LIFE LOG
Iedere dag loggen, dat lukt me zeker niet, maar met enige regelmaat probeer ik hier dan toch een stukje "levenslog" te laten verschijnen.

REACTIES
Maaike (BRANIE JONGETJE): Die vent is niet…
Jannie (SS ROTTERDAM EN M…): Haha hunnie hebb…
Patrick (SS ROTTERDAM EN M…): Hunnie hoorden h…
Jannie (SS ROTTERDAM EN M…): Hoe kan dat nou …
Patrick (SS ROTTERDAM EN M…): Helemaal over he…
Jannie (BRANIE JONGETJE): Jaaaaaa sinds-éé…

ARCHIEF

CONTACT
Heb je schrijversdrang, maar heeft het niets van doen met deze logs? Klik direct door naar 't gastenboeK
of mailformulier.

BIJBLIJVEN




WEBLOGMOTOR


LAYOUT &
ALL CONTENT

©Jannie


ANDERE
LEUKE LINKIES

HIEP HIEP - 3/0

Gisteren was mijn liefje jarig. Met z'n negenen zaten we in de tuin, te genieten van koffie met gebak en anders lekkers. Nederland speelde eigenlijk ook, daar hadden wij zelf niet echt erg in gehad bij het uitnodigen van de visite. Gelukkig was het hele gezelschap slechts matig geinteresseerd, dus bleef iedereen gewoon gezellig in de tuin waar wij de de oe's en ah's van allerlei buren, door de openstaande ramen en deuren konden horen.

Als het oe of ah plaats maakte voor luid gejuich, gingen er een aantal van ons snel even binnen op de TV naar het doelpunt kijken en daarna gingen we gewoon weer verder waren we waren gebleven. Goh, ik kan iedereen aanraden het zo te doen. Tijdens al dat gedoe met die bal gewoon buiten kletsen over hele andere dingen en alleen maar de blije momenten zijn. Scheelt een hoop stresssss.

Dat er 3 voor en 0 tegen waren scheelt natuurlijk ook.
Een slok op een borrel zelfs.

TAG(-S): oranje

TIK TIJD

Ja, daar was ik weer eens.... en als ik zit te tikken vind ik het altijd weer leuk en neem ik me voor de regelmaat erin terug te brengen. Er is ondertussen alweer zoveel gebeurd en gaande, ik zou er uren over kunnen schrijven.

Als ik die vrije uren toch eens kon vinden,
dan zou het goed kunnen komen.

TAG(-S): weblog

AAIBEEST III

Vannacht werd ik om een uurtje of twee wakker. De TV stond nog aan, we waren allebei in slaap gevallen. Het benne drukke tijden en mijn schatje en ik zijn onderhand wel een beetje uitgeput. Maar goed, dat terzijde. Ik greep de afstandbediening, zette de TV uit en hoorde vervolgens mijn Pinkelmannetje luid mauwen in de tuin. Hoe klonk dat nou? Was hij in angst? Zat hij tegenover een andere kat? Was er iets mis? Uit het raam kon ik het niet zien.

Ik had geen rust meer, dus ging naar beneden om te zien of ik hem soms ergens mee moest helpen. (ja, je bent een poezemoedertje of je bent het niet he ;o))

Toen ik de tuindeur opende hoorde ik nog steeds dat 'vreemde gekir' en zag ik Pinkeltje. Toen hij me zag, kwam hij naar me toerennen met een ondefinieerbaar bruin ding in zijn bek.... (ieks!). Gelukkig legde hij het nog steeds buiten weer neer. Hij mauwde en kirde, alsof hij trots was op zijn vangst. Hij rende opgewonden heen en weer tussen mij en 'het bruine ding', kwam nog even kopjes geven en toen koos hij toch definitief voor zijn 'bruine ding'. Een luid gesmek was het gevolg....

Ik heb de tuindeur weer zachtjes dichtgedaan, mijn schatje alleen latend met zijn avondsnack. Ons derde aaibeest is ook een "versus killercat" en ik vind het niet eens erg.

TAG(-S): poesjes