LIFE LOG
Iedere dag loggen, dat lukt me zeker niet, maar met enige regelmaat probeer ik hier dan toch een stukje "levenslog" te laten verschijnen.

REACTIES
Maaike (BRANIE JONGETJE): Die vent is niet…
Jannie (SS ROTTERDAM EN M…): Haha hunnie hebb…
Patrick (SS ROTTERDAM EN M…): Hunnie hoorden h…
Jannie (SS ROTTERDAM EN M…): Hoe kan dat nou …
Patrick (SS ROTTERDAM EN M…): Helemaal over he…
Jannie (BRANIE JONGETJE): Jaaaaaa sinds-éé…

ARCHIEF

CONTACT
Heb je schrijversdrang, maar heeft het niets van doen met deze logs? Klik direct door naar 't gastenboeK
of mailformulier.

BIJBLIJVEN




WEBLOGMOTOR


LAYOUT &
ALL CONTENT

©Jannie


ANDERE
LEUKE LINKIES

DARJEELING MARKET

Vanmorgen ging de wekker om zes uur. Normaal is het dan altijd mijn startsein, maar deze keer kon ik me nog eens lekker omdraaien en Marcus aansporen ons warme bed te verlaten (ja even genieten van het moment hoor, dat overkomt me niet vaak). Marcus heeft vandaag namelijk een missie; hij staat met mijn moesje op de Darjeeling Market.

Je kunt daar een kraam huren om te proberen je overtollige zaken (of wat je maar wilt natuurlijk) nog voor een paar stuivers te verkopen. En overtolligheid is bij ons meer dan aanwezig! Toen wij van twee huishoudens naar één gingen, was er van alles (drie-)dubbel. Koffiezetapparaten, tosti-ijzers, citruspersen, geluidsinstallaties, schalen, borden, glazen, etc. etc. Zelfs het feit dat we van alles lieten staan voor onze debiteur heeft niet kunnen voorkomen dat de zolder met van alles werd volgestouwd. We zouden dat nog wel eens allemaal op marktplaats zetten, maar je begrijpt; drie jaar na dato staat alles nog net zo als dat we het er neer hebben gezet. Neem hierbij de rommel die een mens sowieso verzameld in zijn leven en je hebt zo een kraam vol op de Darjeeling Market.

Mijn moeder kwam een paar weken geleden met het verhaal dat ze dat ze daar wel eens zou willen staan, Marcus vond dat ook wel een geinig idee. Voor hij het wist had ma het geregeld en hadden ze een date, voor vandaag dus.

De hele week zijn we al aan het ruimen op de zolder en in de schuur en hebben alle overtollige inboedel in dozen gedaan. Toch best wel een lastig karwei, want het zijn allemaal mooie spullen (nou ja, bijna allemaal dan). Voor je het weet zit je met je oude elpees en singeltjes, midden in de rommel aan de danspasjes in je jeugd te denken en 'mogen die toch maar niet weg' en 'nee, die pick-up dus ook niet'. Sommige dingen zijn in de doos gegaan en twee dagen later toch maar weer eruit. Want 'nee, die Siemens telefoon met antwoordapparaat, die is toch echt wel goed, zonde om weg te doen'. De door mij ingepakte bloempotjes, bracht Marcus gisteren toch maar weer terug naar de schuur. Want 'ze zijn zo leuk, van de zomer kunnen we er weer leuk plantjes in doen'. Zo ging dat ja, maar gelukkig bleef er nog ruimschoots voldoende over voor de verkoop...

Net belde ik Marcus. "Hoe gaat het schat?". "ja goed hoor, we hebben al wat verkocht! (mijn grote-beer-espresso-machine, voor 5 euri, slik). Terwijl ik hem aan de telefoon heb wordt hij aansproken over de prijs van zijn cassettedeck. Zeven euro vijftig, hoor ik hem zeggen. De koper vind het teveel. Tevéél voor Marcus zijn mooie, dure, Kenwood cassettedeck waar hij van de week nog zo respectvol over stond te vertellen....

Ik ga maar gauw ophangen, Marcus heeft al zijn aandacht bij het onderhandelen nodig en ik hoor het allemaal maar liever niet aan. Ben benieuwd wat de buit vanavond is, past in een heel klein portemonneetje denk ik. Maar onze zolder is mooi een stuk leger en we weten weer wat we hebben. Dat was het hele idee.

FOTO-COMPILATIES MAKEN BLIJFT LEUK

*ouwehobbyweeroppakt*


((we proberen er dan maar "stuiptrekkingen
op regelmatige basis"
van te maken heer Suf!))

* LATE VAKANTIEDAGEN IN HOEK VAN HOLLAND *
* PRÉKERSTEN BLIJFT OOK LEUK *
zie ook de losse plaatjes bij 'plaatjes kijken'

Heb ik weer wat om terug te (laten) kijken.

JANS IS EEN PART-TIMERT

Zestien jaar was ik, toen ik full time ging werken en ik heb het vierentwintig jaar volgehouden. Veertig uurtjes per week, de nodige overuurtjes (want ja, dat hoort er bij en vaak moet het allemaal toch nog even 'af') en dan ook nog een uurtje of tien a vijftien aan reistijd, maakt dat Jans per week dus wel een uurtje of vijfenvijftig (!) van huis is. Tot aan week één van dit nieuwe jaar dan, want toen maakte ik mijn beste carrière move sinds tijden. De move naar een vierdaagse werkweek that is.... Jans is nu nog maar vier dagen 'van de baas'. De vijfde dag zit aan het weekend geplakt, een weekend-upgrade van jewelste is dat. Ik kan het iedereen aanraden.

TAG(-S): work

SKI KRIEBELS

Vorig jaar zijn Marcus en ik voor het eerst samen op wintersport geweest. We hadden allebei vroeger wel geskied. Ik over 7 jaar verspreid 3 keer 1 weekje, waarvan 1 keer in het gips teruggekomen, ben dus nog een redelijke beginner. Marcus ging in zijn kindertijd en jeugd, vele jaren achter elkaar, dus in mijn ogen behoorlijk gevorderd. Maaaaar, het was voor ons allebei zo'n twaalf/dertien jaar geleden, dus spannend was het sowieso.

Toen we na de lange autorit, het huren van de ski's, de eerste (illegale) après-ski, een goeie nachtrust en een lekker stevig ontbijt, 's morgens voor het eerst sinds al die jaren weer bovenop een berg en op de lange latten stonden wisten we het weer. Een ski-vakantie; wat een heerlijkheid is dat. De 'stilte' boven, het vroege ochtendzonnetje, het knisperende geluid van de sneeuw onder je ski's, de mooie vergezichten, het vrije gevoel van 'buiten zijn', de warme chocolademelk met rum en slagroom (!), de lol met elkaar, de uitgebreide warme lunches. Het gevoel van 'de hele dag mogen spelen' en verder nergens aan te hoeven denken en iedere dag afsluiten met 'onderbroekenlol' tijdens de apres-ski, een Vodkaatjs Feig en nóg een, 's avonds teut naar de eetzaal en daarna lekker vroeg naar bed. Zó was een wintersport. Heerlijk.

Ik moest natuurlijk wel behoorlijk ploeteren om Marcus (die het dus niet bepaald was verleerd) en de andere profi's (;o)) te volgen op weg naar benee en ik heb zo mijn angstige momentjes gehad, maar in de loop van de week ging het steeds beter. Met dank aan iedereen en vooral aan vriend Peet, die zich ontpopte als een ware schi-lehrer en waar ik, als hij maar voor ging, overal achteraan naar beneden durfde.

En doordat het dus allemaal zo leuk was en lekker ging vorig jaar, gingen we drie weken geleden weer.... En het was zo mogelijk nóg leuker dan vorig jaar. Supergezellig en superlekker geskied. Ik vroeg mezelf vooraf af hoe het zou gaan ("zou het weer eng zijn?" "begin ik weer bij 'af'?") en ik stond de eerste dag dan toch ook wel weer even zenuwachtig in mijn skischoenen. Maar ik heb mezelf overtroffen, ik had de slag helemaal te pakken en heb samen met de 'profi's', zelfs zwarte pistes getrotseerd *trots*.

Marcus en ik hebben de ski-kriebels allebei terug,
volgend jaar weer graag.

TAG(-S): sneeuw,vakantie


STEEDS BLORTER