niet, snel wegwezen weer hier.'
Ik loop als een kip zonder kop alweer richting uitgang van het Dixie-terreintje als er iemand achter me aan komt rennen en me op de schouder tikt. "Is deze van jou?" Achter me staat dus een meisjesvrouw, de liefste meisjesvrouw van heel Pinkpop 2006. Ik gil het uit, wat erg! Ik ben gewoon weggelopen ZONDER het tasje! Zij was achter mij de Dixie ingegaan, zag hem hangen en is direct naar buiten en achter me aan gerend. Ik zeg hoe fijn het is, hoe blij ik ben, hoe lief ik haar vind. Zij lacht en zegt; "het is zo erg iets dat mij ook zo had kunnen overkomen en dan zou ik ook zo blij zijn als ik hem weer terughad. Ik ben blij dat ik je nog zag." Ze verdwijnt weer in de Dixie en laat mij in staat van "high" achter. High van blijdschap dat ik zo'n mazzel heb en dat er zulke fijne meisjesvrouwen rondlopen.
En dat was tussen aaaaaaaaaaaaL die leuke andere,
misschien wel mijn beste pinkpopmoment.
TAG(-S): festival,weekendje_weg
BIJNA AAN HET EIND VAN HET BIER
Wantja wij zijn
nóg stééds bezig,
met het verwerken van.
Maar het eind is nu
in zicht.
Of dat nou fijn is of juist jammer, daar zijn we nog niet helemaal uit.
LOEIENDE KOEIEN
De bouwvak is voorbij, dus op de A12 is het weer als vanouds. Jans neemt kiest daarom alweer vijf dagen per week haar standaard-B-weg-route.... En daar heb je dan weer heel ander oponthoud.
TAG(-S): peugje,work
EN WAT ZIJN JE HOBBIES?
Waarom moet ik daar altijd zo lang over nadenken?
Fotocompilaties maken natuurlijk!
| EEN GREEP UIT DE LAATSTE ANDERHALF JAAR: |
Marus 30 | Jans 38 | Boudie 50 | BBQ | lief lachebekje |
pc
NOG EVEN TERUGBLIKKEN OP IETS LEUKS I
En ineens zit ik weer even te kijken in een fotomapje van juni van dit jaar, van toen Marcus 30 werd en we dat gingen vieren in Brussel. Nadat we eerst een kleine champagne-verrassings-party hadden gehad met de pa's, ma's, oma, zus en zwagert in onze tuin. Dat was LEUK! En in de drukte helemaal niet meer aan toegekomen om hier te showen, terwijl we zelfs filmpjes hadden gemaakt....
Dus hier komt ie met terugwerkende kracht.
De VERJAARDAGSPARTY-VAN-MARCUS-COMPILATIE,
inclusief twee Brussel-FILM-impressies! Enjoy!
|
|
TAG(-S): feestje,weekendje_weg
ANTWOORD VAN AS EN ED
Vandaag is het een jaar geleden dat As en Ed trouwden en de volgende dag voor een half jaar vertrokken. Ze reisden vervolgens door Rusland, Mongolie, China, Tibet, Nepal, India, Birma, Laos, Cambodja en Vietnam en hielden het thuisblijversfront van hun belevenissen op de hoogte, via hun weblog. Precies een half jaar later waren ze weer terug in Nederland. Kort op hun thuiskomst vroeg ik As om de foto van het mooiste moment van hun reis en het bijbehorende verhaal.
Ze hebben hun tijd genomen ;o) maar een klein weekje geleden kwamen ze dan toch terug op die (wist ik ook wel) moeilijke vraag.
Dit is dus hun mooiste/speciaalste foto:
As en Ed, GEFELICITEERD!!!
(lees verder)HYVES
En wat doe je dan op zo'n regenachtige 'we gaan toch maar niet naar FFWD middag'? Beetje internetten naturlich. En ik ben nu dan eindelijk ook maar eens gaan kijken op dat hyves dat zo'n hype is.
Zijn jullie daar nou ook allemaal bij? Vriendjes worden? *winkwink*
TAG(-S): www
EN NU WETEN WE HET HELEMAAL ZEKER
Thuis rondkeutelen is veul leuker!
RAINDROPS KEEP FALLING (BUT NOT ON OUR HEADS!)
Vanwege deze aanblik op ons schuurdak, als we ons hoofd door het slaapkamerraam steken, zijn wij op dit moment nog steeds in huis aan het rondkeutelen (ook wel es leuk) in plaats van daar. Vriendin A. belde net dat de laatste wagen al door de Coolsingel is. Spijtig voor alle 'schaarsgeklede?' dansmarietjes, maar wij zagen 't niet zitten. We gaan vanavond wel ergens overdekt afterparty'en...
NOG ACHT MAANDEN
Vriendin S. gisteravond bij mij in de woonkamer:
"Wacht ff, ik bel ze wel op." Ze pakt haar mobiel uit d'r tas.
"Huh? Beperkte service? Ik heb helemaal geen streepjes!"
"Joh? Welke provider heb je?"
"Orange."
Goh...
TAG(-S): gsm,orange
FFWD 2006
En aanstaande zaterdag is dat jaarlijkse feestje weer hier.
Net even zitten kijken naar
het programma en de route.
Kan weer heel gezellig worden
denk ik.
Alleen die
weersvoorspellingen hè,
die zijn niet zo best
en ik denk niet dat BaäL
ons wéér gaat matsen.
Dus dan maar met regenjasje,
maar we gaan wel...
En jij?
FF terugblikken naar twee jaar gelee? Toen was 't weer WÉL mooi!
*SURF ~ E ~ DE ~ SURF ~ SURF*
Ik surfte dus via Luna naar Crafty Girls omdat zij daar op zou staan met haar ploesiepoesies en dat moet ik natuurlijk allemaal een beetje bijhouden hè! En bij Crafty Girls mocht ik een fortune cookie klikken.
Ehh... *bloos* ik denk dat ze daar dat werk hier op mijn bureau, op 't werk mee bedoelen. Dat wat ik steeds maar uitstel vanmiddag, maar waar ik wel voor word betaald. Dus... *internetverbindingverbreekt*
TAG(-S): www
38
En verder werd ik vandaag natuurlijk erg voor vol aangezien,ik merkte wel degelijk een heel verschil met vorige week. Heus.
NOG MEER LIEFS VAN ZUS
TAG(-S): fam
VAN ZUSLIEF
Wat lief he? Zo zoetsappig...wat een schatje is het toch...
NOT! *KLIK!* *grijnz*
TAG(-S): fam,post
VRIENDSCHAP II
En eigenlijk kan ik hier in één adem nog een verhaal vertellen. Over vriendschap en teleurstelling. Een heel ander verhaal, maar ook met een eind, over een vriendschap met een manspersoon dit keer. Maar ik heb geen zin meer in nog een verhaal.
Marcus zegt dat ik me op die anderen moet concentreren.
Op die, die nog wel 'hot' zijn. Op die, die lief voor me zijn
en tijd voor me (over) hebben. En hij heeft gelijk.
En zaterdag waren er gelukkig veel van die 'hotte'...
En twee ervan zeiden iets dat ik wil quoten.
quote 1
is van vriendin S. bij het verlaten van mijn feestje:
"Mensen komen en mensen gaan in je leven, maar wij blijven komen!"
(en zij en P. komen inderdaad al heel lang)
quote 2
is van vriend J. in de week voorafgaand aan mijn feestje:
"Tot zaterdag op je jaarlijkse feestje hoor!
Weet je dat dat dan de 20e keer is dat ik erbij ben?"
En zo gaat het dus ook in het (-zelfde) leven.
TAG(-S): feestje,vriendschap
VRIENDSCHAP
Het zal in 1999 geweest zijn dat ze bij ons kwam werken. Ik was in die tijd heel druk met een project in Amsterdam en kwam onregelmatig op kantoor. Zij was intussen geinstalleerd op de kamer waar ik ook zat, al was ze op een hele andere afdeling werkzaam. We waren aan elkaar voorgesteld en we zagen elkaar dus een paar keer per week als ik even aan mijn bureau kwam werken op diezelfde kamer, waar overigens nog meer mensen zaten. Hoe en waarom het precies is gebeurd weet ik niet meer, maar op een middag toen we alleen op die kamer waren, ben ik aan het bureau tegenover haar gaan zitten en beginnen te vertellen. Vertellen wat er met me aan de hand was. Ik had op dat moment namelijk een roerig leven en dat had alles te maken met een onmogelijk moeilijke relatie met een moeilijke jongen, die ik toch niet makkelijk kon laten gaan. Zij maakte iets in mij los waardoor ik ging praten, iets wat ik niet snel deed, zeker niet met collega's.
En dat was het begin van onze vriendschap. We bleven maar praten en de gespreksonderwerpen breidden zich rap uit, tot ver voorbij mijn probleemtoestanden van dat moment. Ik leerde haar kennen als een hele lieve meid. Grote mond (en soms toch ook weer helemaal niet mondig) maar ienieminie hartje. Ik vond haar heel wijs. Ze luisterde altijd goed naar wat je zei, leefde mee en gaf soms 'haar visie op de zaak'. Nooit zei ze: 'ik zei het toch?' of 'dat moet je niet doen!'. Dat is iets dat ik erg in haar waardeerde. En een lol dat we ook hadden, als ik eraan terugdenk moet ik weer lachen. We gingen inmiddels ook buiten het werk met elkaar om maar op het werk kletsten we iedere dag wat af. We zijn er zelfs voor gewaarschuwd door 'the boss' tijdens onze functioneringsgesprekken. Dat was wel een beetje vervelend maar onze vriendschap was een feit en we hadden nergens spijt van.
En zo ging dat een paar jaar door. Ik was inmiddels weer vrijgezel en maakte haar deelgenoot van al mijn avonturen, vrolijkheden en verdrietjes. Ze wist eigenlijk alles van mij. Zij wilde mij koppelen aan de verkoper van haar dierenzaak (wat er gelukkig nooit écht van gekomen is!) en vertelde mij alles over het wel en wee in haar leven met haar 'man in spe' en wat haar verder bezighield. Op haar trouwdag stond ik vooraan en toen ze veel te vroeg beviel van haar mooie dochtertje zat ik 's avonds bij d'r in het ziekenhuis. Ik was echt gek op mijn collega-vriendin.
En toen ging ze weg bij onze zaak, want ze ging full-time moederen. En we probeerden vast te houden aan onze vriendschap en belden in het begin nog heel wat af. Op de zaak miste ik haar aanwezigheid heel erg. Ik hield haar op de hoogte van alles wat ze daar nu miste en dat vond ze in het begin zeker nog wel interessant, maar ze had haar leven inmiddels toch ook een hele andere wending gegeven. En ongemerkt, of wel degelijk opgemerkt eigenlijk, verslapte onze band. Het is heel geleidelijk gegaan, maar wel gestaag.
En ik wilde er eigenlijk niet aan toegeven en zij denk ik eigenlijk ook niet. Dan belde ik weer op en zei: 'dat mag niet gebeuren hoor, laten we gauw weer wat afspreken'. En toch is het gebeurd. En ik weet dat ik er harder aan heb proberen te trekken, harder dan zij. Vaker er naar toe geweest en vaker gebeld. Maar toch ook helemaal niet zo vaak snap je? We hadden het allebei te druk met ons eigen leven en doordat de dagelijkse-werk-band weg was, konden we 'het' niet goed vasthouden.
En een paar maanden geleden belde ik haar weer eens op en zei kwasie grappig: "Als je onze vriendschap wilt verbreken, dan moet je dat eerst aanvragen hoor! Dat mag niet zonder overleg!' en we moesten er om lachen en 'beloofden weer beterschap'. En M. en ik gingen naar de verjaardag van haar kind en ik zei; "Als je de vijfde augustus maar naar mij komt! Naar mijn verjaardagsfeessie. Als je dan eindelijk maar komt, naar ons huis kijken, daar waar ik nu woon." En dat zou ze doen.
Maar ze kwam niet. Ik hoorde niets en ze was er niet.
En vandaag belde ik haar op, om te zeggen dat ik daardoor erg gekwetst was. En toen zei ze het; dat ze er geen heil meer in zag. Dat onze vriendschap niets meer voorstelde. Dat ze aan zichzelf merkte dat ze heus wel aan me dacht, maar dat de gedachte niet sterk genoeg was om ook daadwerkelijk te bellen. Om daadwerkelijk in de auto te stappen en eens te komen kijken naar daar, waar ik nu bijna al een jaar woon. Dat we een hele diepe vriendschap hebben gehad en gevoeld, maar dat dat nu weg was. Dat ze haar man niet meer zo ver kreeg om voor dat feestje, 'dat hele eind naar ons toe te rijden' en dat ze er zelf ook 't nut niet meer van inzag. Dat ze nu wel een kinderloos weekend hadden gehad maar dat ze met z'n tweetjes zijn gaan eten en poolen. Dat dat belangrijker was.
Auw...
Ik heb haar gezegd dat ze dat wel eens op een andere manier had kunnen doen. Dat ze minstens de moeite had kunnen nemen om me daar op een eerder moment over op te bellen, dan dat ze me zo had laten zitten. Dat ik háár nu moest bellen om dat te horen. Dat ik dacht dat we 'diep genoeg zijn geweest' om dat nu op een andere manier aan te pakken. Dat ik dat wel had verdiend. En zij gaf me daar gelijk in en bood er haar excuses voor aan.
En ik heb ook gezegd dat ze wel gelijk had over het verwateren, dat wel... en als zij er daardoor geen heil meer in zag, dat het dan ophield. En toen hebben we elkaar uiteindelijk 'het beste' gewenst, want we hebben eigenlijk helemaal niets op elkaar aan te merken en we hadden vroeger nooit verwacht dat het nu zo zou gaan. En toen moest ik uiteindelijk voor altijd ophangen. Heel raar.
En toen heb ik de hele middag zitten huilen.
Om vriendschappen
....... en het vergaan ervan... en om deze in het bijzonder.
TAG(-S): verdriet,vriendschap
ER IS ER ~BIJNA~ EEN JARIG
Mijn eerste kado heb ik gisteren algehad en staat reeds te pronken in de voortuin!
Maarre, daarvoor moet 't weer nog wel even bijdraaien graag.
Dus.. ehh... meneer BaäL? Kunt u nog ff een keertje meewerken?
AAN DE (MOBIELE) TELEFOON
vriend P."bladie~kraak~bladiebla"
J.
"bla~kraak~die~kraak~bladie~kraak~bla"
vriend P.
"Wacht even hoor ik versta er helemaal niets van!"
J.
"Welke provider heb je?"
vriend P.
"Ja, T-mobile dus dan weet je het wel, ik heb drie
zendmasten om me heen nodig wil ik een beetje ontvangst hebben."
J.
"Ach hou op ik weet er alles van, ik ben sinds kort bij Orange
en nu heb ik in mijn huis nog maar een heel beperkt aantal 'spots' waar ik twee streepjes ontvangst kan bewerkstelligen."
vriend P.
"En zit je nu op zo'n spot?"
J.
"Nee ik zit per ongeluk nog even op de bank."
vriend P.
"De future is bright, maar de lijn voorlopig nog niet..."
Ondanks alles moest ik daar dan toch wel weer om lachen
En toen maar weer opgestaan om met mijn hoofd uit het raam, het gesprek vol met hort-en-stoot-hindernissen te vervolgen.
Voor als je het soms hebt gemist:
Ik stapte onlangs over van Vodafone naar Orange.
TAG(-S): gsm,orange
MEDEDELING:
TAG(-S): skaten,wns
AUGUSTUS
En dan is het ineens weer 1 augustus...... en ben ik over vier nachtjes alwéééééér een jaartje ouder.
...... en woon ik over 28 nachtjes alweer 1 jaar samen met de leukste jongen van de stad! pffffjieeeeW!
Was dus een megamooie maand vorig jaar. Ik was dus druk met het nemen van belangrijke stappen. Met het maken van een reisweblog en een bruiloftskrant voor As en Ed. Met het vieren van mijn verjaardag Én met het verslepen van mijn volledige inboedel richting mijn nieuwe toekomst... Tussendoor genoten we ook nog zoveel mogelijk van het mooie weer, skatetochtjes en feestjes (want zo waren we dat gewend en zo zullen we dat blijven doen!). Kortom 'Ut' was vorig jaar dus een hectische maar ware FEESTmaand!
En nu gaan we overal van vieren dat ut 1 jaar gelee is *grijnz*
en volgend jaar 2, en dan 3, en dan 4, etc. etc. Augustus heeft ut!
