ROLLING ROTTERDAM AFTER ALL

Vandaag weer een zwart mailtje in mijn mailbox, maar deze keer zijn de kleur en inhoud niet zo matchend als vorige week. Het blijde nieuws is nu namelijk dat we tóch weer massaal gaan rollen op de woensdagavond in Rotterdam en wel op 21 & 28 juli en 4 en 11 augustus. De gemeente heeft ineens haar steun weer toegezegd en Bram Ladage gaat ondanks de crisis, ook wat van zijn fortuin sponsor-spenderen. Ruim een week na het zwarte we-stoppen-d'r-mee-bericht, zijn we alweer op het punt dat vier van de gebruikelijke vijf avonden alsnog zijn zekergesteld. Of de vijfde er op 18 augustus er ook nog komt ligt aan de sponsor-bereidheid van de deelnemers....

Over dat laatste moet ik nog ff zwaar nadenken, maar Marcus en ik gaan op de eerstkomende zonnige zondag wéL snel oefenen!

TAG(-S): skaten,wns

EEN QWITTER

Hi Jannie,
Zezunja stopped following you on Twitter sometime after you posted this tweet:

"Digg app gedownload. Zo zijn we weer helemaal bij: 15 Lies Men Tell Their Girlfriends: http://digg.com/d31MU0y"

But, don't take it personally there are plenty of Tweeps in the sea.

Still sad about losing a follower? Visit Qwitter Therapy.

Ik ben dus naar therapie,
want ik kan na deze ego-killer wel wat hulp gebruiken.
Ondertussen mijn schamele folower-score ophogen? Ja? *hoopvolkijkt* KLIK!

TAG(-S): twitter,www

GEEN WEDNESDAYNIGHTSKATE MEER ?!

Vandaag kreeg ik dit zwarte berichtje in mijn mailbox....

Nou zwart is de juiste kleur, want daar word ik niet vrolijk van! Eerst al het bericht dat ons jaarlijks superleuke danceparade-uitje ruw van de evenementenkalender is geschrapt en nu ook al geen midzomer-skate-avondjes meer. Waar gaat dat naartoe met "Booming Rotterdam"?

Ik heb zulke leuke herinneringen aan de Rotterdamse Wednesdaynightskate en aan het skaten in het algemeen: In 2003 deed ik voor het eerst een keertje mee, hand in hand met vriendin E, want ik had maar 1 weekje geoefend en kon nog niet remmen. Het was best eng, maar ozo leuk, ik was verkocht, beter leren skaten werd mijn missie. Ik wilde veel vaker met de WNS mee gaan doen.

In 2004 deed ik ze allemaal mee, skaten was bij mij helemaal hot geworden. Ik skate zo vaak als ik kon; naar het Kralingse Bos of over de Maasboulevard naar de Witte de With straat, of waar we dan ook maar een terrasje/kroeg/grasveld of soortgelijk doel konden verzinnen. Die WNS was een doel op zich, met duizenden achter elkaar aan, een heleboel bekenden treffen, na afloop op het marktplein naar bandjes luisteren, het werd één van die Rotterdamse zomer-evenementen waar ik echt enorm naar uit kon kijken.

In 2005 werden de skate-avonturen en augustus-woensdagavonden zo mogelijk nóg leuker: ik skate inmiddels namelijk hand in hand met mijn Marcus! Niet omdat ik nog steeds niet kon remmen maar omdat hij en ik inmiddels liefjes waren geworden en ik helemaal geen genoeg van hem, zijn warme hand, de zwoele zomeravonden en het roller-geluk kon krijgen. In de jaren die volgden zijn we altijd samen blijven rollen, niet altijd zo frequent als in den beginne, maar het bleef en blijft wel "ons ding".

De wednesdaynightskate is voor mij dus terugblikken op heel veel leuks en ik vind het echt waardeloos dat het aankomend jaar niet doorgaat. Al las ik van de week wel bij Olliebol ehh Oli4B dat hij de skate-tochten van de eerste dag weer terug wil laten komen. Misschien staan Marcus en ik dan ook de 7e juli dan wel heel toevallig en op rolletjes, op de Nieuwe Binnenweg.

TAG(-S): skaten,wns

BRANIE JONGETJE

Deze ken ik niet alleen van 25 jaar gelee, nee met deze liep ik ook mijn hele lagere schoolcarrière door. Hij was één van de populairste, braniejongetjes uit de klas. Nu staat hij voor me, een beetje kalend, een trui met de mouwen om zijn middel gebonden en gympies aan. Zijn schouders enigszins naar achter getrokken en zijn gezicht, met grote ogen op, vlakbij het mijne.

"Ben je getrouwd?"
"Nee"
"Heb je kinderen?"
"Nee"

Voordat ik kan zeggen wat ik wel heb,
concludeert hij; "nou dan heb je veel bereikt he?!"

Zijn naam was niet MD, maar met deze was die klik er dus ook niet.

SS ROTTERDAM EN MENSEN VAN 25 JAAR GELEE

Gisteravond was het dan zover. Vriendin G. en ik reden naar Katendrecht en gingen daar aan boord van de Rotterdam. Het Libanon Lyceum viert namelijk haar 100-jarig bestaan en gaf nu een feestje op deze aparte locatie. Laten vriendin G. en ik nou een kwart eeuw geleden *kuch* ook op het Libanon hebben gezeten, zodoende onze aanwezigheid op deze mega-reünie. Leuk ook dat het meteen een mooie aanleiding was voor een bezoek aan het stoomschip De Rotterdam, dat er zwaar imposant bij lag bij onze aankomst in het donker.

Eenmaal binnen, jassen opgehangen en de badges opgespeld, konden we dan naar de feestzaal van onze jaargang om te zien wie we daar allemaal nog konden herkennen. Wij moesten onze aandacht richten op het promenadedeck, de Queenslounge en het Theater, waar onze jaargangen waren gepland. In de Queenslounge speelde de Vlietstra Band hun ouderwetse rocknummertjes en in het Theater draaiden de DJ's Tim & Faab een heuse discoshow gevuld met hits uit de 70's en 80's. Beide zalen afgeladen en veeeeeeelste warm, vol met bezwete mensen die allemaal in de ban waren van mijn en alle anderen hun borsten-hoogten, want daar zaten dan die badges waaraan je kon zien of je "deze misschien kon kennen".

Het was leuk, ik kan niet anders zeggen. Al met al scoorde ik met mijn warrige geheugen, wel met behulp van badges uiteraard, tóch nog best hoog in het vinden van ouwe bekenden. Al met al had ik een paar leuke weerziens waar een leuk gesprek aan vastzat. Grappig om te merken dat het, 25 jaar na dato, gewoon een kwestie is van "klikt het NU tussen ons als mens" of dat gesprek wel of niet op gang komt. Het is te lang geleden om het met "herinneringen ophalen" te doen. In mijn geval, met dat slechte geheugen zeker. Zo kon het bijvoorbeeld gebeuren dat ene MD, waar ik toch wel vage ideeen van leuke herinneringen aan had, me alleen maar een beetje duf en met een vleugje arrogantie aan bleef kijken na mijn enthousiaste "hee hallo" en er werkelijk geen enkel zinnetje meer uit wist te persen. De jongen die er bij was herinnerde ik me niet, maar met hem ontstond wél meteen een gezellig terugblikgesprek op onze levens en het leven in het algemeen.

Zo was de avond een mengelmoes van, badges-loeren, blikken van herkenning en wel of niet lopende gesprekken, gemixed met een flink partijtje dansen op de dansvloer bij Tim & Faab, die ons met die ouwe hitjes van weleer, wél zonder moeite in het gevoel van 25 jaar gelee wisten te krijgen. Missie geslaagd dus, goed gedaan Libanon!

TAG(-S): feestje,vroeger

VOOR MIJN VERKERING

BTW; ik ben vandaag precies VIJF jaar samen met mijn verkering
en hij heeft ook recht op mijn energiebom. Dus kom op bom, sla in!

TAG(-S): liefde

TOTDAT DE BOM INSLAAT

"Nee, Supradine verkopen we hier niet" zegt de mevrouw van het Maastrichtse vitaminewinkeltje. "Dat doet bijna niets!" gaat ze verder. "Wij hebben hier vitaminepreparaten van veel hogere doseringen, voor betere resultaten". Nadat ze nog even verder heeft doorgevraagd over de reden van mijn behoefte aan een preparaat, komt ze met een potje met megagrote, gelige pillen aan. 30 stuks. "Deze kunt u een maandje innemen" vervolgt ze haar verhaal. "1 per dag, voor een energiebom. Daarna kunt u eventueel overgaan naar een lagere dosering."

En nu vraag ik me dus af, wanneer de energiebom zal inslaan. Want ik voel me momenteel toch echt, dat hele kleine Supradine-mevrouwtje op dat hele grote bed. Met veel te weinig puf, voor alles in die hele grote wereld om haar heen...

TAG(-S): gestel

VERDER TERUGKIJKEN IN HET LIFELOG?
DOE DIT VIA DE MAANDARCHIEVEN AAN DE LINKERZIJKANT