GOOD MORNING

Heel misschien BEN IK D'R WEER IN.

TAG(-S): weblog

OVER DE TIENDE EN FB 050310

Ik droomde dat we de staatsloterij wonnen. 27,5 miljoen kregen we op onze rekening gestort. Ik werd er zelfs van wakker, wat een geluk hadden we gehad. Ik draaide me nog eens om en kroop lekker tegen Marcus aan, nog geen zin om het geluksgevoel los te laten, ook al moest ik eigenlijk mijn bed al uit. In mijn eigen halfwakkere fantasie werd het allemaal nóg geweldiger. Ik bedacht het huis dat we zouden gaan bewonen, heel gedetailleerd. Het werd een penthouse in het centrum, ergens langs het water, in het Scheepvaartskwartier bijvoorbeeld. Een hele bovenste etage van een appartementen-complex, een dubbele etage welteverstaan. Met een vide in de woonkamer zodat je van het kantoor boven een beetje in contact kon blijven. En een gastenkamer beneden met een douche en wasbak. En volop terasruimte beneden, met verschillende zithoekjes met een kattenluikje voor de poezen natuurlijk. Een mooie keuken met een kookeiland en een open haard in de woonkamer. En hele hoge en grote ramen, met uizicht op de Erasmusbrug. Een hele mooie slaapkamer, met nog een stukje hoog terras, voor als we op zondag zin hebben om vanuit ons bed zo een terrasbed in de zon op te schuiven. En een hele grote walk-in closet natuurlijk en een grote badkamer met inloopdouche en bubbelbad. Drie parkeerplaatsen in de garage beneden, twee voor ons en nog één extra voor de visite. En plaats voor fietsen natuurlijk, want als we daar wonen doen we alles op de fiets....

Ik ben er wel een uur voor blijven liggen. Zou ik blijven werken voor de gein? Ah nee, toch maar niet. Ik zou lekker op gaan zeggen en mijn leven verder aan andere dingen wijden. Aan ons eigen bedrijf ofzo, of aan iets nieuws. Dat verzon ik dan nog wel. Eerst maar dat huis, dat was de eerste prioriteit, dat zou ik helemaal mooi en naar ons zin gaan maken en daar was ik wel een poosje mee zoet. Uiteindelijk moest ik natuurlijk rennen, mijn werk was helemaal niet opgezegd en er stond geen 27,5 miljoen op onze bank.

Toch hoefde ik het nog niet helemaal uit mijn hoofd te zetten, want die avond op 10 maart was de trekking. Én het was de dag dat ik al zes jaar 'liep' met Marcus. Ja 10-03-05 was onze dag. En ons staatslotnummer was met 05 03 en 10! Helemaal onze datum, precies andersom! En FB? Ja, voor Fijn & Bijzonder natuurlijk, want dat kon het worden of Bijzonder Fijn, ook goed.

Bijzonder goed gemutst vertrok ik naar mijn werk, kwam ik 's avonds weer thuis en zaten we lekker 'onze dag' te vieren. "Hoe laat was die trekking nou eigenlijk?" "Ohw die was om acht uur geloof ik." Op mijn staatloterijapplicatie zag ik het al staan "helaas geen prijs" voor Marcus en Jans. Geen penthouse dus, maar gewoon weer doorzoeken naar een huis in onze eigen prijsklasse. Gelukkig zijn we WEL gelukkig in de liefde, jammer dat je het dan niet OOK in het spel kan zijn. Want dat huis.... dat zou echt heeeel mooi zijn geworden ;o)

HIGH TECH ETEN BIJ IZKAYA

Morgen, op 15 maart gaat het dus echt open, het eerste High Tech Touch Table restaurant in Nederland: Izkaya, maar afgelopen zaterdag zaten Marcus en ik er al! Ik had namelijk 's morgens een tweet van Oil4 gezien over dit nieuwe en hippe restaurant in Rotterdam. Via het linkje kwam ik op de site en kon ik online reserveren, dus in een opwelling reserveerde ik nog voor diezelfde avond om zes uur. Toen ik vervolgens het krantenartikel over dit concept helemaal las bleek dat ik er wel héél vroeg bij was, want daar stond in dat het restaurant pas op 15 maart zou openen. Nadat ik er toch nog maar even een mailtje achteraan had gestuurd, belde er echter iemand van Izkaya om me te vertellen dat we wel degelijk en al van harte welkom waren die avond.

We zijn dus wel een beetje proefkonijnen geweest, want er waren maar een paar tafeltjes bezet (alleen bekenden?) en het was er zo koud dat ik de hele avond met mijn jas aan heb gezeten, maar dat is dan ook de enige wanklank die je van mij zult horen. Want wat een superervaring hebben we er verder gehad! Ten eerste kregen we alle aandacht en uitleg wat heel erg prettig was, ten tweede was het eten en de drank van prima kwaliteit, maar bovenal hebben we genoten van de high-tech-ervaring waar het in dit restaurant om gaat. Ieder een touchpad tot je beschikking en daar ga je, je kiest je tafelbladprojectie, of je laat deze iedere 2 minuten automatisch veranderen, je speelt een spelletje of je kijkt waar je na het eten nog naartoe zou willen, maar dat zijn natuurlijk allemaal bijzaken. Het gaat natuurlijk om het bestellen en het nuttigen van de food&drinks! Je kunt je drankjes en je small of large dishes allemaal mooi geprojecteerd met afbeelding, beschrijving en prijs dmv je touchpad bekijken, bestellen en blijven bestellen. De bon wordt bijgehouden, je kunt ieder moment even kijken wat de schade is. Je voert je bestelling door wanneer je maar wilt, je geeft aan dat je wilt afrekenen wanneer je maar wilt. Je hoeft, zoals de bedenker van dit concept al in het krantenartikel aangeeft, niet "steeds te blijven kijken of je al iemand van de bediening kunt wenken". Je kunt je helemaal concentreren op elkaar en op de leuke snufjes en de gerechten op je tafel. Asian Food, welteverstaan! Marus en ik gingen voor Sushi, Umami Oesters en Zeebaars-, Tonijn- en Rog- gerechtjes. Dit alles was van zeer goede kwaliteit en ook de Martini Cocktails: werkelijk heerlijk ;o). Het is geen goedkoop restaurant, dat mag ook gezegd worden, maar je krijgt er dus alles bij elkaar wel een heleboel voor terug.

Wij zijn daarbij afgelopen zaterdag dan ook nog eens enorm in de watten gelegd met alle aandacht, een extra door de kok aangeboden gerecht én een fles Prosecco van het huis omdat we de allereerste gasten waren...

Je begrijpt, Izkaya kan voor ons niet meer stuk.
Wij zouden dan ook zeggen "Ga het zien en beleven!"

Ik was ondertussen trouwens ook in z'n geheel gewoon Enorm hip bezig. Niet alleen zaten we alles te bestellen via de touchpad op de tafel, kozen we de mooiste tafelbladen, deden er een spelletje memorie op en keken via een webcamschermpje mee in de keuken, ik zat met mijn mooie witte iPhone ook nog eens Enorm te twitteren over al dat moois en ik zette Izkaya Enorm goed op de foursquarekaart, anders kon ik niet inchecken en dat doe je tegenwoordig als je ergens bent. Ja toch?

Ik kom als ouwe veertiger *diepademhaalt*
gewoon nog Enorm goed mee in deze High Tech wereld dacht ik zo ;o)

TAG(-S): diner_review

CUMS HOT

Hadden jullie deze ondertussen al gezien?
Even lachen met Lingo (uitzending 3 maart 2011)

TAG(-S): onderbroekenlol

IK BEN D'R WEER UIT

En toch blijkt het dan moeilijk.... Terugkomen van onze ski-vakantie, die een heerlijkheid was. Een tijdelijke vlucht, weg van de realiteit. Een heerlijke week skien en apres skien, samen met zus, zwagert, vriendjes en vriendinnetjes, wat hebben we genoten. Het terugzijn valt dan wel weer wat rauw op je dak. Ohwja, hallo realiteit. Jij was niet zo best, das waar ook. En nu hebben we niet 'ondanks alles de ski-vakantie toch in het vooruitzicht'. Nee, nu is er niets in het vooruitzicht dan er doorheen. En er doorheen gaan we, met de bekende ups en downs.

En daarnaast is er dan de stress. Administraties die achterlopen en gedaan moeten worden. Werken voor de baas. De vakantiewas, het huishouden, sociale verplichtingen, etc. etc. etc. Ik schreef er nog een keer een gestresst stukje over en verder werd het hier gewoon weer stil.

Eerst denk je nog iedere dag "morgen ga ik weer beginnen en dan haal ik alles wat ik heb meegemaakt nog ff in". Na een poosje ga je daar al een beetje tegenop zien, maar ben je nog steeds van plan in het weekend een inhaalslag te maken. Uiteindelijk zou je als je tijd had al niet meer weten hoe of wat je moest schrijven. Uiteindelijk ben je d'r weer helemaal uit.

En op een avond...
ga je dan toch maar weer eens kijken of je d'r weer in kunt komen.

TAG(-S): weblog

VERDER TERUGKIJKEN IN HET LIFELOG?
DOE DIT VIA DE MAANDARCHIEVEN AAN DE LINKERZIJKANT