NOG EVEN OVER DE SMARTLAPPEN

"Weet je nou wat dat was, dat liedje met dat jongetje wiens lichtje uitging?" zegt mijn moeder. We zitten bij de Hema koffie te drinken en hebben het nog even over het smartlappenfestival en over het gezang van mijn moeder van vroeger. "Dat was het lied: ik ga pappie tegemoet" gaat ze verder. "Ik heb de hele week zitten verzinnen in welke tekst dat zat en je vader en ik hebben er op internet naar gezocht." "Hoe ging het dan?" vraag Ik. Ze zingt een paar regels van het lied. Ohja... inderdaad, dat is het liedje dat ik bedoel. Wat een verschrikkelijke smartlap.

Als ik thuiskom ga ik zelf eens even zitten googelen op songteksten van de zangeres zonder naam en zie hier het lied:

"In een hutje in de duinen
Lag een knaapje voor het raam
Turend naar de ranke scheepjes
Langs de wijde waterbaan
Het kon door ziekte niet naar school toe
Het was sinds lang niet sterk genoeg
Mammie oog schoot steeds vol tranen
Als het smekend aan haar vroeg

Mammie laat me toch gaan varen
Kom doe nu mijn schoentjes aan
Laat me roeien in ons schuitje
Laat me toch naar pappie gaan

Mammie durfde niet te zeggen
Dat zijn pappie nooit meer kwam
Dat een storm zijn schip deed zinken
En de wrede dood hem nam
Maar toen het kindje in een koortsdroom
Steeds maar om zijn pappie riep
Nam ze het snikkend in haar armen
En herhaalde tot het sliep

Morgen zal je pappie komen
Koek en speelgoed brengt hij mee
En dan mag je schuitje varen
Met je pappie op de zee

Morgen zei het ventje zachtjes
Maar er brak geen morgen aan
Want het kleine levenslampje
Is die nacht stil uitgegaan
Het was als had de dood gefluisterd
Wat zijn mams verzwegen had
Nog hoort zij de laatste woorden
Van haar lieve kleine schat

Mammie, mammie toe niet huilen
Alles komt nu immers goed
Ik ga roeien in ons schuitje
Ik ga pappie tegemoet..."

Nou? Heb ik als kind overdreven, toen ik mijn moeder de mond probeerde te snoeren?
Ik dacht het niet.

(meer smartlapteksten van Mary Servaes lezen? >>> *klik!*)

TAG(-S): fam,vroeger

SMARTLAPPEN

Een tijdje terug kreeg ik een telefoontje van zus; "Zullen we kaarten kopen voor een "JohnnyHoes-meezing-smartlappen-festival?" Nadat ze me even had uitgelegd hoe ze daar zo bij kwam (plakkaat bij koffiemachine op het werk) en wat ik me daar bij voor moest stellen (een koor dat smartlappen van een aantal artiesten vertolkt en waar het de bedoeling is dat het publiek zo hard mogelijk meezingt) ging ik overstag. Niet dat die ouwerwetse smartlappen nu mijn favoriete genre is, maar wél dat van ons moesje. Het idee om haar samen te verrassen met kaartjes voor zo'n meezingmiddag was natuurlijk hartstikke leuk.

In de ouwe tijd, toen wij nog klein waren (100 jaar gelee) stond zij namelijk altijd in de keuken te zingen. En ja, vaak waren dat smartlappen. Meestal smartlappen van Mary Serveas.... de zangeres zonder naam.

Afgelopen zondag was het dan zover. We troonden moesje mee naar theater Zuidplein en daar aangekomen ontdekte ze pas wat we gingen doen; een hele zaal vol hoofden met grijze 'permanent wave', een koor op het podium en allemaal een programmaboekje met de songteksten in de hand. Kom op ma, zing en geniet!

Het was leuk. Ene Dave van der Wal (erg grappig!) kletste van de ene smartlap naar de andere en tijdens de liederen klapte en zong het publiek enorm enthousiast mee. De tijd van weleer herleefde of zoiets, ik voelde me er een beetje door ontroerd eigenlijk. Ook omdat het me terug bracht naar een herinnering / een gevoel vanuit mijn eigen kindertijd; het gezang van mijn moeder vanuit de keuken. Als ik opzij keek zag ik ma uit volle borst meezingen, zij had het boekje met songteksten niet nodig, de liedjes zaten er nog helemaal in. Ja, het "Rotterdamse Smartlappen Meezing Festival" was leuk. Een aanradertje voor één ieder die er van houdt of die zijn vader of moeder er mee wil verrassen.

Als we later gezellig met zijn drieen bij La Borsa zitten zegt mijn moeder: "Ja, maar jij wou vroeger altijd dat ik stopte met zingen." En hoe leuk ik de herinnering aan een zingende moeder ook vind, dat klopt. "Ja, dat snap je toch wel" zeg ik. "Het ging er altijd over dat vadertje lief bleef drinken of over een jongetje die zijn lichtje 's nachts was uitgegaan... Das toch niet gek dat je dat als kind niet trekt!" We moeten er om lachen, drinken wijn en eten een pizza. Leuk zo'n moeder - dochters middagje. Dat moeten we vaker doen.

TAG(-S): fam